Apollo's Crib: A Sinister Fate

EP.38

Sinica opened her eyes. She saw the blinding light at first, kaya naman muli niyang isinara ang mga ito. At nang makapag adjust ay muli siyang dumilat. She looked around and found out that she is in the hospital. What she remembered is, she was inside the room with Apollo and his lover. Then, she ride in the car and fled.

"Hmmm, can somebody help me please?" mahinang sabi niya. Nilinga niya ang paligid at nakita niya ang isang middle-aged woman na nakahiga sa sofa na nasa gilid niya. Kahit anong tawag niya rito ay hindi ito ito magising. Nilinga niya ang nasa uluhan niya at nakita niya ang emergency button kaya kaagad niya iyong pinindot upang tawagin ang pansin ng nurse na nakaduty ng mga oras na iyon.

"You're awake now?" nakangiting bungad sa kanya ng babaeng nurse na sa tingin niya ay nasa early 20's pa lamang. "What's your name?" tanong nito.

"Sinica Cheng," sagot niya.

"Do you know where you at?"

"Hospital, I guess."

"Which hospital?"

Nagpalinga-linga siya sa paligid. Nakita niya ang pangalan ng ospital na nakatatak sa kanyang kumot at binasa ito.

"Good. I guess your brain is perfectly fine. Do you have an uncomfortable feeling? Pain?" usisa nito.

"My legs hurts like hell." sagot niya. Napangiwi pa siya ng makita na parehas nakabenda ang mga ito. "But, I couldn't move or even lift it up."

"It's natural for you to feel pain. However, you are lucky because there is a huge chance that you can walk again. It may take time but you still can. Congratulations on saving your legs, it may be painful now but rest assured, you'll be better in no time. Just don't push yourself too hard."

"What choice do I have? Nothing, right? guess, I have to tolerate this ordeal right now. What a sh*tty life!"

"Do you need anything?" usisa nito.

"Yeah, where is my phone?" hanap niya sa kanyang gamit. Kailangan niyang tawagan si Elvis.

"I think your husband took it, we can call him right now."

"No. No. No need. I don't want to talk to him. I want to talk to my doctor instead." aniya sa nurse.

"Okay, please wait." sagot nito.

Pagkaalis ng nurse ay sinariwa niya ang alaala niya nang mahuli ang asawa kasama ang lalaking kalaguyo nito. Naikuyom niya ang magkabilaang kamao sa galit. Gusto niyang parusahan ang dalawa ngunit sa lagay niya ngayon ay maaaring malabo niya pang magawa. Siguro ay ilang weeks rin siyang mananatili sa ospital.

"Hello, how are you?" bungad sa kanya ng doctor na humahawak sa kanya. Hawak nito ang netbook sa kabilang kamay habang nakasunod muli ang nurse na nakausap niya kanina lamang.

"Not fine, I guess."

"What's your name?" tanong nito. Chineck nito ang kanyang kondisyon sa chart na nasa uluhan niya.

"Sinica Cheng." she answered.

Kung ano ang tinanong sa kanya ng nurse kanina ay ganoon rin ang itinanong ng doktor sa kanya. Iyon ang paraan nila upang malaman kung maayos pa rin ang pag-iisip ng kanilang pasyente.

"I want to talk with you alone, please..." diretsahang sabi niya rito.

Pinaalis nila ang kanilang bantay at pati na rin ang nurse na nakaduty. Kinausap niya ang doktor sa mga gusto niyang mangyari. Lalong lalo na ang i-release siya nito sa lalong madaling panahon. She is sick with the hospital smell lalong-lalo na ang pagkain na sini-serve ng mga ito.

"Okay, Mrs. Cheng, let me see how I can help you." ani ng doktor.

"But first, lend me your phone. I have to talk with someone important." aniya.

Pinahiram naman sa kanya nito ang personal phone na gamit. Tinawagan niya agad si Elvis at sinabihan itong dalawin siya ng maaga kinabukasan. Marami silang dapat na pag-usapan nito, isa na roon ang pagkakabihag ni Cyla at ang tungkol sa kabit ng asawa.

"Hello, madam, is this really you?" paniniyak ng driver.

"Of course, visit me early in the morning tomorrow. We need to talk personally. We've got too many things to do."

"Sure thing, madam. I'll be there at eight, sharp."

"Great!"

Isinauli niya na nag phone pagkatapos nilang mag-usap ni Elvis. Inutusan niya rin ito na bilhan siya ng panibagong phone dahil nasa pangangalaga ni Apollo ang phone niya. She wants to do a little charade and she will make sure that everyone will fell on it.

Samantala, nalaman na ni Stephen na ilang araw nang hindi umuuwi ang kaisa-isa niyang anak. Nakaramdam na rin ng pagkabahala ang lalaki dahil huli na ng mapansin niya ito. Sinubukan niyang tawagan si Cyla ngunit hindi na nagri-ring ang telepono nito. Sinubukan niyang mag voice message sa dalaga at umaasa siyang sasagot ang kanyang anak sa kanyang panawagan.

"Hello Cyla, this is your father. If you receive this voice message, please do call me back. If you run away and want to find peace all by yourself, I will let you do that. I won't scold you, just please tell me you're okay. If you don't update me in 24hours I'll report to the police that you're missing. Please don't make your father worry too much. I may be a jerk but I care for you more than my own life."

Ang voice message na iyon ni Stephen ay natanggap ng mga abductor ni Cyla at kaagad iyon na ine-report kay Elvis. Gumawa sila ng paraan para mapapayag na magvideo si Cyla at sabihin na ayos lamang ito at walang dapat ipag-alala ang ama. Hindi nila hahayaan na makapag report sa pulisya si Stephen, kailangan nilang mag-ingat hangga't wala pa silang matibay na plano.

"Look at this child, she's just having a great vacation and yet, still manages to upset me!" bulalas ni Stephen nang mapanood ang video ng anak na masayang-masaya habang nakastay sa isa sa mamahaling hotel sa Nankan. Ani ng dalaga ay nais muna nitong magpahinga at lumayo sa ama pansamantala. Huwag daw kakalimutan ang allowance niya monthly dahil baka magutom ito.

"What kind of daughter, I and Veronica just raised?" pailing-iling na sambit niya. Gayunpaman ay okay na rin siya dahil ayos lang ang anak. Napawi ang pag-aalala niya rito nang marinig ang masiglang boses ng anak.

Kinuha niya ang card reader na nasa drawer niya. Ininsert niya ang kanyang post office ATM, pagkatapos ay nilagyan niya ng laman ang account ng dalaga gamit lamang ang kanyang laptop. Dinagdagan niya ang halaga na dapat sana ay fixed na, binigyan niya ng singkwenta mil ang anak para ma-enjoy nito sa isang linggo.

Pagkatapos ay tinawagan niya rin si Connie para kamustahin ito. Nalaman niyang nasa Hawaii naman ang destinasyon nito. Sa tingin niya ay hindi naglalagi sa isang lugar ang ginang na waring may pinagtataguan. It puzzles him, but he feels relief at the same tine. Habang nasa malayo si Connie ay hindi siya nito magugulo o makukulit tungkol sa gusto nitong kasal. I think, he enjoys being a free man now, there is no need to put her in a cage of marriage once again. Lalo na at may tendency na maging possessive lover si Connie.