Lucas's point of view
Dahil sa pangyayaring hindi namin inasahan, lalo na ang pagsugod ng mga taong lobo ay hindi kami natuloy nang akinv mga magulang na umalis nv sama-sama.
Ang aming mga damit ay halos madumi na dahil sa pakikipagtulungan sa aning nga tauhan, at dahil bilang panibagong kataasan ay hindi ko hahahayaan na madamay sa kaguluhan ang aking mga magukang dahil sa katandaan, kaya mas naisipan ko nalang na silid nalang nila sila tumigil.
Bigla akong hinawakan ng aking ama,
“Anak sigurado ka ba na kaya mong mag-isa? Baka hindi mo kayanin, It's okay na tulungan ka namin ng mom mo,” pagayag sa akin ng aking ama,
Agad naman akong sumagot sa kaniya,
“Dad, It's okay. Kaya ko at kakayanin ko, ayoko naman na mapahamak kayo ni mom, ang mahalaga ngayon is safe kayo dito sa kwarto, a
