Oliver’s POV
Pagkatapos ng gabing iyon sa restawran, hindi ko maiwasang mag-isip kung tama ba ang naging desisyon ko na sabihin kay Alexa ang nararamdaman ko. Hindi ako sanay na maging ganito—ang magpakita ng kahinaan, ang magbukas ng sarili ko. Pero sa tuwing tinitingnan ko siya, nararamdaman kong hindi ko kayang pigilan.
---
Kinabukasan, bumalik ako sa opisina nang mas maaga kaysa sa nakasanayan. Inabutan ko si Alexa sa hallway, naglalakad habang may dalang mga papeles. Hindi ko maiwasang mapansin kung gaano siya kaseryoso habang nagtatrabaho.
“Alexa,” tawag ko, dahilan para huminto siya at lumingon sa akin.
“O-Oh, Sir Oliver,” sagot niya, halatang nagulat sa presensya ko.
“May oras ka ba mamaya?” tanong ko nang diretso.
Nagkibit-balikat siya. “Depende po. May kailangan ba kayong
