His Possession

Chapter 6

It's official. I am now Mrs. Sean Isaac Del Rio. The ceremony was done smoothly. Hindi ko na matandaan kong anong vows ang sinabi ko sa harapan ng mga saksi. Hindi naman importante yun eh. Ang importante makasal kami tapos.

Siguro lahat ng kinakasal ang greatest expectations after the wedding is a honeymoon pero sa case namin hindi nangyari yun. And it's a good idea on my part. Hindi pa ako handa. And maybe he thought that way also.

Pagkatapos ng konting salu-salo ay inutusan na din akong umakyat sa kwarto ni Sean. Dahil na rin sa wala akong makakausap kaya nagpasya na din akong umakyat pagkatapos. Di ko na naman kailangan asikasuhin ang mga bisita dahil di ko naman sila kilala.

I expected him to follow me, but when I woke up in the morning, I found no one in our bed but myself. Di din nagusot ang kaliwang bahagi ng kama. Nagkibit balikat nalang ako at tumayo mula sa kama.

Naghilamos at nagsipilyo ako bago bumaba sa unang palapag ng bahay. Ngayon ko lang napagmasdang maigi ang kabuuan nito. Di naman ito kasing laki ng bahay sa Pilipinas na pinagdalhan niya sa akin pero sa tulad kong nanggaling sa mahirap ay malaki na din ito.

Maganda ang desinyo ng bahay. Wall glass ang nakapalibot at kitang kita ang malawak na ovalshape swimming pool. Binaybay ko ang living room at wala akong nakikitang tao. Saan kaya ang mga tao dito last night?

Pumunta ako sa kusina dahil nagugutom na din ako at natagpuan ko ang isang katulong na nagluluto ng agahan. Lumingon ito sa gawi ko at parang nagulat na andito na ako sa baba.

"Good morning, Ma'am. Gising na pala kayo." Nanlaki ang mata ko sa gulat ng mapagtanto kong isang filipino ang helper namin. Nakita kong ngumiti ito.

"Pinay ka?" di makapaniwalang tanong ko.

Kinamot niya ang ulo niya "Hindi po ba halata? Matagal na po akong katulong si Sir Isaac. Kami ng asawa ko ang tagapag alaga nitong bahay niya pag nasa Pilipinas sya." aniya.

Ngumiti ako at tumango-tango.

"Maupo na kayo, ma'am. Wala kami dito kahapon at di namin inaasahan na andito pala sa Barcelona si Sir Isaac." kwento niya habang inilapag sa harapan ko ang pagkain.

"Kapatid ka ba niya o pinsan?" maang akong napatingin sa kanya. Anong isasagot ko? Hindi ko naman kasi inaasahan na may kasama pala syang kasambahay dito.

"As-" bago ko pa man matapos ang sasabihin ko may narinig na akong hagikhikan sa labas. Napatingin din ang katulong doon.

"Dito na naman ata natulog si Ma'am Thea." napatingin ako sa gawi ng katulong ng nakakunot ang noo.

"Sino po si Thea?" inosenting tanong ko.

"Girlfriend sya si Sir Isaac. Matagal na sila pero di ko alam kung kailan sila magpapakasal." para akong binuhusan nng malamig nna tubig dahil sa narinig. May girlfriend na sya pero bakit niya ppa ako pinakasalan?

Para akong nawalan ng ganang sumubo dahil biglang sumikip ang dibdib ko at di na mapasukan ng panibagong pagkain.

"Okay lang kayo ma'am? Ano nga pala ang pangalan niyo?" uminom muna ako ng tubig bago sumagot.

"Autumn po ang pangalan ko." ngiti ko at biglang tumayo. "Excuse me po bigla pong sumakit ang tiyan ko magbabawas lang ako." I lie dahil di ko alam kung bakit pakiramdam ko gusto kong maglupasay sa iyak at ayokong gawin yun sa harap ng di ko kakilala.

"Pero di mo pa naubo-"

"Kakain na lang po ulit ako mamaya. Sige po." iwas ko. But unfortunately, I saw a scene na dapat di ko na sana makita pa.

