Tahimik na nakatingin si Theodore kay Rosalie, hindi makapagsalita ng ilang sandali.
Kitang-kita ang galit sa mata niya, pero hindi niya alam kung paano ito ipalabas. Teka, hindi ba't sinabi ni Rosalie na ayaw niya ng anak mula sa kanya kasi siya mismo ang nagsabing hindi siya magbibigay ng anak? Bakit parang may bara sa dibdib niya?
Pinunasan ni Rosalie ang mga luha at lumingon para buksan ang pinto.
Hinawakan siya ni Theodore sa pulso. “Saan ka pupunta?”
Mabilis na binawi ni Rosalie ang kamay niya. “Hindi mo ba alam? Hindi ako matutulog sa'yo. Siyempre, matutulog ako sa kabilang kwarto.”
Wala na ngang ibig sabihin ang salitang ‘mag-asawa’ sa kanila. Wala nang kwenta ang magsinungaling pa. Bawat sandali na kasama siya ni Theodore ay puro sakit.
Binuksan ni Rosalie ang pinto at umali
