“Ancel…” pabulong kong sabi. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa dahil nandito na siya malapit sa akin o malungkot dahil sa nakikita ko ngayon.
Ang lalaking mahal ko—ang lalaki na minahal ko ng buong-buo, at dahilan kung bakit ako nandito sa impyerno lugar na ‘to ay kasama ang lalaki na kinamumuhian ko. Hindi lang basta kasama, masayang nag-iinuman, nagtatawanan, at naglalandian kasama ang mga babae ni Jax.
Natapik ko na lang ang dibdib ko, unti-unti na kasing bumigat ang paghinga ko. Dahil sa babaeng malandi at walang hiya na kumadong sa kanya.
Gusto ko nang sugurin sila. Gusto kong kalbuhin at balatan ng buhay ang babae na lumalandi kay Ancel. Kaya lang, ang tingin ko, parang gustong-gusto pa nito ang ginagawa ng babae na ngayo