Sean is making out with his girlfriend on the sofa. Nag iwas ako ng tingin at di naglikha ng ingay na umakyat sa taas para magkulong sa kwarto.

I closed the door behind me and cried silently. Ayokong may makarinig ng iyak ko. I'm so stupid to marry him because of my sister's debts. I shouldn't be here. As if I had a choice. He just dragged me.

Humiga ako sa kama like a fetus on a womb. Hugging both my legs while crying. Kailan pa ako naging iyakin? Simula ng dumating sya sa buhay ko. Wala na ata akong ginawang matino kundi ang umiyak. I missed my life. I missed school. I missed the cafe. I miss my friends.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog pero sana nga matutulog nalang ako habang buhay. Parang ayoko ng mabuhay kasama ang taong pinakasalan ko.

"Why are you still lying on your bed?" nanigas ako dahil sa malamig at nagbabanta niyang boses. I hugged the pillow tightly. God , I don't want to see him nor hear his voice. I'm scared. I don't know where these creepy feelings came from, but I'm scared. He's presence is creeping me out.

"I don't want a f*****g lazy woman in my house. Now, get up and clean the room." marahas kong binitawan ang unan dahil biglang tumaas ang blood pressure ko dahil sa narinig.

Tumayo ako at hinarap sya. Wala akong pakialam kung magang maga na ang mata ko kakaiyak. He can hire a hundred helpers without me.

"Did you marry me just to be your maid?" I heard my voice asking in disbelief. Para naman syang nabigla sa outbrust ko.

"What if I am? What will you do? In fact, you married me to pay for your sister's debts and working with me is a must."

"You're unbelievable."

"No more drama. Now, clean the mess in here and include my room." he commanded, before turning his back to me.

I swallowed hard. This is so unfair. This is so unfair. He is so unfair. Di pa ba sapat ang pakasalan ko sya gusto niya pang gawin akong alila.?

Nanghihina akong napaupo sa paanan ng kama. Mama, Papa, I wish you were here. Oh, God. Why are you being unfair to me?

Marahas kong pinahiran ang luha ko at inyos ang sarili ko. Tinali ko ang buhok ko. Isang araw pa lang kaming kinasal ito na agad ang sinuong ko. What about a day after tomorrow? What will happen to me?

Paglabas ko ng kwarto andun na ang lahat ng gamit na gagamitin ko para sa paglilinis. Sana sinabi niya nalang na gagawin niya akong katulong kesa sa magpaoakasal pa sa kanya di sana di ako iiyak ng ganito ngayon?

Nagsimula akong mag ayos ng buong kwarto. Pinalitan ko ang kubri kama at inayos ang mga gamit. Di naman ganun ka kalat ang kwartong tinutulogan ko kaya mabilis lang itong matapos.

Ngayon andito na ako sa harap ng kwartong hinihigaan niya kasama ang girlfriend niya. At that thought, parang gusto kong masuka.

Pagkapasok ko palang ay amoy ko na agad ang panlalaking amoy niya na may halong perfume. Napabaling ang tingin ko sa kama.

Yung kamang saksi sa makamundo nilang kasalanan. He's committing a******y. He's a married man for Pete's sake.

Ginala ko amg paningin ko sa buong paligid. A typical man's room. Super manly and homey ang dating kahit di ito sa Pilipinas.Ay malaking flay screen television sa harap ng sofa set. May sofa set sa loob ng kwarto?

Napaligiran ito ng makakapal at mahahabang kulay grey na kurtina. Pinuntahan ko ito at dahang dahang binuksan. Glass walled din ito. Pumasok amg sinag mg araw sa buong kwarto. Ang ganda ng kwarto niya.

Lumapit ako sa king size bed niya at rumehistro sa utak ko ang di kaaya ayang scenario. Pinilig ko ang ulo ko para iwala ang naiisip. Sinimulan ko ng ang trabaho ko para matapos na. Tinanggal ko ang gusot na kubri kama at pinalitan ng panibago na nakita ko sa closet. Kulay dark blue ang kubri kama niya at pinalitan ko ito ng kulay grey, ganun din ang pillow at blanket.

