Luna’s point of view
Nang makarating kami ni Lucas sa Terminal kung saan ako sasakay patungo pauwi sa aming probinsya ay agad ko siyang kinausap,
“Maraming salamat Lucas ahh,” pahayag ko sa kaniya,
“Ano ka ba Luna, wala yun. Tara na, ihahatid na kita. Mabigat pa naman ang bag mong dala,” saad naman niya sa akin.
Agad naman akong tumango sa kaniya at hinayaan na siyang dalhin ang aking gamit dahil wala naman akong magawa sa tuwing pinipigilan ko siya. Agad niyang kinuha ang aking gamit sa likod at inihatid ako sa mga nag-aabang na pasahero.
“Dito ka na ba?” tanong niya sa akin,
Tumango naman ako, “Ah—oo, mukhang madami ang pasahero,” tugon ko naman sa kaniya,
“Ayaw mo bang ihatid na kita ng deretso sa inyo?” tanong naman niya sa akin,
“Ah—hindi na Lucas, sabi ko naman sayo madami k
