"Sinag, let's go!" Hindi mapakali si Luhan mula pa kaninang umaga pagkapasok ng campus. Iniisip na niya agad iyong uwian dahil sa araw-araw ay doon ang diretso niya pagkagaling ng eskwelahan. I was worried about him because he wasn't himself since Bituin got hospitalized. Parating mainit ang ulo niya and he's grades are not good. Lagi ko naman siyang pinagsasabihan but, he's too lost. He was slowly drifting away. Kung hindi ko pa ipipilit ang sarili ko ay hindi niya ako kakausapin. I missed him.
Last period na at hindi pa man tuluyang natatapos ang subject ay nakaabang na agad siya sa pinto ng aking classroom. Siya ang kasabay ko ngayon dahil si Drei ay nasa Manila para sa negosyo.
I sighed and immediately gathered my things. Hindi ko na nagawang ayusin pa iyon sa loob ng bag dahil bak
