DASHIEL
Tatlong buwan ang mabilis na lumipas matapos ang kasal namin ni, Ian. Sa mata ng Diyos at sa mata ng tao ay iisa na kami. Solid. Hindi matitibag at kamatayan lang ang makakapaghiwalay sa amin. Araw-araw mas tumitindi ang pagmamahal ko para sa kanya.
From where I stood, I saw my lovely wife in her simple loose shirt and cottony grey shorts. She's busy watering the plants. I rubbed my chin and smiled, a boyish grin actually. She's so wonderful to look at. Pangiti-ngiti pa siya habang inaamoy ang mga bulaklak na kahapon lang namukadkad. Ibinaba ko ang hawak na mug sa wooden table at inilang hakbang ang pagitan naming dalawa. I hugged her from behind, she flinched.
“Hi, Mrs. Reedus,” I breathed, sniffing on her hair like what I always do–a habit.
“Ang hilig mo talaga manggulat.
