Playing The Fools Game (HIATUS)

Chapter 6

Chapter 6

Joy's POV

"What the heck was that Grey?!"

I can't help but to shout that after entering Grey's penthouse. Matapos ng pagkakagulat ko kanina dahil sa nakita ay agad 'ding umalis ang babae na tila ba walang nakakita dito. Kampante itong lumakad, parang walang pakialam.

And mukhang inihatid lang naman talaga ata ito ni Grey, kaya lang bakit may halikang ganoon?

That's not even a smack at all!

What I saw was...damn!

I felt Grey closed the door behind us, followed by his heavy footsteps.

"Why are you here?" sa halip na sagutin ang naging tanong ko ay iyon ang winika niya. Mas lalo pa tuloy kumulo ang aking dugo!

Shems. Calm down, Aliexiana Joy!

Calm down...

My breathing was rugged before I turned to face him, my face was serious but his' isn't. He looked so calm and collected!

"You don't have the right to ask that after what I saw!" I ranted. I sighed heavily, "Ang kapal ng mukha 'mong makipaghalikan ng ganoon!" sigaw ko, na agad namang inilingan ng lalaki bago humakbang at nilagpasan ako.

Mas lalong dumaloy ang aking dugo sa ulo matapos ang ginawa nito.

My teeth gritted, as anger sparkled in my eyes. But then I followed his steps.

I found him nearing his sofa, and then from there, he look at me. "Have a seat."

"Ayoko. I want to hear your answer to my question, Grey!"

"I don't need to answer your question..."

"And why?" sikmat ko bago mabilis at mabibigat ang mga hakbang na nilapitan ito. Labis labis ang inis na nararamdaman ko ngayon. Feeling ko, sasabog ito maya maya lamang! "Ang kapal ng mukha 'mong makipaghalikan and now you're not even saying sorry to me! You're not even apologozing!"

His eyes turned into dark as he eyed me. "I don't need to apologize to you,"

"What?" I gasped at that. "Talaga 'bang ang kapal—"

"Why are you even here anyway? Pinayagan ka na agad ng parents mo na umalis sa inyo?" tanong nito na halatang iniiba ang topic.

"Answer my questions first!" I hissed at him, that made him sighed heavily.

"Hindi kita kailangang sagutin sa kahit ano."

"Pero fiancee mo ako! I have all the right to question you!" I shouted.

He smirked at that, "Your parents already called the wedding off..." He said that made my breathing short.

Ngayon lamang bumalik ang katotohanang iyon sa aking isip matapos ang sinabi niya. Parang biglang humupa ang galit na nararamdaman ko kanina at napalitan na lamang ng kahihiyan.

Para akong nabuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabi niya.

Tama siya. Hindi na nga pala niya ako fiancee.

Hindi na kami engage.

My parents cancelled the engagement. Without my approval tho.

Is that why he did that thing? Is that why he brought a woman here? And I'm sure enough that they did something in here, inside this penthouse.

Slowly, I got embarassed of myself so I looked down. Wala na akong lakas para labanan ang tingin na ibinibigay niya ngayon sa akin.

Pakiramdam ko, nadudurog ako sa sobrang pagkahiya.

Ano nga 'ba ang karapatan ko na tanungin at kwestyunin siya sa nangyari? Wala. Wala na akong karapatan dahil hindi niya na ako fiancee. The moment that my parents were the ones who called for the engagement to be off, and the truth that Grey agreed, wala ng dahilan pa para istorbohin at pestehin ko siya.

Marahan 'kong inihakbang paatras ang aking mga paa. Nananatiling sa baba ang aking tingin, hiyang-hiya sa mga nagawa at nasabi ko kanina. Nahihiya dahil sa galit 'kong mga sigaw at ekspresyon sa kanya.

I looked so pathetic and demanding without a valid reason!

My breathing hitched... "I...I'm sorry...for pestering you then,..." I slowly uttered, followed by my immediate turn and ran towards the door.

All I have in mind is to leave!

To leave the penthouse and to leave him!

"Aliexiana!" I heard him called my name followed by his footsteps, but I am already grabbing the door handle and opened it in an instant, kaya agad akong nakalabas.

