The Scent of Savage (Completed/ Unedited)

Revenge

"Majesty!"

Her eyes flew on the woman who entered the moving door. She smiled as she stood up to meet Charlie half-way through the stairwells. Her eyes were telling her a piece of incoming bad news.

"You look pale," puna niya rito.

"My dad is in a serious condition. I need to go with him to America for his extensive treatment. I'm sorry, Sky. I'm just scared to lose him without staying on his side. You understand me, right?"

Ang takot na nakikita niya sa mata ng kanyang kaibigan ay pamilyar sa kanya. Paano ba siya tatanggi. Walang dahilan para ipagkait niya rito ang karapatan nitong makasama ang mapagmahal nitong ama.

"Of course, Charlie. Ano ka ba? Daddy mo iyan. Go!"

Mariin siyang tinitigan nito. Pinagkubli niya ang mga braso at tinaasan ito ng kilay. "Go!"

"While I'm away, I'll keep you posted about Brandon. For now, I got information that he and his younger brother together with their architect named, Dorothy will join a party next month. They are currently reigning on the construction field all over the Gulf Country. I saw your invitation too. It is a closed party for all under construction field, held by BnG Company. They saw your ideas and I think because of your name they needed you... and it will be tough because that's not your forte. Mrs. Swizz hasn't read it yet but I put it on her high important documents. From Hawaii, he will stay here 'til the party for sure, but I'm not exactly sure if his wife will come or not." Hinawakan siya nito sa mga kamay. "Kung ano man ang binabalak mo. Mag-iingat ka. Pag-isipan mo rin ang sinabi ni Maggy. Denver is a nice guy. He is courting you for how many years. He is definitely in love with you."

"Oo naman. Hindi ba't napag-usapan na natin ito. Gusto ko si Denver. Ganito bago ko katagpuin si Brandon. Isusuko ko na ang sarili ko. Satisfy?"

"Seryoso ako, Sky."

"Seryoso rin ako." Malungkot kayang mahiga sa malaking kama ng mag-isa. Kailangan ko nang pampainit.

The same day, the new secretary gave to her the invitation. Hindi nga nagbibiro si Charlie tungkol doon. Naging parte siya sa designing team ng mansion ng isang sikat na news anchor. Hindi niya inaakalang dahil doon ay mahahatak siya sa mundo ng construction world. Kasalanan ito ni Mr. Swizz.

Buong gabi niyang pinagplanuhan ang mga gagawin. Lalo ang night out nila ni Denver. Aminin man niya o hindi, totoo ang lalaki sa kanya. Walang tawag niya ang pumalya rito. At alam nito ang ilan sa kanyang nakaraan, pighati at pinagdaang pagsubok. Palaging nariyan ang lalaki para tumayong ikatlo niyang paa sa tuwing napipilayan siya.

"Are you free tomorrow night? Nightingale Palace... room fourteen around six. See you, Denvy." She texted him.

Si Denver na ba talaga ang solusyon para lumigaya siya? But her last interaction with Zedrick made her a second thought. She still had a feeling for him but the thought of his brother killed her sister doubted her options. She can't love him. They'll just hurt each other.

Buo na ang desisyon niyang para mamaya. Matututunan niya ring mahalin ang lalaki.

Her morning passed by so quickly. Sa sobrang kaba niya sa gagawin mamaya, nagpahatid nalang siya sa driver. Wearing an apple green bandage skirt, black crop top, and eye-catching stilettos, she elegantly strutted on the Lobby of Nightingale Palace. Her eyes found the extension bar and restaurant on the west wing. Gusto niyang uminom sa gayon ay magkaroon siya ng lakas ng loob. Nagkumpirma muna siya sa Reception bago dumiretso roon.

"One Negroni, please," she asked the flair man.

"Right away, Ma'am."

Her body is tensed, it afflicts on how her fingers tapped the table while looking around. She arrived at exactly six in the evening. Denver is surely in the room by now. Her drink served in less minute. Inisang lagok niya iyon bago umisa pa.

