Yngrid
NAPABALIKWAS na lang ako ng bangon ng maramdaman kong wala na akong katabi. Walang bakas ni Devron pero naaamoy ko ang pabango niya. Ang katabi kong unan ay maayos na para bang walang tumabi sa akin. Pero alam ko sa sarili ko na may katabi ako, na katabi ko si Devron.
Alam kong umuwi siya. Umuwi na siya sa akin.
Ilang beses kong nilibot ang kwarto ko para hanapin si Devron pero hindi ko siya mahanap, nagsisimula na rin umusbong ang takot sa dibdib ko. Nanaginip lang ba ako kagabi? Kaya kung ano-ano ang naiisip ko. O baka naman ay epekto lang ng pagbubuntis ko ‘to.
“Pero alam kong si Devron ang katabi ko, hindi ako namamalikmata,” pagkausap ko sa sarili ko habang pababa ng hagdan. Nang maabutan ko si Iris at Gelene na nag-aayos ng lamesa ay mabilis akong umupo at nagtanong.
“H
