He's My Naked Decision

He's My Naked Decision 09

CHAPTER 9

•••

It's the pain that pierced

•••

Mitch couldn't handle the pain from what was happening in front of her. She could feel how heavy her heart became as she watched Lee with another woman.

Her heart was honestly breaking. She wanted to approach them, tell the woman that Lee was off limits and to snatch what she's feeling to be hers.

But then, she didn't like the idea that she's being this pathetic again. For Lee.

Kaya naman, hindi na nahintay ni Mitch ang kaniyang order at walang pasubaling lumabas ng restaurant. Wala na siyang ibang nararamdaman kun'di sakit at galit.

Akala niya kaya niyang kontrolin ang mga emosyon niya para kay Lee. Pero katulad nang dati, sobra pa rin siyang apektado.

Tinungo ni Mitch ang kaniyang sasakyan habang nanlalabo ang paningin, dahil sa mga luha. Her shoulders were shaking as she rode her car, nowhere to go but to the place she always consider her go-to-go during heartbreaking moments like this— Sweet Haven.

Mahigpit ang hawak ni Mitch sa manibela habang nakatingin nang diretso sa daan. Makailang ulit niya nang pinupunasan ang sariling mga luha pero hindi ito nauubos— patuloy na umaagos sa pisngi niya, tanda na sobra ang sakit.

Paulit-ulit na bumabalik sa ala-ala ni Mitch ang mga nakita niya— ang paghawak nung babae sa kamay ni Lee; ang paghaplos nito sa dibdib ni Lee; at ang kakaibang tinginan ng dalawa.

Mitch bit her lower lip to suppress the tears that were about to fall but she failed. Hindi niya dapat iyakan si Lee Jared kasi tapos na siya yugtong iyon ng buhay niya. She moved on. For nine years, she lived life without Lee.

That's why it sucks, that she's being this pathetic again for the same man.

Alam ni Mitch na wala naman kasi siyang karapatang masaktan sa mga nakita niya. Trabaho ni Lee iyon at magkasama lang sila ulit dahil sa kontrata ng Lucky 9.

But no matter she denied it, she couldn't escape her own emotions.

Everything was just a game. Naglalaro lang sila. Naglalaro lang naman kasi dapat sila. Then why the hell was she hurting?

Mitch heaved a deep sigh when she finally reached her owned club, Sweet Haven.

Pagkapasok ng club, sinalubong siya ng mga nagtatakang tingin ng mga employees niya. Of course, they were wondering why was she's here, early this morning. Kahit kailan, hindi pa pumunta si Mitch ng bar nang ganitong oras. She was not the type of boss that was hands on. Napunta lang naman siya sa bar niya kapag gabi na at marami na ang tao.

"Hey, Mitch? Ginugulat mo talaga ako sa biglaang pagsulpot mo nitong mga nakalipas na araw. Are you starting to be a hands-on boss now?"

Hindi pinansin ni Mitch ang sinabi ni Kenzo na kaagad siyang sinalubong nang maupo siya sa isa sa mga stool sa bar counter.

"What happened?" seryosong tanong ni Kenzo nang mapansin na namamaga ang mga mata ni Mitch at bakas sa mukha niya ang lungkot. Kenzo stared at his friend for awhile before he started making an alcoholic drink.

Napaangat ang tingin ni Mitch sa kaibigan dahil sa ginawa nito. She sighed. "You always know when I have a problem, huh?"

Kenzo shrugged his shoulder before he gave Michelle the drink he prepared. At sad times like this, alcohol could really and easily ease the pain.

"Spill it," Kenzo urged as he intently watched Mitch to sip from her drink.

"Ayoko. Gusto ko lang mag-inom." Ngumiti nang pilit si Mitch.

"Tss. You can fool your girl best friends when you are hurting but it's the other way around when it comes to me. Tell me."