Walang paga-alinlangan akong tumakbo patungong elevator. Naabutan ko naman duon iyong bodyguard na agad umayos sa pagkakatayo at lumapit sa akin.

I stopped infront of the elevator but right after seeing it going up, I immediately went into the stairs. Sakto naman na bumukas ang pintuan ng penthouse ni Grey at iniluwa niyon ang lalaki.

"Aliexiana come back here!" Sigaw nito, na hindi ko na inalintana. Sa halip ay mabilis ang mga hakbang ko pababa sa hagdan, walang pakialam kung may nakasunod ba sa akin o wala. Ang gusto ko lang ngayon ay makaalis, at makatakas sa kahihiyang nagawa ko.

I was demanding earlier. Demanding for his reasons, kahit na sampal sa katotohanan na wala na akong karapatan. Suddenly, after realizing all of those things, I felt my pride has been down.

I felt indignified.

And thats when tears enveloped the corner of my eyes.

Nagpatuloy ako sa pagtakbo ng mabilis pababa ng hagdan. Wala ng pakialam kung ilang oras akong aabutin bago tuluyang makalabas ng building, dahil sa top floor pa ang pinanggalingan ko.

Tears rolled down to my cheeks, but I did my best not to get bothered by it. Instead, I continued going down.

"Miss Agvanzen! Wait up!" dinig 'kong sigaw 'nung bodyguard na kasama ko, pero nanatili ako sa pagtakbo.

I felt the forming of sweat on my forehead and nape, but I didn't give it a damn.

Saglit akong napalingon upang tingnan kung naroon pa ba si Grey at sumusunod ngunit agad 'kong napansin na wala siya. Tanging yabag lamang isang tao ang naririnig ko. At iyon ay ang body guard na patuloy pa rin sa paghabol.

I suddenly felt the tiredness I'm feeling but I continued running down. Tinignan ko ang floor na kinaroroonan ko at halos mapamura ako ng makitang nasa 22nd floor pa ako.

What the heck!

Ilang floors ba mayroon ang building na ito?!

Shit! Ayoko na! I'm so tired of running! Mage-elevator na ako! Geez!

There, at the 21st floor, I decided to stop. Bukod sa pagod na ako ay masakit na rin ang paa ko sa pagtakbo.

Mabilis at hapo ang aking paghinga at sandali 'pang napahawak sa aking tuhod. Narinig ko ang yabag papalapit at hindi na ako nag-abala 'pang lumingon sa direksyon na pinanggagalingan niyon dahil alam ko na agad kung sino iyon.

"What the heck, Miss Agvanzen!" Sigaw nuong body guard bago nasundan ng sunud-sunod na hingang malalim.

I swallowed hard. "I'm sorry..." I apologized, before standing straight again. I laid my eyes on the elevator, and was about to walk into it when it suddenly opened, showing a lot of people inside it.

Marami ang sakay niyon. Ang ilan ay babaeng naka-corporate attire, habang ang ibang lalaki ay naka casual wear lang. May isang matandang babae duon na nakasuot ng salamin at may hawak na libro sa kanang balikat.

Para iyong isang librarian.

Nakatingin ako sa kanila, na agad nasundan ng pagtataka.

Bakit parang wala namang lumalabas duon?

My forehead creased when suddenly, a man from the back of those people stepped out of the elevator. Ang mga mata ng lalaki ay nasa akin at masama ang tingin.

Nakatiim bagang ito, habang marahan ang paghakbang palapit. I felt my hand moisted in sweat. I felt nauseous.

My throat went dry, as I slowly stepped back. Agad namang tumama ang likod ko sa matigas na katawan ng taong nakatayo lamang sa aking likuran. Gustuhin ko 'mang humingi ng tawad sa kung sino man iyon ngunit naunahan na ako ng aking pasya.

Agad akong tumalikod upang tumakbo muli sa hagdan. I didn't mind the sweats I am having and the soreness of my feet, all I have in mind is to disappear in his sight. To leave him. To get away.

Hindi ko kayang harapin si Grey.

"Damn it Aliexiana!"

