Pagbukadkad ng Mga Mariposang Gala

Part 8

~~ First Person: Kate ~~

"Kris ano ka ba! Sabihin mo nga; ano ba kasing problema? Bigla bigla ka na lang umiiyak. Talaga bang ganyan kasama ang loob mo sa 'kin? Ako ba talaga ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan, huh?!"

Hindi ko na napigilang pagu-usisa kay Kriz. Naiinis na ako. Feeling ko may kinalaman sa akin ang pag-iyak iyak n'yang yun!

Hindi naman s'ya agad nagsasalita kapag tinatanong namin. Kaya itinuloy ko na lang yung pagse-cellphone. Nabanggit ko kanina sa usapan namin, na si Mark ang tanging lalake na nakakita pa lang sa aking katawan. Simula kasi nu'ng araw na yun na aminin n'ya ang pagka-gusto n'ya sa akin ay mas naging malapit ako sa kanya. Habang unti unting nawala ang interes ko kay Joseph. Sa isip isip ko sabay kaming nilayasan nina Joseph at Kriz, so baka papunta na rin sila sa ganung estado at nagka-aminan na din sila ng feelings. Alam ko kung gaano rin ka-crush ni Kriz si Joseph.

Hanggang sa makabalik nga kami nu'ng araw ding yun sa aming klase. Dun ko napansin na di agad nakabalik si Kriz. Si Joseph lang ang nakabalik. Habang walang teacher ay gusto ko sana siyang tanungin kaso ilag ako kay Joseph. Itsura kasing hindi approachable si Joseph, pero malakas ang awra n'ya na parang sa isang artista o modelo. Pero nu'ng napansin kong di n'ya kasama si Kriz na bumalik ay kinutuban ako na baka may nagawa s'ya sa pinsan ko kaya di pa s'ya nakakabalik.

Patayo na sana ako at lalapitan si Joseph para alamin sa kanya kung bakit di n'ya kasama si Kriz, pero bigla naman s'yang dumating at halata ko agad na umiyak s'ya. Nagkatinginan silang dalawa at ganun din ako sa kanilang dalawa. Ramdam ko kung gaano ka-cold ang treatment na yun ni Joseph kay Kriz matapos nilang magkasama kanina. Ni-reject kaya ni Joseph si Kriz, dahil sa pag-amin nito ng nararamdaman?

Kaya naalaala ko itong itanong kay Kriz matapos kong magsawa kaka-cellphone.

"Nu'ng grade 9 tayo, di ba umamin sa akin si Mark na crush n'ya ako? 'Yung sa likod ng puno ng mangga. Naaalala mo? Di ba, iniwan n'yo pa nga kami kasama mo si Joseph?"

Nangilid na naman ang luha ni Kriz sa tuwing mababanggit ko ang pangalan ni Joseph. Kaya imbis na ituloy ko ang kwento tungkol sa amin ni Mark ay deretsahan ko nang tinanong si Kriz.

"May naging problema ba kayo ni Joseph?"

Mas lumakas pa ang paghikbi niya kaya alam kong iyon ang naging problema n'ya.

"Kasi tuwing mababanggit ko s'ya umiiyak ka, e. Ano bang ginawa n'ya sa 'yo?"

Ayaw n'ya pa ring magsalita kaya napipikon na rin ako.

"T@ng-ina! Iiyak iyak ka ng ganyan tapos hindi ka magsalita. B'wisit ka!"

Namura ko na ang pinsan ko sa sobrang badtrip ko. Dun na rin siya nakasagot.

"Oo! Kasi sobrang mean n'ya sa 'kin! Buti sana kung nu'ng araw lang nu'n kaso sumosobra na s'ya! Nagbago ang ugali n'ya nu'ng maging close kayong dalawa ni Mark, at parang ako yung napagiinitan n'ya!"

Malakas na paguumpisa ng kwento ni Kriz. Hinayaan lang namin s'yang magpatuloy.

"Nasaktan ako... sobra; nu'ng iniwanan n'ya ko dun sa library na parang di kami magkakilala. Hindi ko alam kung bakit ganu'n na lang ang ikinilos n'ya. Siguro baka ikaw ang kursunada talaga n'ya. At ayaw n'ya yung ideya ko na iwan kayong dalawa ni Mark. Kutob ko ganun nga 'yun."

"Ano ba kasing naging score n'yo ni Mark? Naging kayo ba?", si ate Ryza.

