POV: Lance
Magaan ang pakiramdam ko pagmulat ng mata ko kinabukasan. Para bang lahat ng stress, boardroom wars, at sleepless nights ay nabura lang sa isang halik kagabi.
Correction. Hindi lang isang halik.
Kundi isang halik na parang blueprint ng bagong buhay ko—at ang pangalan sa title deed ay si Celine.
Napangiti ako habang nakahiga pa. Naalala ko ang mukha niya kagabi—nagpupumilit magpanggap na hindi siya kinikilig, pero halatang-halata naman. Yung mata niya na parang nagtatago ng takot pero sabay lumalaban, at yung paraan ng pagtawa niya nang sabay kaming nahulog sa cheesy banter.
Napailing ako. “Kung blueprint ‘to ng puso ko… finished construction na.”
Pagbaba ko sa dining area, akala ko ako lang ang maaga. Pero hindi—naroon si Celine. Nakaupo, hawak ang tasa ng kape, pero halat
