His Own Property Mini Series #1

Chapter 16

  His Own Property Mini Series (1)

Chapter 16

Published (2159 Words) Publish Changes Cancel Chapter 16

a/n:unedited Enjoy reading God bless

2 Corinthians 1:20 for no matter how many promises God has made they are "YES" in Christ...

Chapter 16

DAHIL sa hilam na luha sa mata hindi ko na makita ang daraanan ko napabunggo ako sa isang tao. Buti na lang mabilis nito ang reflex nito at naagapan ako sa pagkakatumba. Nakayuko pa rin ako hiding my tears.

"S-sol is that you?" anang boses

Tumingala naman ako para makilala kung sino. It was one of Zane's friend I forgot the name nga lang hindi ko na binigyan ng pansin iyon pasimple kong pinunasan ang mga luha.

"I'm Froilan by the way" aniya "okay ka lang?"

Umiling ako " I have to go" ani ko lang at nilagpasan ito.

"sol wait!" rinig ko tawag nito sa akin but I didn't managed to looked back dire-diretso akong umalis nakita ko namang may nakaaabang na taxi pinara ko iyon agad at sumakay.and I find myself nowhere to go...

"Ma'am saan po ba kayo bababa?"

"basta manong mag drive lang po kayo kahit magkano magbabayad ako"

Gaya ng sinabi ko sinunod nga iyon ng taxi driver ng Makita kong mukhang hindi na pamilyar ang lugar at may nakita akong convenience store dun na ako nagpababa I even pay the taxi driver a big amount. Di biro rin ang pagmamaneho niya nakalabas na nga kami ng manila eh.

And right now I am rght standing here hindi alam kung saan tutungo I off my phone dahil alam kong tatawagan niya ako lalo pa at nakita ako ni Froilan ng kaibigan niya doon panigurado sasabihin noon sa kaniya.

Lutang akong pumara at sumakay ng papampasaherong bus ,Huminto ako sa nakitang may convenience store na naman bumili ako ng tinapay at gatas na nasa cartoon maging tubig din buti na lang talaga I have still a cold cash kung hindi, hindi ko alam ang gagawin. Hindi ko alam saan ako papatungo nakita ko na lang ang sariling sa tapat ng isang maliit na resort I check in and here I am laying down on the bed with a burden in my heart. Mababaw ang tulog ko at maminsan minsang nagigising the words are replayed on my mind paulit ulit kong naririrnig at paulit ulit din ako nasasaktan.

Ang malas ko naman sa pag ibig bakit ba ganoon I was hurt by the man I truly love hindi lang isang beses pangalawang beses at ngayon pangatlo na baka ito na ang sign na hindi talaga kami pwede na hindi kami destine sa isa't-isa baka isa lang kami sa pinagtapo pero hindi itinadhana baka na boring lang si destiny at kami lang dalawa ang napagtripan. Pero bakit ganon kahit nasasaktan ako mahal ko pa rin siya despite of everything I am going through hindi ko pa rin siya maalis sa sistema ko. kahit anong move on ko wala pa rin marahil ganoon na kasi kalalim kaya mahirap maghilom.

I touch my tummy "sorry anak ah, kung ganito ang sitwasyon natin pero kahit ako lang ang kasama mo mamahalin kita ng buong buo"

Kinain ko kanina ang binili kong tinapay at gatas sa convenience store na nadaanan ko kinuha ko ang bag titingnan sana ang test result ng pregnancy test ko. hinalughog ko ang bag pero wala doon I even pour out all the things inside my bag ma check kung naroon ba iyon pero wala talaga. Kinuha ko pa ang susi at flashlight at binalikan sa daanan baka doon ko na iwan or nahulog ko pero kahit anong hanap ko hindi ko pa rin Makita. Bumalik ako sa kwarto and sat down on the bed thinking where will I put that test result. Napanganga ako ng mapagtanton nilagay ko iyon sa bulsa ng cardigan kong dala mabilis ko namang kinuha ang cardigan na sinuot to check kung nandoon nga pero wala rin I remember I bumped into someone baka nahulog? Napulot niya? tinawag niya pa kasi ako pabalik but I didn't bother to look at him. Baka siya ang nakapulot at binigay niya kay Zane, no! gagawin niya lang komplikado ang lahat.

I Force myself to sleep kahit pa hindi ako makatulog bat for my baby safety I will do everything. Kahit mahirap kahit mag isa ako kailangan ko kayanin nakaya ko nga ng limang taon na wala siya ngayon pa kaya I have with me some precious give God's blessing I won't be alone.

