Hindi ako nakatulog simula ng gabing iyon. Nag-aalala na rin si Enfakid sa akin. Naapektuhan na rin tuloy ang paglabas namin nang araw na iyon. Hindi naman siya nagalit kahit na gustong-gusto niyang ilabas si Enzo, pinili nilang samahan ako.
Sa tuwing magri-ring ang cellphone ko ay natatakot ako at hindi iyon tinitingnan. Natatakot ako na baka mamaya ay ang isang estranghero na naman na iyon nag mag-chat sa akin. Hindi ko alam kung ano ang gagawin nang mga oras na iyon. Nakakulong lamang ako sa kwarto at hindi lumalabas kahit hanggang sal man lamang. Hindi ako pwedeng makita ng kung sinoman ang nagbabanta sa aking buhay.
"Sweetie, hindi ka ba sasama sa amin ngayong araw ni Enzo?" tanong sa akin ni Enfakid nang pumasok siya ng aming silid.
Naka-upo lamang ako sa kama habang nakatingin