A group of men caught her attention. The bar side is quite darker, she can't see their faces when she followed where they sat. She ignored them and took the newly served glass for a bottoms up.

Pass seven when she finally got up and proceeded to the second reserved room. Naghubad siya ng damit at iniwan ang thong sa loob ng kanyang suot na roba. Lumabas siya sa kuwarto sa ganoong kasuotan. She swiped her duplicate key card on the sensor and entered the room fourteen like a thief.

Bukas ang pinto ng kuwarto. Ang dim na liwanag ang nagpadali sa kanyang mahanap iyon dahil nakapatay ang ilaw. Kinagat niya ang kanyang ibabang labi. She found the whole scene as wild and hot move. Hindi niya aakalaing ganito pala ang gusto ng lalaki.

She saw him standing behind the swaying thin curtains. His naked back was facing her, showing his tight and flexed shoulder that was resting on the railing. Oh my god! Usal niya sa isip nang hawiin ang kurtina. His lower body was only covered by a white towel. Obviously, naked and ready for her. Her eyes lingered on his tempting massive back frame. Hindi niya aakalaing ganito pala ang katawan ni Denver sa likod ng three piece suit.

Her footstep made his body straightened and glanced at her.

"Denvy-" Natigalgal siya nang masino ang lalaking nasa harapan niya. "What are you doing here?" She was about to escaped but he immediately held her arms.

"Enough of hiding, your highness." His voice was very low but full of sarcasm and disgust as his eyes drifted on her robe. "So, after running away I will found you giving a hard-f**k to any hungry dickheads."

Lumapat ang kamay niya sa pisngi nito. Nanginginig ang bawat himaymay ng katawan niya sa galit. "Ang kapal ng mukha mong sabihin sa akin 'yan." Hindi ba't maligaya ka sa girlfriend mo ngayong si Dorothy? Nagitla siya nang hawakan nito ang braso niyang muli.

"Bakit? Gusto mo ba ng kalaro ngayon? Kaya kong ibigay sa'yo ang gusto mo."

Nagbaga ang kanyang katawan ng hapitin siya nito. Ang mainit nitong hininga na tumatama sa kanyang batok at tainga ay nakakakilabot at nakakaliyo. Nilulusaw ang mga dahilan kung bakit siya nagagalit.

Sinubukan niyang pumiksi. Walang ipekto at natalo pa nang buhatin siya pabagsak sa kama. Lumuwag ang pagkakatali ng roba at lumantad ang matayog at malusog niyang mga dibdib. Mula sa kanyang mata ay nagawi roon ang matalim na titig ni Zedrick. Nagpakawala ito ng ilang mura at agad dumistansiya sa kanya.

Hiyang-hiya at naiiyak niyang binalik sa higpit ang tali. Hindi niya ito magawang tingnan habang sinusubukang maupo.

"Tell me. Do you really like him?"

Hindi siya nakaimik. Hindi niya maisip kung anong gustong malaman nito dahil nananatili sa kahihiyan ang kanyang sistema.

"Answer me!" He blasted as he walked closer to her and held her both shoulder. He looked into her eyes as if he is looking into her soul, finding the answer on it.

Kinagat niya ang kanyang ibabang labi nang sumibol ang luha sa kanyang pisngi. Hindi niya maitatagong gusto niyang isuko ang kanyang sarili kay Denver, pero hindi niya ito mahal. It is purely lust.

Umawang ang kanyang labi ng makita ang lungkot at pangungulila sa mga mata nito. Pero saglit lang iyon at muling dumilim, mas galit. Binitawan siya nito.

"I assume your silence means yes." He coldly left her on the room without any more words.

When she heard the loud slammed of the door, her tears rolled down her cheek. This shouldn't be her reaction but she can't help it. His disappointment made her heart broke into pieces. Mahal niya si Zedrick pero hindi puwede. Hindi sila puwede dahil kapatid nito ang pumatay sa kanyang pinakamamahal na ate.

