SA LOOB NG KWEBA
“Boss, ito pa lang ang nakukuha namin pero halos hindi na namin mabuhat sa sobrang dami. Tingnan ninyo naman kumikinang pa, sobrang gandang klase ng ginto nito. Ang mali lamang natin hindi natin sila sinabihan na kapag hindi tayo nakabalik magdamag ay sumunod na sila sa atin. Para sana isang lakad na lang, pero siguro naman maaari tayong makabalik kinabukasan. Kung ngayon kasi ibabalik tayo sa paanoan ng bundok ay hindi na natin kakayanin pa. Masyadong delikado na, kaya siguro magpapalipas na lamang tayo ng gabi dito sa kweba.” Sabi ng isa sa mga tauhan ng uncle ni Camille.
Ang uncle naman ni Camille ay halos lumuwa na ang mga mata sa mga tipak ng ginto na nasa kanyang harapan. Napaluha pa nga siya dahil sa sobrang kaligayahan hindi niya akalain na totoo pa la ang sinasa