"Hindi naging kami. Kasi ayaw ko talaga. Pero hinayaan ko s'ya na manligaw sa akin o kaya maging close sa akin. Pero ayaw ko talaga magka-boyfriend lalo na kung classmate namin o miski sino sa school... Kung alam mo lang, ate, kung paano ako titigan at pag-interesan ng mga lalake dun. Pakiramdam ko talaga ang sama ng intensyon nila sa akin. Pero nu'ng umamin si Mark, naramdaman ko yung sincerity n'ya kaya sinubukan ko. Hindi ko ganu'n kagusto si Mark. Aaminin ko na crush ko din si Joseph kasi nga matangkad parang artista pa. Kaya lang di pala-salita e, kaya ang hirap intindihin kung anong ugali meron s'ya."

Ngayon ay unti unti ko nang nauunawaan ang pinagdaraanan ni Kriz. Kaya lang wala akong maipayo dahil wala naman akong mai-relate na karanasan. Pero buti na lang nandyan si ate Ryza.

"Masakit talaga ang ma-reject. Nangyari na rin sa akin yan. Yung kay Estong, di ba nga sabi ko; may girlfriend s'ya; tapos ganu'n na lang n'ya ako pag-interesan. Kaso ako nagpakatotoo lang ako gusto ko ng isang pagkakataon sa kanya kaya ayun yung nangyari sa inuman; s'ya ang nakauna sa akin."

"Bakit parang wala lang sa iyo?"

Tanong ni Kriz kay ate Ryza.

"Hindi sa parang wala lang. Nu'ng una oo kasi nga umasa din ako. Hindi naging kami at may nangyari uli. Parang namihasa kami. Alam ko na may gf s'ya pero dahil parang hinanap na ng katawan ko, at gusto ko naman... Ayun; nangyari uli...."

Napansin namin na humina at bumaba ang boses ni ate Ryza.

"Mas malala pa nga ang nangyari..."

~~ First Person: Kriz ~~

Ngayon ay naging interesado na ako sa usapan. Gusto kong malaman kung sino sa amin ni ate Ryza ang may mas malalang pinagdaraanan, at kung tama ba na hanggang ngayon ay nagmumukmok pa rin ako dahil sa pagkaka-reject sa akin ni Joseph. Samantalang si ate Ryza ay di lang basta na-reject at mukhang nagamit pa.

"...ayun; inuman uli. Nandun uli ako. Mga 3 weeks after nu'ng una. Hindi na masakit."

Pagsisimula ni ate Ryza, pero nakapagtanong si Kate.

"Masakit ba talaga 'yung ano mo nu'ng first time?"

"Oo. Masakit! Pero hindi yun yung talagang pinakamasakit. Mamaya ikukwento ko... Dito muna tayo kay Estong."

Kinilabutan ako, so parang sinasabi ni ate Ryza na bukod kay Estong ay may nakaisa pa sa kanya na ibang lalake?

"Si Estong, malaki, mahaba. Pero napansin ko parang mabilis s'yang labasan. Ganu'n, at mabilis mapagod. Parang di s'ya magaling makipag-s3x."

"P-pa'no mo naman nasabi yun kung s'ya lang naman ang naka-s3x mo, so ibig sabihin may iba pa? Kasi wala kang magiging reference of comparison kung si Estong lang, di ba?"

"Oo. Meron! E, pa'no parang pinlano na nila ni Dandred na silang dalawa magkasunod... gagawin nila yun sa 'kin."

"Grabe, ate! So, parang reyp na yun a? Sana isinumbong mo kay tito!", si Kate. Yun din ang nasa isip ko; na di ko lang magawang sabihin.

"Kapag ginawa ko yun alam mong pupulutin sila kung saan. Wala akong matandaan sa nangyari kasi lasing ako. Yun na yung ikinukwento ko sa 'yo; na parang napilahan ako ni Estong at ni Dandred. Baka nga may iba pa. Nu'ng kinaumagahan na 'yun, kinompronta ko sila sabi ko magpapa-medico legal ako at sisiguraduhin ko malalaman ng papa ko ang ginawa nila sa akin. Kaya kong tawagan si mama o si papa noon kaso 'di ko itinuloy. Sigurado may mangyayari sa kanila kapag nagsumbong ako. Kaya kung mapapansin n'yo hindi na ako dumadayo ng inom du'n kasi, lumipat na sila ng ibang lugar. Paupahan na lang nila yun. Si Estong at Dandred, pinagtago na nila."

Grabe naman pala ang nangyari kay ate Ryza, pero paano s'ya nakarecover sa ganu'ng problema?

"E, paano mo na-survive yung ganun? Parang ngayon okay ka na?", si Kate.

"Siguro nakatulong din yung; dahil ginusto ko rin yun. Pasalamat na lang ako dahil walang naging bunga. Tsaka yung pananahimik nila. Sabi ko pa nga nu'n kapag may kumalat na kwento nu'n o video talagang di ako papayag na walang gagawin si papa. Hanggang ayun naging tahimik naman ang buhay ko. Kinimkim ko nang sobra yun tsaka iniiyakan ko talaga gabi gabi. Nagse-self pitty ako. May nakatulong sa akin para maka-recover ako agad. At yun yung sinasabi ko, na di ganun kagaling sa kama si Estong. May isang lalake na dumating sa buhay ko, na di ko inaasahan."