She is fuzzy the next day. Denver chased her to apologize. Kabado ito kagabi kaya hindi napansing napasobra ang inom. Ang keycard na para sa room fourteen ay napalitan ng sixteen ng hindi nito namamalayan. Dahil sa sobrang hilo at lakas ng tama ng alak ay nakatulog ito.

Majesty: its fine, Denvy.

Inabala niya ang sarili sa trabaho. Nakuha rin niya sa email ang pinadalang location ni Brandon, malapit iyon sa NP. Nakita rin niya ang ilang information ni Dorothy at Zedrick.

"Bachelor pero hinahayaang lingkisan ni Dorothy ang braso niya. Stupid news." Padarag niyang sinara ang kanyang laptop. Naiinis siyang makita ang dalawa sa nalalapit na event. Kung sana ay si Brandon nalang.

Naging abala sila dahil nalalapit na ang peak season. New designs related to the season was their team focused. She was really disappointed with the list of designs she received on her table. Nagpatawag siya ng meeting para sabunin ang mga tauhan niya. Pumalo ng tatlong oras iyon, nalagpasan ang kanilang lunch break.

"Do you understand?"

Sabay-sabay na sumagot ang kanyang team bago niya pinawalan para makakain. Hindi niya maintindihan kung bakit nagkakaganito. Siya mismo ang pumili sa kanila. Bakit parang sumasabay ang kamalasan kapag kinakailangan niyang mag-leave?

She asked them an over-time to finish their proposal. Pasado ala-siete ng makuha niya ang temang naisip ni Nicky. Iyon ang pinadetalye niya sa mga ito habang on-leave. By eight she reached her place with a growling stomach. Pinagsisisihan niya tuloy ang hindi paghinto sa nadaanang Burger house.

I'm starving. She walked in her Kitchen and checked the fridge. She saw only a packet of corn. Kinuha niya iyon at tinitigan. May naalala siyang tao dahil doon. Huminga siya nang malalim nang mapagdesisyunang magpa-deliver ng pizza. Habang hinihila ang zipper ng kanyang skirt ay natigilan siya. Pizza reminded her of the same person related on the corn. What's wrong with me? I'm hungry, that's all. Padarag niyang binaba ang zipper at nagpalit ng pambahay.

Lately, she's spacing out. She can't focus and hardly understand when Denver is around. Even seeing him, she could see someone else. Zedrick's image kept on flashing on her imagination.

Majesty, focus, okay? Chill down.

While eating her pizza, she planned out her mission for tomorrow. She erased her nail polished and check all the proper costume for tomorrow. Her long black hair will be needed a little trim and bangs. When she get satisfied on the right length, she stared on her reflection in the mirror and flashed a devilish smirk.

I'll make sure to end everything tomorrow.

Madaling araw siya gumising para pag-aralang maigi ang lugar. Tumango siya na parehas ng mga detalye ni Charlie ang nakita. Nagbihis na siya agad upang simulan ang plano.

Suot ang maruming t-shirt at lumang modelo ng pantalon, mugto at nagmamakaawa niyang tinitigan sa mata ang katulong na nagbukas sa kanya ng pinto. "S-subukan ko po sana ang mamasukan bilang katulong. Sige na po. Marunong po akong maglaba. Mabilis po akong maglinis. Masarap din po magluto."

Minasdan siya mula ulo hanggang paa ng babae. "Tiga-saan ka ba, ine?"

"Sa malayong probinsiya po. Sumugal po ako rito para makatulong sa nanay kong may sakit. Sige na po. Kuhanin niyo na po ako."

"Ganoon ba? Marunong ka ba magplantsa? Ano bang pangalan mo?"

Actually, no. "Oo naman po. Ako po si Alice."

"Sige, Alice. Hintayin mo ako riyan at kakausapin ko lang si madam."

Naghintay siya saglit sa tapat ng pinto. Tiningala niya ang cctv na nasa sulok. Perpekto ang angggulo noon sa papasok sa gate, karugtong sa pinto.

