The Writers Love

TWL #2

1 year later...

Hingal na hingal ako este kami kakatakbo papunta sa university.

Sino ba gumawa neto?! Ang laki hayup!

Tumigil ako sa pagod, hirap maging runner hindi ko naman pangarap toh.

"Wait lang trina, time out hindi na ako makahinga" Hindi ako pinansin. 

Kanina pa yan natataranta dahil late kami nagising kanina. Paano sa sobrang pagod namin kakabalik panaog sa kumpanya halos di na kami makatulog sa oras.

Nandito kami para mag seminar ako sa mga college student, hindi ko alam bakit kailangan pa nito eh malalaki na tao dito at tyaka di naman ako ganun kakilala, pero keri lang bayad naman at dadaldal lang naman ako doon.

Pinalibot ko mata ko sa paligid. Nawawala si trina hala ako pala yung nawawala tanga.

Gagang yun iniwan ako, tarantang taranta nakakainis.

Bahala siya dyan maglilibot ako siya mag seminar dyan, kaso baka magalit siya sakin. Ugh ayoko na isipin kinikilabutan ako.

Kampon pa naman siya ni satanas.

Sino naman lalapitan ko dito, eh hindi naman ganun kadami tao ngayon.

Napahawak ako sa ibaba ng dress ko ng bigla humangin ng malakas, kaso mukhang masyado ako na occupied sa damit ko na nakalimutan ko may panyo pala ako na hawak. Tanga naman.

Pagkatapos mawala ihip ng hangin lumingon lingo ako sa paligid nagbabakasakali makita kung saan napunta yung panyo. Regalo ni trina sakin yun.

Tinignan ko sa mga likod ng halaman pero wala naman. Sa mga puno...hindi ko makita pero mukhang wala naman.

Argh! Nakakainis.

"Hey" Nairita ako nang bigla may humawak sa balikat ko.

"What do you want?!" Sigaw ko dahil iritang irita talaga ako sa nangyayari ngayon.

Ikaw ba naman nawala pati yung panyo nawala.

"Well, Don't mind if i ask. Is this yours?" Napaangat ako ng tingin sa hawak hawak niya kaya agad ko kinuha toh

"Omg! Where did you get this?! Thank you so much--- wow you're cute." Sa sobrang tuwa ko pati siya naappreciate ko na.

Nagulat ako nang bigla niya ako hawakan sa dalawa ko na balikat, Tuwang tuwa pa siya!

Akmang tatanggalin ko 'to ng bigla siya sumigaw.

"You're the flirty sister!" Napatanga ako. Ano daw?

Mukhang nahalata niya naman na confuse ako.

"Don't you remember? It's me the bartender guy!" Nanlaki mata ko.

"Really?! Then why are you so tall and your body change too and your face change too. You look manly, i like it." Napatakip ako ng bibig.

Habit ko na ata lumandi.

Natawa lang 'to sa sinabi ko.

"Where are you going? You look lost." Tumango ako.

"That's because i really am lost. Do you know where's the auditorium? This University is really huge." 

"Sure..." Napatigil ito sa pagsasalita.

Ay bakla hindi pa pala ako nagpapakilala.

"You can call me belle" Extending my hand for a  handshake.

"I'm Dylan, nice to meet you." He smiled and handshake my hand.

"Uhm Can I ask some favor?" I asked. "Sure, What is it?" 

"Can i borrow your phone? i'll just call my manager." I'm more surprised that he handed me the phone immediately. 

I start to dial her number, para akong natatae kinakabahan ako.

Nakailang ring bago ito sumagot. Nilayo ko onti sa tenga ko.

"BELINDA LEIRA!! Where the heck are you?!"  Oh diba wala pa speaker yan.

"Eh iniwan mo ako! sabi ko "trina wait!" tapos dire diretso ka lang." ang mema ko banda rito.

"Aba at parang ako pa may kasalanan! Sinong gaga na bigla bigla na lang nawala ako ba?!" I pouted kahit di niya naman makikita..

"Sorry na nga trina, libre kita mamaya...saan ka ba?" Panunuyo ko rito.

"Sige." Napasimangot ako kapag libre ang bilis!

"Teka nga, Kanino ba number 'to aba nasa akin phone mo"

"Basta mamaya ko na explain, so asan ka nga?" Tanong ko ulit.

"Nasa Guidance Counselor, actually dumiretso ka na lang sa auditorium kasi papunta na rin kami doon." Sabi nito.

"Ocakes. See you" Before she says anything i hung up and gave the phone back to Dylan.

"Thank you so much! Tara na!" Napatakip ako ng bibig. Nakita ko 'to tumawa.

"It's fine I understand you" Nanlaki mata ko, hala ka eh 'di ibig sabihin naiintindihan niya pinag uusapan namin ni trina kanina.

"Don't worry I can't picked up all of it, I'm still learning some tagalug." Natawa naman ako.

"It's tagalog not tagalug." Bigla ito namula nang itama ko sinabi niya.

" nah, it's fine...tara?" Tumango lang ito... looks like a puppy.

Nagkukwentuhan lang kami kung ano ano nothing personal, we're not there yet. 

CHAROT!

Nakarating kami sa auditorium, nakita ko sa tapat nang pintuan si Trina at matandang lalaki. Kinawayan ko si trina.

Pagkalapit na pagkalapit ko sa kanila ay hinila ni Trina hibla ng buhok ko.

"Aray bakla!"  habang hawak hawak buhok ko na binitawan niya.

"sorry na nga eh!" Inirapan lang ako nito.

"ehem."  Napatingin kami sa tumikhim. Napaayos ako ng tayo ng makita ko kung sino.

"ehem sorry, Hi I'm Belinda Leira Aquino, You can call me Belle. " I smiled and extended my hand for a handshake.

"Nice to meet you, I'm Mr. William , One of The Guidance Counselor."  Mr. William accept my hand.

"Shall we go?" I just nodded and we walked in the auditorium.

Like any other speaker of course, I introduce myself and just talk and talk.

Ang awkward lang dahil may nakatitig sakin habang nagsasalita ako hindi ko na lang ito pinansin at patuloy na nagsalita.

It's been 20 minutes at nakikinig pa rin sila, hindi naman sa pagmamalaki pero gifted ako sa pagchika ng mga bagay bagay, I mean public speaking is my forte so i don't have any problem regarding to this seminar.

"Before i end this seminar, I just want to thank all of you for listening. It's really an honor for me to speak in front all of you, and c'mon guys BREATH. You're all stiff, just enjoy life but always enjoy in limitation, Okay? That's all thank you." After i ended my speech, they all clapped. Mr. William step up in front.

"Thank you so much, Ms. Aquino...Any other question?" Mr. William asked. As usual Some raised their hand , some just really don't.

"Okay, You the one who wears a blue cap." I diverted my eyes who's Mr. William pointing.

It's Dylan's Seatmate.

"There's someone eager to ask uhm, Ms. Aquino are you single?" Sa isang tanong na yun biglang umingay yung bawat sulok ng auditorium..

"Guys quiet, Before I answer your question, I would like to know who's that someone eager to ask?" I Asked back. Ngumiti ako nang magsimula na sila magsikuhan.

" Then i won't answer that question since that someone is not brave enough to introduce his self--"Nagulat ako ng biglang tumayo si dylan at sumigaw.

"Fine, It's me! I'm the one who's eager to know if you're single or not." I just smirked. 

Bingo!