MASAYANG-masaya si Enzo habang binibihisan ko siya ng kaniyang maliit na polo shirt saka ng kaniyang maong pants at maliit na sapatos. Kitang-kita ko kung gaano siya ka-excited sa bakasyonnamin sa Europe. Kanina pa ang panay niyang tanong kung anong oras kami aalis at hindi na iya makapaghintay na mamasyal sa mga magagndang lugar sa bansa.
Hindi ko naman siya hinayaan na matira sa ere ag mga katanungan niya. Sinasagot ko naman iyon, naaliw ako sa anak ko. Wala siyang tigil sa kakatanong at kakasalita. MAnang-mana talaga ito sa akin at sa kaniyang ama.
“Mommy, I want to see horse.” Ani na naman niya na may malapad na ngfgiti
“There’s no horse, baby.”
“Huh? Why?” magkasalubong ang kaniyang mga kilay.
“Because were in Europe. Lets see if there are horses,” sagot ko naman sabay ayos sa
