Her Sinful Husband

Chapter 39: Fire

Third Person's POV

Mabilis na nakalipas ang isang linggo, at ngayon nga ay kasalukuyang naghihintay ang buong pamilya, sa lobby ng hospital.

Ngayon ang araw na madi-discharge si Stacy, kaya't naghahanda na sila.

Narito na ang lahat, maliban sa kambal niyang anak.

“Dos, matagal pa ba? Gusto ko ng makapagpahinga sa bahay, nakakahilo talaga ang amoy ng hospital...” bugnot na sambit ni Stacy.

Dahilan para mapatawa na lamang ng bahagya ang asawa sa kaniyang inasta.

“Saglit na lamang,” nakangiti niyang sambit sa kaniyang asawa.

Matapos nga sabihin iyon ay natanaw nila ang isang nurse na naglalakad palapit sa kanila.

Hindi nila inakala na ito ang may bitbit ng babae nilang anak, kambal ang anak niya kaya't inaasahan nilang sabay ito na darating.

“Where's Prime?” kinakabahang tanong ni Stacy.

“Ay ma'am, nag ra run pa ng test si Doc Maximillian kay Prime po, so pinauna po muna si Fyre.” sambit ng nurse na may hawak kay Fyre.

“Ano? Hindi naman ako nasabihan na kailangan pa palang ma check up si Prime, edi sana –”

“Sandali lang naman daw po–”

“Shut up you nurse, even though you're nurse or whatsoever, you shouldn't do whatever you want especially if you didn't ask permission first.” inis na sambit ni Tasha.

“Tasha,”

“What? Am I wrong Mom? Kuya?” inis nitong pagtatanong.

Wala silang naisagot bagkus ay isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan nila.

“You shouldn't be rude–”

“Mom, they're the first one who acts rude to us, can't you see? They didn't even let us know that they need something with Prime, he's prime. Your first ever grandson. And our nephew that we're talking about, of course I would be worried.”

“Tasha–”

“Ako nga na pamangkin ko lang siya pero nainis pa din ako, what more kay Ate Stacy at kuya?”

Matapos sambitin iyon ay walang nabalot ng katahimikan ang paligid.

Isang malakas na buntong hininga ang bumasag sa katahimikan nila.

“I guess we can't do anything but to just wait–”

Stacy was about to say something but got interrupted when an alarm started alarming.

Everyone got panic.

“Everyone! Get out of this building this instant! The second floor is on fire!”

Kaagad na nanlaki ang mga mata ng lahat sa narinig, lahat ng tao na nakarinig ay mabilis na nag-panic at nagtakbuhan ng mabilis palabas.

“N-No...” nanghihinang sambit ng dalaga.

Kung tutuusin ay wala pa siyang masyadong lakas, Kapapanganak niya pa lang isang linggo makalipas.

Kaya't hindi pa lubusang maayos ang pakiramdam niya.

“N-No... A-Ang anak ko–”

“Stacy! No! Stacy let's go–”

“Shut up, Dos! Ang anak natin ay nasa loob pa!” humihikbing pahayag ng dalaga.

“Alam ko, pero kaligtasan mo pa rin ang–”

“f**k my safety! I need to save my son! Get out of my way!” she then shouted at the top of her lungs.

“No!” He firmly said.

“D-Dos...”

“Naiintindihan kita, Bonita... Anak ko rin naman ang tinutukoy mo, ngunit hindi ako makapapayag na maging ikaw ay malagay sa pahamak, Bonita... Sana maintindihan mo ako...”

“S-Sana rin ay maunawaan mo ang damdamin ko bilang ina... D-Dos... Kapapanganak ko p-pa lang e... I-Isang linggo pa lang...”

“Bonita...”

“I can't... I just can't stay still while knowing that my son is inside of that hospital...”

Buong lakas na nagpumiglas sa pagkakayakap ng binata ang dalaga, she really wanted to go inside and save her son.

She can't take it if something happens to her son.

Hindi siya makapapayag.

“P-Prime anak...”

“Bonita... Tara na–”

“Binitawan mo ako! Dos ano ba?! Hindi mo ba ako narinig?! Ang anak ko ay nasa loob ng nasusunog na building na yan! K-Kailangan ko siyang mailigtas! H-Hindi ko kakayanin kung m-may masamang mangyari sa kaniya! A-Ang bata pa niya! B-baby pa lang siya Dos... Kakarating niya lang sa mundong ito... D-Dos...”