Rinig 'ko pang sigaw nito ngunit hindi ako nagpatinag. Mas lalo 'kong binilisan ang takbo nang marinig ang mabibilis na yabag ng mga paa ang nakasunod sa akin at humahabol. Sabayan pa ng mga tawag nilang dalawa.

"Miss Agvanzen! Wait up!"

"Aliexiana Joy!"

Mas pinagbuti ko ang pagtakbo, hindi alintana ang pagod, ngunit kung minamalas ka nga naman, kung kailan ko pa gustong makalayo ng sobra, tsaka pa ako natapilok sa hagdan, na siyang ikinatumba ko roon.

I felt my feet got paralyzed for a minute because of the pain, and I can't help but to feel it.

I inhaled and exhaled deeply.

Kasunod niyon ang paglapit ng mga yabag na kanina pa humahabol sa akin.

"Damn it!" rinig 'kong malutong na mura ni Grey, bago agad na lumuhod sa gilid ko, "What the hell, Aliexiana Joy?!"

I felt a thin line in my throat that kept me from answering, bukod pa doon ang sakit na nararamdaman ko sa aking paa. Pakiramdam ko magkakapasa ako.

Suddenly, I felt someone's presence behind me, kaya't napalingon ako roon. At nakita ko naman ang bodyguard na kasama ko, na katulad ni Grey ay nakaluhod din sa gilid ko.

He looked at me with pure concern in his eyes. Kitang kita ko ang pagod sa kanyang mukha dahil siguro sa paghabol sa akin simula pa kanina. "Iuuwi na kita, Miss Agvanzen." Wika nito habang nakatuon sa akin ang buong atensyon.

Somehow, I felt assured. I felt glad because there is someone I can get some help from. Atleast, may isang tao dito na hindi ako mahihiyang tumanggap ng tulong.

I have a choice to choose.

I inhaled deeply as I gulped. "O—" my words got halted when Grey interferred.

"I will be the one to take care of her," anito.

Right there, I felt something in my heart that send drizzles on my head. Kakaiba iyon, kaya't hindi ko mawari kung ano.

Hindi ko inalis ang atensyon sa bodyguard kaya't kitang kita ko kung paano naalis ang atensyon nito sa akin, at nalipat sa aking likuran.

He smiled slightly to the man behind me. "I need to bring her home, Sir. Iyon ang utos ni Ma'am Marcella." Magalang nitong wika, ngunit batid ang kasiguraduhan duon.

I heard a heavy breath being released by Grey.

"Ako na ang bahala sa kanya, ako na din ang magpapaalam kay Tita Marcella. I'm sure pinagkakatiwalaan niya ako pagdating sa anak niya." Matigas 'ding sagot nito.

Parehas silang palaban, at ramdam ko ang tensyon sa kanila na nagpapagulo ng utak ko. Gosh! Bakit sila ganito? Nag-aaway ba sila?

To stop the awkward moment, I hurriedly grab my bodyguards forearm, that made him look at me again. At that, I reciprocated his stares. "Let's go home, please." Wika ko dito.

Agad na nawala ang bakas ng inis sa mukha nito at mabilis akong tinanguan. "Yes Miss." magalang nitong sagot, bago akmang aalalayan ako sa pagtayo, ng bigla na lamang may mga kamay na pumulupot sa aking bewang at likod ng tuhod, at ulang segundo ay naramdaman ko na ang pag-angat ko sa ere.

"What the!!!" I squeeled in shock, and glared at Grey who did it. I gave him a warning look. "Ibaba mo ako!" utos ko.

Pero dinaanan lang ako ng mata nito, bago ibinalik ang tingin sa aking bodyguard. Tinignan niya ito ng seryoso. "Ako na ang bahala sa kanya." Aniya, sa tonong pautos din, bago agad na ring tumalikod patungong direksyon ng elevator.

Gusto 'kong magpumiglas ngunit nakaramdam ako ng hiya ng makitang maraming tao ang kasabay naming naghihintay ng elevator.

I want to badly cover my face, so what I did is to hook my arms in Grey's neck, and pulled myself together just to hid my face in his chest.