Nanlaki ang mata namin at napatingin kaming pareho kay ate Ryza. Grabe! All out na s'ya! Hindi na n'ya ikinahihiya ang body count n'ya.

//Pag sinabing body count; ay kung ilan na ang nakasiping ng isang tao//

~~ First Person: Ryza ~~

Kapag napapatigil kami sa kwentuhan ng mga pinsan ko dito sa motel ay nanunumbalik ang nakaraan kong 'yun. Nagpaalam ako na iihi lang. Pero dinala ko ang cellphone ko at dun ako nagbasa basa ng mga messages ko sa sss. Iba nang account ang gamit ko; pero ibang klase talaga ang A.I no sss dahil nasa suggestion list ko sina Estong at Dandred... Pati si Adrian. Gusto ko silang kamustahin pero dahil sa pagtutuos namin ni papa at mapagkasunduan ang isang bagay ay naging isa itong sumpa.

...

After a year or so, naging normal naman ang lahat matapos ang insidente na 'yun. Lasing na lasing talaga ako matapos ang inuman. Ganu'n pa rin ang bilang namin na nasa inuman. Mga ala una as in languyngoy na ako at iniakyat na lang ako na halos pasan pasan ni Estong. Wala na halos akong naramdaman nu'n. Merong umuusad sa ibaba ko at nagmamasa ng mga dibdib ko pero hanggang du'n lang. May kiliti sa dulo ng aking mga dibdib at sa tigasang butil ko at naglalawang kaselanan sa ibaba, pero agad kong nalilimutan yun. Mas namayani ang pagkalasing at pagod ng katawan ko. May mga naaalaala akong mas dumami ang tao sa kwartong iyon dahil sa pag-init sa kwarto at mga nauulinigan kong mga boses. Kung anumang mga ginawa nila sa akin ay wala na akong matandaan. Basta, masakit na lang; sobra ang aking katawan at parang may hangin sa loob ng aking puson pagkagising ko kinabukasan.

Pero nu'ng kinaumagahan wala sa ayos ang aking panty, pilipit ang strap ng aking bra, at mali mali ang pagkakasara ng butones ng aking blusa. Naghihiyaw ako nu'n nang mapagtanto ko ang isang bagay, kaya na-eskandalo ko sila. Nagbanta ako na magsusumbong sa papa ko, at titiyakin na may sasapitin ang buong mag-anak na naroroon. Kung hindi lang sa nakita kong kalagayan ng nanay ni Estong na matanda na, at mukhang may dinaramdam na sakit... sobrang nakiusap lang ito at humingi ng tawad. Kung hindi ay talagang may kalalagyan silang lahat. Natakot din ako na baka mas lalo lang lumawak ang abot ng eskandalo na yun at makarating ang kwento kung kani kanino.

Pilit kong inalam kung sino ang gumalaw sa akin at sinabi nga ni Estong na sila lang ni Dandred. Binantaan ko siya na kapag narito pa silang dalawa ni Dandred, o kung sino pang mga barkada nila at kaklase namin na nakakaalam ng nangyari ay sisiguraduhin kong may kalalagyan silang lahat. Ipapa-salvage sila ng papa ko diin ko pa, at kaya niyang gawin yun! Kapag nakarating sa kanya ang ganung kwento mula sa ibang tao ay babalikan ko sila. Naroon kaming tatlo na natipon sa kwarto ni Estong, ang nanay n'ya at ako. Wag lang talagang magkakamali si Dandred at baka mauna na s'ya. Wala kasi s'ya dun at baka naikukwento na sa iba ang nangyari.

Tinawagan ko ang mama ko, at ipinaalam ang eksaktong kinaroroonan ko. Kapag umaalis ng bahay ang mama ko ay ine-escortan ito ng apat o higit pang police car na ang mga lulan nito ay nakasukbit ng mahahabang kalibre ng baril. Nung marating nila ang kinaroonan ko ay talagang binalot silang lahat pati mga kapitbahay nila ng takot at pangamba sa kanilang mga buhay.

"Umalis na lang kayo ng lugar na ito. Baka magbago ang isip ko at ipapatay ko kayong lahat!", walang alinlangan kong nasabi. Marahil dahil sa sobrang pagpupuyos ko ng damdamin.

'Yun ang huling salita ko sa kanila. Hindi na nakarating sa iba pang kaanak ni Estong ang pangyayari, kundi sa kanya, ay sa kanyang ina lang. Bahala na 'ka ko si Estong kay Dandred. Malinaw ang bilin ko, na hinding hindi dapat iyon makalabas miski kanino pa bukod sa kanilang mga nakaaalam.