I managed to woke up the next day trying to figure it out what should I do, mag chechek out ba ako? Aalis? Saan pupunta? I went out trying to inhale a fresh air. Payapa ang dagat mahinang alon lang ang nagagawa ng dagat nakakaenganyong maligo. I went out lumapat ang paa ko sa pino at puting buhangin I feel the salty scent of the sea. Walang pagdadalawang isip na itinampisaw ko ang mga paa sa malamig at unti unting umiinit na tubig dagat. Nagpasya akong maglakad lakad I touch my tummy as I look the sun rising and the beaitful horizon plus the formation of rocks sa di kalayuan. It makes me calm dahan dahan akong umakyat sa isang patag I sat there and let my feet deep into the waters. Looking at the perfect view infornt of me. Sana ganyan din ka perfect ang buhay ko but no there is nothing perfect in this world walang perpekto lahat tayo my flaws, my weakness, my brokenness but somehow we manage to stand up because we have that someone making us to do so.

I caress my tummy as I duck my head between my knees thinking what should I do.

"perfect!" I hear a voice at my back.

"why does a beautiful woman here all alone" he said at tumabi ito sa akin wala akong nagawa kundi tumingin sa kaniya sinalubong naman ako ng ocean blue na mata nito.

"are you mute? You don't talk?"

"I am not mute I was not want to talk to anyone I want silence"

"oh my bad., sorry for interrupting your so called silent moment, care to share your problem"

"I don't talk to strangers.."

" I am no a stranger and you are talking to me now by the way I am Philip"

"makulit ka talaga sol ang pangalan ko"

"suplada mo naman"

I roll my eyes and I didn't dare to talk again. "look here ang ganda mo dito oh? Halatang halata na nag sesenti ka" aniya. Inismrian ko na lang siya.

"maganda sana kaya lang suplada anyway may ka date ka ba sa valentines can you be my date?"

"ano yung valentines? Meron ba nun?"

"hindi ka lang suplada ang bitter mo pa"

"just leave me alone"

"ayaw ko nga wala kong kasama eh so I plan to be with you I will accompany you"

Padabog akong tumayo at iniwan siya doon nakakainis ang kulit nabwibiwset ako.

~

Damn baby! Please be safe. Halos hindi ko alam ang gagawin. Kung hindi pa talaga sa akin sinabi ni Froilan na nakita niya ang asawa ko na umiiyak galing dito. s**t! s**t! s**t! Mura ko sa isip damn baby! Sa isip ko sinasakal sakal ko na si Janessa damn that girl how dare she ruin everything.

I went home hoping she was there, kung saan saan na rin ako nakarating para hanapin siya sa mga kaibigan niya sa apartment pero wala pa rin siya sa mga nasabing lugar. Naalala ako ng lubos lalo pa't buntis na siya, sa wakas mag kaka anak na rin kami at wala na siyang takas sa akin.

Napahinto ako sa pagmamaneho ng mga ring ang cellphone ko,

"dude bumalik ka muna dito Janessa being suicidal!" si Froilan

"damn! hayaan mo siya! my wife is missing dude at yang babaeng yan ang may kasalanan I have enough of her this time bahala na siya sa buhay niya. my priority now is my wife and she is pregnant."

"sige dude noted ako ng bahala I just contact sa my connection papadeport na natin to"

"Good salamat and please don't call me kung tungkol lang sa kaniya, I busy finding my wife"

Pinatay ko ang tawag I breath heavily as I continue to drive. Please baby, magapakita ka na, marami pa akong dapat ipaliwanag don't jump to conclusion please, how I suddenly pleaded.

I went back home, and was surprise to see my family waiting for me.

"m-mom!"

"ilang beses ko na kasing sinasabi sayo Zane Stewart na psychotic ang babaeng yun I urged your to file a TRO and deportation pero hindi ka nakinig yan kita mo na! he will ruin you, kung bakit naman kasi namana mo ang pagiging gwapo ng tatay mo!"

Taman naman si mommy eh hindi lang ako nakinig sa kaniya akala ko kasi magbabago pa si Janessa akala ko tuluyan na itong naka move on pero masyadong nagging mababaw ako sa pakikitungo sa kaniya I will never thought na magagawa niya ang ganitong mga bagay. I help her as a friend but she managed to destroy me. Kung dati pinapalampas ko lang, pero iba na ngayon I have a wife and unborn child now. They are my everything at hindi ko kakayanin pag may nang yaring masama sa mag-ina ko

"honey naman kaya ka nga na inlove sa akin eh"

"tse!"