Mitch drank the liquor straight to her throat, burning it with its bittersweet taste. Napapikit si Mitch dahil sa tapang ng alak na ininom pero wala iyon sa sakit na nararamdaman niya ngayon dahil kay Lee.

"Have you ever been hurt because of someone?" Mitch could taste the bitterness of her own words. It's more bitter than the liquor she's drinking.

She raised her gaze to Kenzo who was now drinking with her.

"Is your question for real?" Kenzo asked before giving off a soft chuckle.

Napairap si Mitch sa balik na tanong ng kaibigan. She took another shot of the liquor before looking at Kenzo again.

"Bakit ba nasasaktan ang isang tao dahil nakita niyang may kasamang iba ang isang tao na malapit sa kaniya?" Her hold on the empty shot glass tightened. "Bakit ka masasaktan kung wala ka namang karapatan? Why does it feels like you are breaking just because of that? Hindi ko maintindihan, Kenzo." Mitch lowered her head to hide the tears which escaped her eyes again.

"You know it, Mitch." Kenzo gave her a meaningful glance. "It's jealousy. At alam ko ring alam mo iyon. Stop denying it to yourself. Lalo ka lang masasaktan," tumatangong saad ni Kenzo na ikinatigil ni Mitch.

She looked at him for awhile before she sighed. Hindi siya makapaniwalang lalabas iyon sa bibig ng kaibigan niyang hindi naman nagseseryoso ng babae at walang pakeelam sa salitang pag-ibig.

"Kailan ka pa naging love guru?" naiiling na tanong ni Mitch 'tapos ay tumungga ulit ng iniinom na alak.

Kenzo grinned before shaking his head. "There you are again. Palagi mo na lang ginagawang biro ang mga seryosong bagay. Tss." Kenzo leaned over the counter, placing both elbows on it to support his upper body. "Kaya ka siguro nasasaktan kasi hindi mo sineseryoso ang nakakabaliw na sitwasyong mayroon ka, Mitch. May I just remind you, you are in deep s**t. Make your move as early as now."

Mitch avoided her friend's face to hide her emotions from him. She didn't want him to see how much she wanted to do something with what's between her and Lee.

"It's either you will let everything according to flow or you will make your own decision," Kenzo added before raising his glass for a cheer.

Mitch bumped her glass to Kenzo's glass for a cheer before heaving a deep sigh.

She was indeed in deep s**t. Mitch knew that. No matter how much she denies it to herself, she was about to get hurt.

"Alam mo, ngayon ko lang nalaman na may sense ka pa lang kausap," Mitch teased her friend for almost more than a decade now.

"I simply know what to say. You're just discrediting me because I am your crazy friend," naiiling na tugon ni Kenzo. "So, are you falling?"

Mitch emotionlessly laughed with Kenzo's question. Nahuhulog na nga ba siya? Mitch perfectly knew the answer for that question. Mitch was aware that she's falling. She was falling hard— without a pause— Again.

"So, silence means yes?" Kenzo concluded.

Mitch shrugged her shoulders before taking another shot of liquor. Yes. She's falling for Lee but she didn't like what she was feeling.

"I shouldn't feel this, Kenzo. Hindi ko dapat 'to naramdaman. Hindi kami p'wedeng dalawa." Mapait na napangiti si Mitch nang maalala ang mga nangyari sa nakaraan.

'Yung mga pagkakataong, sinubukan niyang lumaban para sa kanilang dalawa ni Lee pero sa huli sumuko rin siya. Now, she was on the same situation. Lalaban ba siya o susuko na lang ulit sa pangalawang pagkakataon?

"Bakit ba kasi hindi kayo p'wede? Hindi ko maintindihan," naguguluhang tanong ni Kenzo.

Mitch could feel the effect of the alcohol she consumed— aside from giving her a heavy head and clouded vision, she's feeling so lightweight. Kaya hindi na siya nagtaka nang magsimula nang umikot ang paningin niya dahil sa hilo at para bang wala na siyang pakeelam sa mga sasabihin niya.

