CHAPTER SEVENTEEN

542 Words
MADDIE POINT OF VIEW. “What are you staring at?” I raised my eyebrows at him, one of my kidnappers. I smirked upon seeing his reaction, they can't hurt me. Iniutos sa kanila iyon ng leader nila. I know Cass commanded them to kidnapped me ugh? Wait, kidnapp parin ba ang tawag kahit na hindi na ako bata? Ugh! Nevermind. “Hindi n'yo man lang ba ako pakakainin? Come on nagugutom na ko people!” tapatingin silang lahat sakin at sinamaan ako ng tingin, kaya naman gumanti ako. I gave them my most dangerous dagger stares. If stares can kill they're all dead right now. “Walang iniutos sa amin na pakainin ka kaya manigas ka riyan sa gutom!” sigaw ng isa sa kanila at bigla nalamang silang nag tawanan nanlisik ang mga mata ko, gutom na gutom na ako at ayaw kong nalilipasan ng gutom! As if on cue, bigla nalamang bumukas ang pinto, natahimik ang lahat ng makita ang leader nilang kunot noo silang tiningnan, bitbit ang paperbag na sa tingin ko ay pagkain lumapit ito sa akin at iniabot iyon. Since hindi naman ako nakatali at sinabi ko na na wala akong balak tumakas dahil gusto kong makausap ang kapatid ko. Hindi ko alam kung tanga sila or may tiwala lang sila sakin or utos na iyon sa kanila ni Cass. “Kain.” Tinapunan lamang ako nito ng tingin bago umalis sa harapan ko iwan ang mga paper bags na may lamang pagkain gaya ng iniisip ko, I mentally smirk upon seeing their reactions. Nagsimula na akong kumain and I must say na mamahalin ang pagkaing ito. Nang matapos ay humiga ako sa kama at nagkumot inilibot ko ang paningin sa kanilang lahat and I caught one of them staring at me dirtily, I mentally curse dahil hindi ko maaring ipakita na kinabahan ako, baka lalo lamang lumakas ang loob nito letse! NAnlilisik ang mga mata ko siyang tiningnan kaya naman ito na ang nag iwas ng tingin, I sigh. Bumaling ako ng tingin sa leader nila, “Kailan ba darating ang kapatid ko?” I said bordly, tinapunan lamang ako nito ng tingin bago muling itinuon sa binabasa ang atensyon, akala ko ay hindi na ito sasagot ngunit saglit akong natigilan sa sagot nito. “Nakasisiguro ka bang ang kapatid mo ang may pakana ng lahat ng ito?” he said and smirk, but still nasa binabasa ang tingin. “Siya ang nagpatulog sa akin sa kotse-” I curse mentally, ayoko sa lahat ay ang pinuputol ang sasabihin ko ngunit that was what he just did. “Hindi ka ba nag tataka? Bakit siya ang gumawa nuon imbis na mag utos nalang siya sa amin? Imbes na malinis ang pangalan nya. Hindi mo ba naisip na maaring may nag uutos lamang sakanya na gawin ang mga bagay na ito?” he said and stare at me with his burning eyes, nilabanan ko iyon at mas tinaliman ang aking mga mata. “I did consider that possibility pero may tiwala ako sa kapatid ko,” I said tsaka bumitiw sa tension na nabubuo sa pagiyan namin, I know na kapag hindi ako nakapag pigil ay baka basta ko na lamang siyang sugurin. ★★★ @KENMA_licius “
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD