Clyde’s POV
Hindi ko na mapigilan ang sarili ko kaya nasabi ko kay Sam ang totoong nararamdaman ko.
Totoo naman eh, nagseselos talaga ako. At wala siyang magagawa dahil hindi niya makokontrol ang feelings ko.
Hindi ko maipaliwanag kung dapat ba akong matuwa dahil nasabi ko na sa kanya… o maiinis dahil wala man lang siyang reaksyon sa sinabi ko.
Manhid siya! At ang ugaling ‘yan ang ayaw na ayaw ko sa isang tao.
Lumabas ako ng kwarto kasi gabi na at baka walang maghahanda ng hapunan.
“Hi Clyde! Umupo ka na diyan at ako ang maghahanda ng hapunan,” sabi niya bigla, nakangiti pa.
Nagulat ako sa naging ugali niya. Dapat kase magalit siya at hindi ako papansinin.
I cleared my throat. “It’s okay, kahit na tulungan kita diyan. Ayaw ko kasing mapagod ka.”
“Ay ganun? Okay lang Clyde. Total n
