Pinunasan ko agad ang mga luha ko sa pisngi. Narinig ko na ang pagpihit ng pintuan, hudyat na tapos nang maligo si Christian. Hindi ako gumalaw sa kinauupuan ko. Ang tanging narinig ko na lamang ay ang bawat hakbang niya papalapit sa akin.
"Alam kong may problema, Hazel. I can feel it. Sabihin mo... ano yun?" Tanong niya sa mariin at mababang boses. Umupo siya sa tabi ko.
"Pagod lang talaga ako," nginitian ko siya ng tipid. Nagpapasalamat ako na hindi niya napansin ang mga mata ko. Maging ang pagsasalita ko ng diretso ay pinagpapasalamat ko rin. Tumayo ako at kumuha ng mga damit. "Ako naman ang maliligo…" paalam ko.
Mali ang inaasal ko, alam ko naman ‘yun. Ngunit hindi ko lang mapigilan ang sarili ko na hindi masaktan. Ngayon ko lang naramdaman ang ganitong sakit. ‘Yung tipong nasasakt