I felt him stilled kaya't natakot ako na baka sigawan ako nito dahil sa ginawa ko,ngunit lumipas ang ilang segundo ay walang namutawi sa labi ng lalaki. Sa halip ay mas inangat ako nito at ipinagdiinan sa kanyang dibdib.

Somehow,I felt thankful and embarassed at the same time. Ofcourse, hindi ko pa rin nakakalimutan ang nagawa 'kong kahihiyan sa harap niya kanina, tapos ngayon heto ako at may gana 'pang magpabuhat sa kanya.

Oh geez! Ang kapal ng mukha self!

I heard the tick of the elevator, meaning ay bukas na iyon at pwede na kaming pumasok.

I felt Grey moved, and just like earlier, I just hid myself in his chest, afraid that a lot of people might see my face. Nakakahiya!

"Where to Sir?" rinig 'kong tanong ng isang lalaki.

"Top floor." Mahinahong sagot ni Grey, bago mas hinigpitan ang hawak sa aking bewang at tuhod.

"Copy, Sir." Magalang na sagot ng lalaki, bago nasundan ng closing tick ng elevator.

Napalunok ako duon at napaisip kung ilan ba ang timbang ko ngayon. Feeling ko kasi ang bigat ko para buhatin niya ng matagal.

Gusto 'kong sabihin na ibaba niya ako ngunit natatakot akong pag kumilos ako ay magkaroon ng pagkakataon ang mga kasabay namin sa elevator na makita ang mukha ko.

Thats the least I want to happen so I will not risk it!

Tutal si Grey itong may gustong buhatin ako kaya bahala siyang mabigatan diyan. Di ko naman siya pinilit.

I stayed like that for several minutes. Unti-unti ring nababawasan ang mga taong kasabay namin dahil ramdam ko ang pagbukas at pagsara ng elevator. Pasimple ko 'ring iginagala ang mata ko upang pagmasdan ang paligid, at kita ko na iilan na lamang ang sakay ng elevator.

Siguro naman ay hindi sa top floor ang tungo ng mga ito kaya't maya maya lang ay makakababa na ako sa bisig ni Grey.

May awa pa rin naman ako sa kanya, at may limit lang ang kahihiyan na kaya 'kong i-offer sa kanya!

I stayed back in hiding in his chest as I felt the elevator moved upwards again. Mahigpit ang kapit ko sa kanyang leeg, upang kahit papaanoy makatulong sa pag-angat ng aking sarili at makabawas sa bigat na pasan ni Grey.

The inside of elevator was silent, until one voice broke it.

"How I miss the honeymood I had with my wife before..." Ani ng isang may katandaang boses na lalaki na nasundan ng buntong-hininga. "I should've held her like that too while going upstairs to our room. You are so sweet to your wife iho." Anito, na siyang nagpataas ng kilay ko at bahagya akong hindi naging komportable.

What the?! Akala niya bagong kasal kami?

Ha! Hindi ko na fiance ang lalaking ito kaya malabo 'pang ikasal kami okay! Tssk.

"Thank you, Sir..." sagot ni Grey na siyang mas nagpasalubong ng kilay ko.

I was about to push his chest, a sign of protest when he embraced me tightly even more. Not letting me protest.

Tssk. I really don't get him!

Aayaw ayaw sa engagement, pero hindi man lang pinabulaanan ang komento ng lalaki! Psh.

"Happy honeymoon sa inyo." Dagdag na wika nung lalaki, na siyang nagpainit ng aking pisngi at nagpatigil sa pagkainis kay Grey. s**t naman!

"Thanks,Sir." Sagot naman 'nung tukmol!

"Wow. Congratulations, Sir! We're happy to accomodate you here in our hotel. Sana po ay mag-enjoy kayo!" Rinig 'kong pakikibati na din nung isa, which is I think is the elevator attendant.

I felt Grey's chest vibrated because of a laugh, then he chuckled right after.

"I'll definitely will. Thank you." Sagot nito, na naging sanhi ng pansamantalang pagkatulala ko.

Para akong nawala sa sarili dahil sa sinagot nito, hanggang sa namalayan ko na lang na nakalabas na kami ng elevator.