Cairo went home after three hours of sleep. Mukhang wala naman siyang naalala kaya hindi ko na rin sinabi iyon.
Ihahatid niya ako papunta ng Maynila. Sinabi niya iyon kina Mama. Hindi kasi ako maihahatid nina Mama at Kuya dahil sa trabaho.
Nagpunta at yumakap lamang ako sa kanila. Uuwi ako tuwing weekends na wala akong training. Malayo rin ang Palanca at kalakihan ang pamasahe.
“Tawagan mo kami kapag nakarating ka na ha?” bilin ni Kuya Nial matapos niya ilagay ang maleta ko sa sasakyan ni Cairo.
Ngumiti ako.
“Oo naman, Kuya.” sabi ko at niyakap siya.
Cairo bid them goodbye. Kumaway ako sa kanila. Emotional ako habang pinanood ang paglabas ng sasakyan sa bayan ng Palanca.
Ito ang gusto ko na mangyari pero hindi ko rin alam na nakakalungkot pala makita na aalis ka sa safe place