Kahit air condition ang buong kwarto ay pinagpapawisan pa din ako pagkatapos kong maayos ang kama niya. Ang laki ng kama niya at mabigat na trabaho yan para sa maliit na babaeng katulad ko.

Binuksan ko ang tukador niya aang nakakahanga kung paano ito naka arrange ng maayos. Magkasama ang lahat ng kulay at klase ng polo niya pati na din ang t shirts niyang printed and plain shirts niya. Madami din pala syang damit dito. Siguro lagi syang nag stay dito sa Spain.

Pati yung necktie niya ay maayos na maayos ang pagkakalagay. Wala na naman pala akong gagawin masyadong gagawin. Pagkatapos ng ilang oras ay nagiging maayos na din ang kwarto niya.

Umupo ako sa kama niya at di ko namalayang nakatulog na naman ako. Nagising ako ng may marahang yumugyog sa akin. "Hey, wake up." bulong nito.

"I'm tired and sleepy. Could you let me rest, first?" Inaantok kong sagot sa kanya.

"You haven't eaten your lunch. Now, move your ass out of my room and eat." I already hear his commanding voice. Here we are again.

I slowly opened my eyes and avoided my eyes from his gaze. Hindi ko alam kung ilang ooras niya na akong tinitigan. I don't have any idea. Buti nalang di niya ako pinagalitan kanina at hinayaan niya akong matulog.

"Get up now and grab your lunch. It's too late. I can't let you starve in my house." utos nito. Napilitan akong tumayo at kinuha ang gamit panlinis. Yeah, right. Ayaw niya lng magutom ang katulong niya dahil ayaw niyang mamroblema.

Lumabas ako sa kwarto niya ng tahimik at bumaba sa kusina. Napatingin ako sa orasan. It's past three in the afternoon. No wonder nagwawala na ang alaga ko sa tiyan.

Ininit ko sa oven ang lechong manok na nakita ko sa ref at nagsandok ng kanin sa rice cooker. Sanay na ako sa buhay mahirap kaya di na ako nag atubiling kumuha ng kutsara't tinidor. Nagkamay akong kumain.

Sarap na sarap ako sa kinakain ko ng may naramdaman akong presensya ng tao sa likuran ko. Amoy pa lang kilala ko ma kung sino sya kahit di na ako lumingon pa.

Dahan-dahan syang lumapit at umupo sa harapang bahagi ng table at pinagmasdan ako. Bigla akong nahiya sa way ko ng pagkain pero di ko nagawang mag angat ng tingin sa kanya.

Tumikhim ito kaya napilitan na din akong magtaas ng tingin. "When we get back to the Philippines, you'll be going to continue your studies and working in a cafe, but before that you'll be introduced to my parents." anunsyo nito. Bigla akong naging masaya.

"Okay." maikling sagot ko.

"And I want you to shut your mouth about our marriage in front of your friends." tumango lang ako. Hindi ko alam kung magsasalita ako or what.

"You'll be staying in my place and not in your small apartment." huminga ako ng malalim. "Don't you have anything to say?" he asked curtly.

Umiling ako. Anong gusto niya paulanan ko sya ng tanong na nasa utak ko? Ayokong mag salita dahil alam ko sa sarili ko once I open my mouth it won't stop from talking. So it's better to shut it.

"Don't you have any complaint?" umiling ulit ako. Kung mag reklamo ba ako may mangyayari? Wala naman di ba? He is now controlling my life and I have nothing to do with it.

"You're frustrating me. Can you say a word?" inis niyang singhal sabay hampas ng mesa kaya medyo napatalon ako sa gulat. Pero nanatili akong manhid.

"You say a word or did I kiss you?" banta nito. Tiningnan ko lang sya ng blanko.

"As if, kaya mo." sabi ko at nakipagsukatan sa kanya ng titigan. He smirked in surprise.

"Is that a dare?" he asked coolly.

"Maybe yes?" sagot ko. Lumaki ang ngisi nito at marahas na tumayo mula sa kabilang side. Before I knew it, he had already cupped my face and kissed me hungrily.

I closed my eyes and tears escaped from my eyes. Welcome to hell, Genesis.