"We were on the same situation back then. Lee... I mean Jared is a guy from the past. Ganito rin. We were enjoying each other's company. Until we realized that we feel something special for each other." Mitch hiccupped before giggling like a little kid. She was smiling but her chest felt so heavy. "Until I realized that my heart was starting to beat for him. Akala ko madali lang na mahalin si Jared. But I was wrong." Mitch bit her lower lip as the tears continued on falling because of the memories which comes crashing back inside her head.

"Kenzo, mahirap siyang mahalin. Ayaw ng nanay ko sa kaniya. People were judging what we had. His job was a f*****g hindrance and our social status was a f*****g barrier." Mitch tugged at her hair as frustrations joined the pain.

Bringing back the past was more like opening the wounds you thought were healed but not.

"Now, tell me." Mitch groggily turned her head on the side as she gave Kenzo a questioning look. "How will I love a person with so much baggages? How will you fight for a relationship that no one believes will work out?"

Matapos sabihin ang mga iyon, hinayaan nang pumikit ni Mitch ang mata niya. She was drunk and her heart was aching. What a worse state to be in?

"A relationship will only work if two people in that relationship will fight for each other. 'Yan ang palagi mong tatandaan, Michelle Arga. Kung mahal mo, ipaglalaban mo," madamdaming saad ni Kenzo 'tapos ay inalalayang isinandal ang ulo ng nakapikit nang kaibigan sa countertop.

Mitch heaved a deep sigh.

Tama ang sinabi ni Kenzo na ipaglaban ang taong mahal. Pero paano siya lalaban kung siya lang naman ang nagmamahal sa kanilang dalawa? Kakikita niya lang kay Lee Jared na may kasamang iba kanina. Paano niya ipaglalaban ang lalaking hindi naman sa kaniya?

"Hoy babae. Huwag ka munang matutulog. Hindi ako ang boyfriend mo para buhatin ka kapag nakatulog ka na. Iuuwi kita sa condo mo."

"Napakabuti mo talagang kaibigan, Kenzo," Mitch said with full sarcasm on her voice as she to tried to keep herself conscious amidst the drunken state she was in.

"Mabait talaga akong kaibigan. You know that."

Lihim na napangiti si Mitch sa sinabi ng kaibigan. Mabuti nga namang kaibigan si Kenzo kaya lang minsan mayabang. Tulad ngayon.

"Hey! Open your eyes. Someone's calling you."

"Sagutin mo. Sabihin mo tulog ako," sabi ni Mitch habang nanatili lang siyang nakapikit.

"Fine."

Narinig ni Mitch ang pagtigil ng pagri-ring ng cellphone niya, tanda na sinagot na ni Kenzo ang tawag.

"Si Michelle? Sorry kasi tulog na siya."

Napangiti si Mitch sa narinig niyang sinabi ng kaibigan. Ang masunurin talaga ng lalaking 'to, she thought.

"Gisingin? Ayoko. She is sleeping soundly. I don't have the conscience to do that."

Pasimpleng kinurot ni Mitch ang tagiliran ni Kenzo dahil sa kaanohang sinasabi nito.

"Lee? Lee Jared? Bakit naman babangon si Mitch dahil sa pangalan mo. Artista ka ba? Hindi—"

Hindi natapos ni Kenzo ang sinasabi niya sa kausap dahil sa biglaang pag-agaw ni Mitch sa cellphone na kanina lang ay nagtutulog-tulugan.

It's Lee Jared!

"Lee?" mahinang sambit ni Mitch sa taong nasa kabilang linya.

|Nasaan ka?|

Napapikit si Mitch nang marinig ang boses ni Lee. Pakiramdam niya, miss na miss niya na ang boses ng lalaki.

"Lee..."

"Where are you, Hon? Kanina pa kita hinahanap."

