HINARANG ni Dolion ang kanyang sarili upang protektahan ako sa malaking bolang apoy na galing sa kamay ng aking anak. Napaupo si Dolion sa sahig at nanginginig na hinawakan ang kanyang nalapnos na balat.
“What is happening to you?!” Malakas at galit kong sigaw sa aking anak ngunit nakayuko lang siya. Nag-aapoy pa rin ang kanyang palad. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na hindi siya isang normal na tao.
Marahang naglakad ako palapit sa kanya at hinawakan ang kanyang pisngi. Inangat ko ang mukha niya upang magtagpo ang aming paningin. There was no emotion in his eyes, he’s soulless. Para akong nanghina dahil sa pangyayaring ito.
Ito ba ang kapalit sa pagpaslang ko kay Morana? Tinapik ko ang mukha niya ngunit hindi pa rin siya nagigising, ikinulong siya ng sarili niyang kap
