Nasa isang Business Summit si Tristan kaya magsisigurado na ako ng almusal. Maagang umalis si Ate Andrea dahil final interview niya ngayon sa trabahong ina-apply-an niya at tinanghali naman ako ng gising kaya hindi na ako nakapagluto.
It's seven in the morning at peak hour sa bilihan ng pandesal. I stood there for several minutes bago ako napagbilhan. When it was finally my turn, I bought several potato bread, egg pie and a raisin loaf para mai-share ko rin kina Megan.
I was about to leave when a certain teenage boy caught my attention. He's about fourteen or fifteen if I'm not mistaken. May sugat sa kaliwang kilay, may pasa sa kanang panga, kunot ang noo, marumi at punit ang damit. To be brutally honest, mukha siyang rugby boy. Iyong tipong matingnan mo lamang ay hahamunin ka na