"Alice, pasok ka na. Magsisimula ka na ngayon. Dadalhin muna kita sa kuwarto mo."

Ilang paliwanag, tour at pagpapakilala sa asawang koreana na may halong dugong pinoy ni Brandon ay nagsimula na siya. Unang pinagawa sa kanya ay ang paglilinis ng mga kuwarto at comfort room. Mainam na iyon kaysa ang mag-plantsa. Baka mabuking pa siyang hindi talaga sanany.

Pawis na pawis siya nang matapos ang malaking guest room at attached bathroom nito. Naalala niya tuloy ang mga kasambahay nila sa Suniga Manor. Ilang kuwarto ang nililinis nila, samahan na rin ng iba pag gawaing bahay.

I'm sure I'm one of their headaches. Weekly I twice asked them to change my bedsheet and towel.

Hawak ang walis tambo, mop at dust pan ay nabitin ang paglalakad niya nang marinig ang boses ng babaeng tinawag ang pangalan ng asawa nito. Hindi niya tuloy alam kung papasok pa ba siya sa kuwarto nito o mamaya nalang. Paano kapag naghahalikan silang pumasok sa kuwarto at naroon siya.

What a nasty view!

Mula sa terrace ay pinanood niya ang mahigpit na pagyakap ng babae sa asawa nito. "How's your initial meeting?"

Dinala ito ni Brandon sa sofa at inatake ng halik.

Umiwas na siya nang tingin. Dumiretso na siya sa kuwarto upang magsimula sa paglilinis. Tinanggal niya ang bedsheet at pillow case. Padarag niyang pinagpag ang mga unan at nag-spray ng hypoallergenic. Nabitin ang pagsalansan niya ng mga unan nang bumalagbag ang pinto. Agad siyang yumuko at humingi ng paumanhin nang matigilan ang naglalampungan.

"P-pasensiya na po. L-labas nalang po ako." Hindi niya na hinintay ang dalawang magsalita. Binuhat niya ang maruming labahin at umalis.

Tiis lang, Sky. Pulang-pula ang kanyang mukha sa sobrang inis. Kinusot niya ang kanyang mata at naghilamos. Inubos niya ang oras sa paglilinis ng sala at paglalaba. Madali niyang nakuha ang loob ng kasamang katulong kaya pinagpahinga siya nito hanggang gabi.

It was a very good opportunity for her, especially when the woman goes out to attend a bridal shower. After the dinner, Brandon asked for a wine glass and some ice. Ang matandang kasama niya ang nagdala noon sa lalaki.

Getting drunk, ha? Humanda ka sa akin mamaya. Inubos niya ang paghihintay ng oras sa pag-stalk ng profile ng asawa nito. May bagong upload na picture para sa venue ng event. She checked the other photos and found a picture of a group. Even if the people look crowded she easily found Zedrick together with Dorothy.

She suddenly asked herself if she didn't leave the Casa De Rios. Would there be a chance to live a life like those fun moments on the picture with Zedrick? Booze, Parties and many more moments with him.

She let out a sighed. There's no reason for her to continue her relationship with him, he is the criminal's brother. Hinagis niya sa higaan ang kanyang cellphone at nagpalit na ng damit na madalas na style ng nakatatandang kapatid niya. Nilugay niya ang kinulot pang buhok at naglagay ng light make up para mabawasan ang tapang sa kanyang mukha.

Habang lumilipas ang taon ay nagiging kamukha niya si Eury. Mas strong lang ang feature niya.

Pasado alas diez nang umakyat siya sa kuwarto ng lalaki habang taban ang maliit na kutsilyo mula sa likuran. Naabutan niya itong pumasok sa C.R. Dahan-dahan siyang pumasok para magtago sa makapal na kurtina. Ang tunog ng nagbukas-sarang pinto ay kutob niyang nasa harap niya na ang lalaki. Ilang sgalit pa siyang naghintay hanggang sa patayin na nito ang ilaw.