"I need to find my wife mom"

"you should Zane! Pag maynangyari lang talagang di maganda sa apo ko na dinadala ni Sol I tell you Zane stewrat ako mismo ang magdadala sa kulungan niya baliw na bbaaneg yun!"

"alam niyo?"

"of course Froilan your friend contacted us"

"sorry my.. I know I can solved my problem alone"

"you have us Zane anak don't hesistate to ask help from us anak kahit may pamilya ka na ng sayo tandaan mo anak ka pa rin naming we are here to guide you" si Daddy.

"oo nga kuya, we are here were family right and we stick together in good times and in bad times"

I got so emotional having a supportive family like this hindi ko tuloy mapigilang hindi lapitana sila I hugged them.

"thank you! Dad, Mom and baby sis"

I manage to regain my strength. I saw how dad contacted some family friends. I even ask help from my friends. Nagsisugudan naman ang mga kaibigan ko.

"dude! ano nahanap na?" si Scott

Umiling lang ako

" don't worry dude I contacted Lawrence para I check sa mga airport" si Evan

"me too Dude sinabihan ko na rin si Francis nagbabantay na siya sa mga port" ani naman ni Clarence

"dude here, I contacted some connections sa LTO na trace yung sinakyang taxi ng asawa mo finoward ko na rin kay finorward ko na rink ay Lefroy" sabi naman sa akin ni Warren.

Nagpapabalik balik ako at maya maya tsinecheck ang phone. Nasa ganoon kami ng dumating ang tatlo ko pang kaibigan si Benjamin si Ron at si Corban.

" Damn dude napa lipad kaagad ako when I hear the news lakas tama talaga ng Janessa sayo" si Ron

"may maganda rin pala madudulot to dude napauwi natin si Benj tska si Corban" si Scott naman

Naka base kasi ang dalawa sa Europe. At huli punta nila ng pilipinas taong 2000 pa.

"anak!?" rinig kong tawag s aakin ni mommy.nagulat naman ito ng makita ang mga kaibigan ko

"yes my?"

"woah! Kulang kayo ah nasaan si Clinton? Specer at.... Philip?" tanong ni Mommy

"busy po sa mga lovelife nila si Clinton at spencer at si Philip naman po.... Oo nga no nasaan ang ugok na iyon?" si Warren ang sumagot

"tawagan mo nga?" ani naman ni Clarence.

"wala akong load!" ani ni Warren

"walanjo kuripot mo talaga" si Clarence

"ako na tatawag may utang pa sa akin ang abnormal na iyon" presenta naman ni Benjamin.

He dialled the number and we wait for Philip to answer. Ni loud speak naman ni Benjamin iyon. Para lahat kami makarinig ng pag uuspan nila,

"hello!".

"BWISET KA ANG KULIT KULIT MO TALAGA ALIS NGA DYAN!!!" rinig ko ang sigaw ng isang boses babae, I flinch pamilyara ang boses.

"tangnan mo Filipos nasaan ka ba?" si Benjamin

"hello dude? musta?" tatawa tawa pa ito sa background

"tado mo nasaan ka nandito kami kila Zane"

"nandito ako sa resort ko dude"'

"may dala kang babae?"'

"wala may napadpad lang dito dude grabe dude hulog ng langit ang ganda kaya lang ubod ng suplada."

"kumakarengkeng ka na dyan may problema si Zane" s

"bakit anong nangyari!?" nag-aalalang sabi nito

I ask for the phone , binigay naman iyon ni Benjamin sa akin.

"hello? "

"dude anong problema mo?"

"my wife is missing and she is pregnant!" I said,

"dude di ko marinig eh teka lang ah, yung mataray kasi na babaneg to pasaway, OY!!! Sol!!!! Wag ka dyan!!!!" rinig kong sabi niya,

SOL? Kumabog ang dibdib ko,.

"Biwset ka alis nga dyan alis!" oh gaddd... halos mabitawan ko ang cellphone ng marinig ko ang boses na iyon hindi ako pwedeng mag kamali that is my wife.

empressJIA

Paid StoriesTry PremiumGet the AppLanguageWriters|BusinessJobsPressTermsPrivacyHelp© 2020 w*****d