“You killed me.” Her eyes grew bigger because of fear and torment. I tried to reach her but she took a step back and slap my hand so I can’t touch her. “Morana…what are you talking about?” I asked her out of confusion. Sinubukan ko siyang hawakan ngunit patuloy siyang umiiwas sa akin. Umiiling siya habang hindi makapaniwalang nakatingin sa akin. She pointed herself and asked me a question, “you…you don’t recognize me?” A lone tear stream down on her cheek. Tinigil ko ang pagtatangka kong lapitan siya, tumayo ako sa harapan niya at pinatong ang aking palad sa bewang ko. I bit my lower lip and look at her in disbelief. “Have you lost your mind? Of course I know you, you’re Morana! Ano ba ang pinagsasabi mo? I didn’t kill you nor harm you,” sabi ko at muli siyang nilapitan ngunit malakas

