Chapter 41: Bond
5 Years Later... Third Person's POV Abalang-abala sa pagpipinta ang isang babae sa loob ng tahimik na studio. Tutok na tutok ang kaniyang paningin sa kaniyang pinipinta, halos maglilimang oras na siyang nakaupo roon. Ngunit hindi niya namamalayan ang oras, sapagkat sa tuwing nagpipinta siya ay talaga namang puso at kaluluwa niya ang nakataya. Buong pagkatao niya palagi ang nakasalalay. Kaya naman ay talagang mahuhusay ang mga pinipinta niya. Hindi siya sikat na pintor, sapagkat pinamimigay niya lamang ang kaniyang mga gawa. Usually ang subject ng kaniyang painting ay ang kaniyang nawawalang anak. Lahat ng maaaring tungkol sa panganay niyang anak ay kaniyang ipinipinta. It's been five long years, and yet... Hindi pa din nila nahahanap ang nawawala nilang anak. Kaya naman hanggang
- Writer