The moon served her light as she stood in the middle of the window. Letting her shadow covered his frame, making his drunken sense to feel her presence.

He grunted and opened his eyes. He immediately saw her and sat up. "E-Eury?"

Kanina pa niya gustong lundagan ito ng saksak, pero kalmado niyang tinitigan ito. She wanted to show an act to prove that she is correct. That he killed her sister.

"Brandon, ayaw ko pang mamatay."

"I'm sorry." Tumigil ito sa tangkang paglapit nang umatras siya at umiling.

Sorry? f**k you, Brandon! "Bakit? Bakit mo 'yon ginawa?"

"Patawarin mo ako, Eury. Hindi ko. Hindi ko sinasadyang-"

Naputol ang pisi ng kanyang pasensiya. She swung her knife, but he stepped back. She thought she didn't hit him but his side hips touch the blade. "Mamamatay tao. Napakasama mong tao!" Susunggaban niya ng isa pa pero boses ng asawa nitong babae ang kumuha ng kanyang atensyon. Mabilis siyang kumubli sa bintana. Pinanood niya si Brandon na pagbuksan ng pinto ang asawa nito.

"Hindi ko tinapos dahil si Zedrick ang dancer nila. I can't believe with Dorthy, She allowed him. Goodness," bungad ng babae rito bago yumapos.

Hirap siyang lumunok habang pinapanood ang lalaking hinila ang asawa nito papasok sa walk in closet. Wala siyang ideya kung bakit. Mabilis siyang lumabas para bumalik sa kuwarto niya. Natataranta siya. Bakit biglang bumalik ang babae? She need to get out of there before Brandon called a Police. Her hands were shaking when she saw a blood on the knife. Binalot niya iyon sa maruming damit at sinalpak sa loob ng kanyang bag.

Kinakabahan siya sa gagawing pagtakas. Pinakiramdaman niya ang nasa likod ng kabilang pinto. When she felt no one's in there, she twisted the doorknob to pull it open. Bumulaga sa kanya ang seryosong si Zedrick. Sinira niya ulit ang pinto pero pinigil nito iyon. Walang kahirap-hirap siyang hinila palabas.

Saglit na sulyap sa itaas bago sa kanyang kasuotan. "Even my brother, seriously?"

"Excuse me." Sinuntok niya ang dibdib nito. "Alis. Dadaan ako!"

His jaw clenched. Anger alone was the only visible on his eyes as he bore a hole into her soul. "Are you really that desperate, that even a married man is not exempted to your lustful mind?"

She wanted to slap him, but she resisted to not hurt him. Yes, get mad at me. So at least I know that you hated me. Despise me as I do to your criminal brother.

Kusa itong umiwas nang tingin. Nahihirapang pawalan ang mga katangang gustong mabigyan ng kasagutan. "It is only the day passes by. Everyone changed. Age increased. People come and go but the love I feel for you since I am young remains the same. It doesn't change. It can't forget, but why you seem to forgotten. Just say it. Say sorry, then I can forgive you after seven years of running from me. Just say it, Thaysky. I am willing to accept you again."

His bloodshot eyes fed the brim of her eyes. She closed her hand to put all the pressure on it. She cannot cry. She will not cry in front of him. Crying means loser. She is not weak. She is still not done to get tired of revenging. Until his brother is breathing she will not stop. She will haunt him.

"Honey, Zedrick is with me. Come on, let's eat?"

Naalarma siya sa narinig na boses. Bago pa siya maabutan ng mag-asawa, kailangan niya munang tibagin ang taong nasa harapan niya.

Nagpakawala siya ng mapang-asar na tawa. "Are you kidding me? You still love me? Well, it is my naïve and young heart once... maybe love you but now... never. Over my dead body. Why would I apologize to a criminal's siblings?" Taas noo niyang nilagpasan ito. Walang lingon kahit pa labis ang pagsisisi niya sa mga pinawalang salita.

I'm sorry, Baby boy.