Mogu mogu
"Yui! Tulala ka. Umagang umaga wala kana sa sarili mo. Yung breakfast mo nanlalamig na sayo oh, nagtatampo na dahil hindi mo pinapansin." Pangaral sa akin ni Kuya dito sa dining room. Pinilig ko ang utak ko para maiwala doon ang sinabi ni Stolich. Ilang beses niya nang sinabi saking mahal niya ako. Ba't siya ganyan? Pinagtitripan talaga ako ng dyablo na 'yon kaya ako itong nagkakaganito! Ano bang napapala niya diyan sa ginagawa niya?! Para lang inisin ako?! Anong napapala niya sa pang-iinis sakin!
"Aray kuya!" Napabusangot ang mukha kong hinaplos ang noo ko dahil pinitik niya ito.
"Oh ano gising kana? Kanina ka pa talaga tulala. Parang wala kang naririnig. Wag mo kasing tinatakpan ng buhok mo yang tenga mo." Isinabit ni kuya ang ilang hibla ng buhok ko at isinabit sa likod ng
