Nang makalayo na ako sa kinaroroonan niya ay tumigil ako sa harap ng isang ice cream shop. May mga tao pa rin sa paligid ko. Nang makita nila ako ay biglang umugong ang mga bulungan. I bit my lower lip. Hinukay ko ang bag ko at hinanap ang aking phone. Dali-dali kong tinipa ang number ni Kuya.
Ang pagtulo ng mga luha ko ay maihahalintulad ko sa walang tigil na pag-agos ng tubig mula sa gripo na mahirap patayin.. Na mahirap kontrolin. Hindi ko mapigilan ang sarili kong emosyon kasi hindi ko na 'to kayang itago. Buong buhay ko, ngayon lang ako nasangkot sa ganitong gulo. Dati ay nadamay ako sa isang gulo kasi nakialam ako, pero iba na ngayon. Hindi ko sinadya 'to. Kung dati ay nakalabas pa ako, pakiramdam ko ay wala na akong kawala ngayon. Ang paraan ng pagtitig nila sa'kin ay hindi na mag