Bumalik ang lahat ng sakit na pansamantalang nawala dahil sa epekto ng alak. Hinahanap nga ba siya ni Lee o nakikipaglandian sa kung sino mang babae na iyon? Mitch perfectly knew the answer.

"Are you really looking for me?" puno ng pait na tanong ni Mitch.

"I've been looking for you, Mitch. Where are you? Nag-aalala na ako. Please tell me. Pupuntahan kita riyan."

Mitch heaved a deep sigh and contained herself not to cry.

Fuck! Naiiyak talaga si Mitch.

"Uuwi rin ako. Wait for me there." Then Mitch ended the call.

Pabato na inilapag ni Mitch ang cellphone at napasabunot sa sariling buhok habang hinayaan ang sariling luha na muling tumulo.

"Seeing you like that." Kenzo shook his head. "f**k! I swear I will not fall in love." Then Kenzo winked at Mitch who was crying her heart out.

Napairap naman si Mitch 'tapos ay pinunasan ang mga luha dahil sa sinabi ng kaibigan. Pagkaraan ay napatitig na lang siya sa kawalan.

She was f*****g in love and she has to make a decision. Ipaglalaban niya ba ang pag-ibig na 'to o susuko na lang ulit siya gaya ng ginawa niya noon?

"The bar is about to open. Iiwan muna kita rito. I have to ready the counter," sabi ni Kenzo 'tapos ay umalis na sa tabi ni Mitch.

Naiwan si Mitch na nakapalumbaba sa counter habang hawak ang shot glass at nakatulala sa kawalan. Pinili niyang magpapakalunod sa alak.

Nang tuluyang nagbukas na ang club, dumami na ang mga tao. Nagsimula nang umingay dahil sa malakas na tugtog at sigawan ng mga tao. Pero si Mitch ay parang may sariling mundo at wala siyang pakeelam sa mga nagaganap sa paligid.

Kaya hindi na niya alam kung anong oras na at nakakailang bote na siya ng alak. Basta nakita na lang ni Mitch ang sarili na hindi na makadilat dahil sa sobrang kalasingan. Nakayukyok na ang ulo niya sa counter at hindi na siya makaupo nang maayos.

Kaya kahit may malay pa si Mitch, nanatiling nakapikit ang mga mata niya dahil sa kalasingan.

***

"There she is. Kanina pa siya nagpapakalunod sa alak diyan."

"Bakit siya naglasing?"

"Thanks to you kaya siya naglasing."

"Tss. Hanggang ngayon hindi pa rin ako natutuwa sa mga pagsagot mo. "

"Same here, fucker."

"Whatever. Iuuwi ko na siya."

Napakunot ang noo ni Mitch sa narinig na nag-uusap. The voices were familiar but her hearing was so eerie because of her drunken state. Kaya hindi niya malaman kung sino ang mga nag-uusap. But one thing was for sure, they were talking about her.

"Ingatan mo siya. Patay ka sa 'kin 'pag umiyak ulit siya."

"Umiyak siya?"

"Stop asking questions. Iuwi mo na 'yang babae na 'yan nang makatulog na nang maayos."

Matapos nun ay naramdaman ni Mitch ang pag-angat ng katawan niya, tanda na may bumuhat sa kaniya.

Nawala ang kaba ni Mitch na baka kung sino ang bumuhat sa kaniya nang maamoy niya ang pamilyar na pabango ng tao na iyon.

"Lee?" mahinang sambit ni Mitch sa pangalan ng lalaking may pamilyar na amoy na iyon.

"It's me, Mitch."

Dahil sa kasiguraduhang si Lee nga ang nagbuhat sa kaniya, isiniksik ni Mitch ang katawan sa binata na mahigpit ang pagkakabuhat sa kaniya.

"Why did you get drunk, Mitch?"

"I'm broken."

"Why?"

"You."

Narinig ni Mitch ang malalim na buntong hininga ni Lee. Habang si Mitch ay natahimik na lang dahil sa sinabi niya.