Mariing napapikit ang binata, masakit makita at marinig na magmakaawa sa iyo ang babaeng mahal mo.

Lalo pa't may balak itong magsakripisyo, she's more than willing to die for her son's sake.

He wanted to celebrate and be happy 'cause right now, Stacy proved to him that she was a deserving woman, he's so lucky to have her as his wife.

But he just can't, knowing that if she let her in, he's not sure that she'll be back safe and alive.

He can't risk it.

Napakasakit sa kaniya bilang asawa at ama, dahil maging siya ay nais rin na iligtas ang kanilang anak, ngunit hindi siya puwedeng umakto dahil lang sa gusto niya, he needs to be wise un every actions he'll do, dahil hindi lang naman siya basta asawa, siya ang pangulo ng kaniyang sambahayan.

So even if he wanted to, he just can't. He needs to make sure the safety of his family first before anything else.

He can't let her sacrifice.

Hindi niya kakayanin kung may masamang mangyari kay Stacy, he'll blame himself as long as he lives until he die...

“I-I'm so sorry, Bonita...” umiiyak na sambit ng binata.

Pagtatakha ang namutawi sa kaniyang mukha ng marinig niya ang sinambit ng kaniyang asawa.

“What do you–”

Hindi niya na naituloy pa ang sasabihin ng makaramdam siya na may kung anong tumama sa kaniyang leeg.

A tear escape from her eyes as she stared at her own husband.

“C-Curse you...D-Dos...” mahina ang boses niyang sambit kasabay niyon ang pag pikit ng kaniyang mga mata.

Dahan-dahan na nawalan ng malay ang dalaga, mabilis naman siyang sinalo ng kaniyang asawa.

“I'm so sorry Bonita... But I won't let you go knowing that you'll be dead there... N-No... I don't, I c-can't survive without you...”

Umiiyak niyang sambit habang yakap-yakap sa kaniyang mga bisig ang asawa.

Unti-unti siyang nawalan ng lakas ngunit pinilit niya pa rin na maglakad palayo sa building na iyon.

Mabigat ang bawat paghakbang niya papalayo na parang may kung anong nagpapabigat sa kaniyang mga paa.

Just by knowing that his son was inside of that goddamn building and he couldn't do anything because he wanted to make sure that his wife is safe.

“Kuya! O-Oh Gosh! Mom! Kuya and ate Stacy are here!” sigaw ni Tasha mula sa di kalayuan.

Looks like everyone is looking for them.

Mabilis na nakalapit sa kaniya ang dalawa niyang kapatid, he slowly hand his wife to his younger brother.

Confusion is filled with their eyes as they stared at him.

“K-Kuya...”

“Take care of my wife, Dex...”

“W-What?”

“I need to save my son... He's inside...”

Napatakip na lamang ng bibig si Tasha sa gulat, sa kauna-unahang pagkakataon ay tumulo ang luha sa kaniyang mga mata.

Nararamdaman niya ang pagiging desperado ng kaniyang kuya na mailigtas ang kaniyang anak.

Despite knowing the danger and the possibility that he can't come back, he still wanted to save his son.

Maliit na napangiti ang kaniyang kuya kasabay ng paghawak nito sa buhok nilang dalawa.

They couldn't say anything, dahil ramdam nilang kahit ano pa ang gawin nila at kahit ano pa ang sabihin nila, hindi nila mababago ang isipan ng kanilang kapatid.

He's stubborn as mule. No one can stop him.

Nanghihina man ay pilit siyang naglakad pabalik, tinipon niya ang lahat ng lakas ng loob.

'I don't want you to risk your lives for me nor for our children, Stacy... Let me do that instead,' mapakla siyang napatawa pagkasambit niyon.

Saka matapang na tumakbo papasok sa building.

Lahat ng tao ay nakasalubong niya palabas ngunit ito siya na papasok sa nasusunog na building.

'Prime, wait for your Daddy... I'm gonna come and save you.'

______

“Nasaan ang kuya niyo?!” histerical na sigaw ng kanilang ina.

Nakayuko ang magkapatid, hindi nila magawang sumagot sa kabila ng takot na nararamdaman nila dahil galit na galit ang kanilang ina.

