CHAPTER 29
LEVY'S POV
"S-shane?"
Napatayo ako kaagad nang makita ko yung taong tumawag sakin. Hindi ako pwedeng magkamali. Si shane to, ang tunay na shane.
Lumapit ako agad agad sa rehas. Niyakap namin ang isa't isa kahit na may rehas sa pagitan namin. Yung pamilyar na aura, yung pamilyar na yakap, yung pamilyar na kaibigan ko, yung totoong shane ay nandito na sa harapan ko at nakayakap sakin.
"L-levy? Namiss kita! Anong ginagawa mo dito? Pinatay ka rin nya?" Sunod sunod nyang tanong sakin. Humiwalay sya ng yakap at tinignan ako sa mukha. Sya nga ang tunay na shane. Napaiyak ako.
"Huy. Bakit ka umiiyak?" Puno ng pagaalala yung mukha nya.
"I-ikaw na nga yan shane. Yung totoong shane." Kinapa kapa ko yung mukha nya. Bakit parang may katawan pa sya? E diba nakuha ng demonyo yung kata