Wala nang dahilan para itanggi pa ni Mitch ang nararamdaman. Alam niyang wala na siyang kawala sa pag-ibig na nararamdaman niya para kay Lee.

"Hindi ako natutuwa na naglasing ka nang wala ako sa tabi mo. I was worried."

Napaungol na lang si Mitch at hindi na nagawang sumagot. Naramdaman na lang niya na nakalapat na ang katawan niya sa malambot na bagay 'tapos ay ang pagtunog ng kotse.

Naging tahimik ang naging byahe sa pagitan nilang dalawa. Nang makarating sa condo ni Mitch, muling binuhat ni Lee ang dalaga. Napailing si Lee nang mahimbing nang natutulog si Mitch sa braso niya.

Pagkapasok sa loob ng kwarto, inihiga ni Lee ang dalaga. Pagkatapos ay pumunta siya sa banyo para kumuha ng towel at planggana ng tubig upang mapunasan si Mitch.

Pagkabalik sa kinaroroonan ng dalaga, pailing-iling na ibinaba ni Lee ang plangganang may tubig sa bedside table 'tapos ay inalisan ng damit si Mitch.

Lee swallowed an indivisible lump in his throat when sexy curves of Mitch greeted him after discarding her clothes.

Gusto ni Lee na haplusin at romansahin ang katawan ni Mitch na natatakpan lamang ng undergarments nito. Pero dahil lasing ang dalaga, pinigilan niya ang sarili.

Lee heaved a deep sigh when the wet towel touched her neck. Pinunasan niya ang dalaga at habang pababa nang pababa ang towel na ipinapampunas niya, palalim nang palalim din ang hininga niya at patigas nang patigas ang p*********i niya.

Napalunok muli si Lee nang humaplos na ang towel sa mga hita ni Mitch. Todo-todo na ang pagtitimpi niya sa sarili pero hindi niya napigilan ang kamay na marahang haplusin ang mga hita ng dalaga habang pinupunasan ang mga ito.

Lee exhaled loudly when he was finally done on cleaning Mitch's body. He covered her body with blanket. Nagpapasalamat siyang napigilan niya ang sarili na romansahin at makipagtalik kay Mitch kahit na lasing ito.

Matapos ibalik ang mga ginamit sa paglilinis sa katawan ni Mitch, nagtagal pa si Lee sa banyo para pakalmahin ang p*********i niyang galit na galit.

He hated to pleasure himself but he has no choice. He gave himself a hand job while imagining the naked body of Mitch earlier. Pigil ang ungol na lumabas sa bibig ni Lee nang maabot niya ang rurok ng sarap. He cleaned himself before going back to Mitch.

Tumabi ng higa si Lee sa tabi ni Mitch at niyakap ang katawan nito. He kissed her forehead before leaning his head on her shoulder and hugged her tightly.

Makakatulog na sana si Lee nang bigla na lang magsalita si Mitch.

"Lee... I love you..."

Literal na natulala si Lee sa sinabi ni Mitch. Napakabilis ng pintig ng puso niya. Hindi siya makapaniwala sa sinabi ng dalaga.

"Mitch... Say it again, Hon," mahinang turan ni Lee habang pinagkakatitigan ang magandang mukha ni Mitch.

"Lee..."

"Yes, Hon?"

Hinintay ni Lee ang sasabihin ni Mitch. Para na siyang sira na kinakausap ang tulog pero wala siyang pake.

"I can't ... Love... You..."

Napangiti nang mapait si Lee. Lihim niyang tinawanan ang sarili dahil sa umasa siya. Kahit pala sa panaginip, hindi siya p'wedeng mahalin ni Mitch. Kahit sa panaginip na lang.

"I know you can't still love me until now, Hon. Hindi ako bagay sa 'yo. Pero ang sakit pa rin kapag ikaw 'yung mismong nagsabi."

Hindi pa rin sila p'wede hanggang ngayon.