“Dexter! Natasha! Where's your brother?!” muli pa nitong tanong.

They both feel intimated but they didn't say anything at all, they wanted to protect their brother's pride.

“Oh gosh... Hon, I-I can't take this... D-Dos... W-Where is he?”

“Hon, calm down first. He'll be here, don't worry...”

Napaiyak na lamang ang dalawang magkapatid, they just realized how great they brother is.

He's willing to die for his own son.

“Stacy anak...” umiiyak na sambit ng kaniyang ina.

Habang yakap-yakap ang walang malay na anak.

“Ryxsz anak, kamusta ang anak ng ate mo?”

“Mahimbing naman pong natutulog si Fyre, Ma.”

Sa narinig ay napabuntong hininga ang matanda.

Ngunit hindi nila magawang mapatitig sa building na nasa harapan nila, unti-unti nang nilalamon ng apoy ang buong building.

“N-Nasa loob si Kuya Dos M-Ma...” mahinang bulong ni Tasha ngunit narinig iyon ng lahat.

Kaya naman ay natigilan ang mga ito, samantalang parang naupos ang lakas ng kanilang ina, bigla itong napaupo sa kaniyang kinatatayuan.

“Ano...”

“M-Ma...”

“Bawiin mo ang sinabi mo, Tasha–”

“He said he wanted to save his son...”

Napatakip na lamang ng bibig ang matanda, wala siyang masabi, bagkus bilang magulang ay naiintindihan niya kung bakit iyon ginawa ng kaniyang anak.

“H-Hon...”

“Shhh, he'll be alright. Don't forget how strong he is. He'll be fine...”

“P-Pero tao rin ang anak natin, Hon...”

“Shhh...”

“Paano kung may mangyaring masama sa kaniya?”

“tigilan mo ang pag-iisip niyan, Hon. Just put a Faith on your son. Believe in him.”

Hindi pa din natigil ang pag iyak ng mga ito.

______

Samantala ay uubo-ubong naglalakad si Dos sa maapoy na paligid.

Kahit na nanghihina at nalalabo ang mga mata ay pinilit niyang maging malakas at magpatuloy sa paghahanap.

He needs to find their son, or else, Stacy will go mad. Hindi niya kakayanin kung may masama pang mangyari sa kaniyang asawa.

“Prime! Anak!”

Malakas niyang sigaw, ngunit nag-echo lamang sa paligid niya ang kaniyang sigaw, at kahit pa marinig siya ng kaniyang anak ay hindi ito makakasagot dahil isang linggo pa lamang ang gulang nito.

Pakiramdaman niya ay anumang oras ay lalamunin siya ng pagod at antok, ngunit ng makarinig siya ng iyak ng bata ay nabuhayan siya ng lakas.

Mabilis niyang hinanap kung saan nagmumula ang tinig.

Nakarating siya sa silid kung saan nag-stay ng isang linggo si Stacy.

Seeing a baby is there above the bed, made him smile.

Ngunit napawi ang ngiti niya ng makita niyang malalaglag sakto sa bata ang isang kahoy na nasusunog mula sa kisame.

Kaya naman ay hindi na siya nagdalawang isip pa na tumakbo at kaagad na niyakap ang sanggol.

Sakto naman na nahulog ang kahoy, malakas siyang napadaing ng maramdaman niyang nalapnos ng apoy ang kaniyang balikat.

Nasa gitna man ng sakit ay nagawa niya pa ding tumayo, sandali siyang napatitig sa paligid.

At tama ang kaniyang hinala, there's a water dispenser in the corner.

Kaya naman dali-dali siyang lumapit doon at kaagad na ibinuhos sa kaniya ang tubig.

He felt the burnt on his shoulder but didn't mind it.

He continues to run to escape.

A lot of obstacles but he managed to overcome all of those.

Nakahinga siya ng maluwag ng makalabas siya.

Ngiting-ngiti siyang napatitig sa sanggol na hawak niya ngunit ng matitigan ang sanggol ay tuluyang natigilan ang binata.

A smile on his face slowly fade away as he realized something.

Nagsimula siyang manginig at mamutla habang nakatitig sa sanggol na nasa kaniyang bisig.

“Oh, f**k this.”

To be continued...

K.Y.

What could it be? let me know on the comment box before you proceed with the next episode. thank you!