Naglakad ako na halos sumusuray pa rin. Nu'ng subukan akong alalayan ni Estong at ng nanay n'ya ay walang lakas ko silang pilit itinulak. Nagawa kong igupo ang nanay ni Estong pero hindi s'ya nakaganti ng inis sa akin. Marahil sa takot. Pasuray suray kong binagtas ang hagdan pababa. Naramdaman ko ang panghihina ng hinalay kong katawan. May parang gumagasgas sa loob ng aking kaluban. Ginamit ako, alam ko... Punit punit at pira-piraso.

Nakalabas ako ng bahay nila Estong at nakita ko na marami na rin ang mga tao doon. Tinablan ako ng hiya at takot, palagay ko ay alam na nilang lahat ang nangyari miski wala sa kanilang nagsasabi. Mainit na ang umagang yun. Hindi ko alam kung anong oras na. Nahihiya ako at gusto kong lamunin ng lupa sa hiya. Ultimo mga tauhan ni papa na mga sumundo sa akin na pawang mga lalaki ay naghatid din sa akin ng pangamba at takot. Sa isip ko, 'baka alam na nga nila'.

Naroon ang isa naming sasakyan na agad kong nakilala. Sa back seat ako umupo pag ka bukas ng parehong pintuan sa tabi ng driver seat at sa likuran. Pinili ko ang back seat. Wala dun si mama na umasa akong naroon para sana maiyukyok ko ang ulo ko sa kanyang katawan at humagulgol. Sabi ng driver namin ay naroon lang sa bahay at ipinasundo na lang ako. Mas naging kaawa awa ang tingin ko sa aking sarili.

Maraming nagsilabasang mga tao dahil sa eksenang yun. Umalis na lang ng mabilis ang lahat ng sasakyang sumundo sa akin matapos kong sumakay. Saka ko iginupo pahiga ang aking katawan. Ang lagkit ng pakiramdam ko. Para akong gula-gulanit na damit na tama nang tawaging isang basahan!

Kinuha ko ang aking phone, in-on ang mobile data at nag-chat kay Estong.

BABALIKAN K KAYO! WAG N WAG KAYONG MADADATNAN DYAN NG PAPA KO PG NGBGO ANG ISIP KO! MAY KALALAGYAN KAYONG LAHAT! LALO KA NA! BKA PTAY K N BUKAS HAYUP K!! NGTIWALA AKO SYO PERO GNITO ANG GAGAWN MO!! HUMANDA KA!

Halu halong emosyon ang sumasanib sa akin. Bigla akong nagagalit dahil sa pakiramdam kong pinagsamatalahan ako at ibinenta ni Estong. Para akong ipinahiram na gamit. At naroon ang awa ko sa posibleng magawa ng papa ko sa kanila. Naga-agaw amg awa ko sa kanila at ang awa ko sa sarili. Lalo kapag nakikita ko sa ikod ng isip ko ang mukha ng nanay ni Estong na matanda na talaga.

Ewan ko kung may saysay pa ang ginagawa kong pagbabanta, kung ako din ang nagsasabi sa kanila na dapat lisanin na nila ang lugar nila. Alam kong mangyayari at mangyayari iyon; wag lang makakarating kay papa. Napaka-tindi ng police intel ng papa ko.

Nakatulog ako nu'n at di ko alam kung paanong nasa loob na ako ng aking kwarto at malinis ang buong katawan at nakapamalit ng malinis na mga damit. Isang buong araw na wala akong malay-tao.

Maya maya pa ay pumasok sa kwarto ko si mama at ang isa naming katulong na may dalang pagkain. Pinalabas muna n'ya ito saka ako sinimulang kausapin at sermonan ni mama.

"So, 'yan ang extra-curricular activity mo kapag nawawala ka ng buong gabi? Ang pagsasaan ang katawan mo ng mga lalake?"

Hindi ako nakasabat sa sobrang diretsa ni mama na magsalita sa akin.

"Hindi ka namin pinalaki just to throw you to the dogs! Dios ko! Piliin mo naman ang lalandiin mo! Paano kung mabuntis ka nu'ng mga ganu'ng klaseng tao?"

May pagka-matapobre ang mama ko sa mga ordinaryong tao. Wala siyang kaibigan sa aming lugar kundi ang mga pinsan lang namin du'n. Gusto n'ya yung pakikitungo ng mga kasambahay, at mga tiyuhin at tiyahin namin, na napupuri kung gaano karangya ang aming pamumuhay. Kaya nga ganu'n na lang magpadala ng mga pagkain sa kanila Kriz, at Kate ang mama ko. Lalo kapag may okasyon ay imbitado sila lagi. Parang kinikiliti sa puwet ang nanay ko kapag plastikang pinupuri nila marangyang ayos ng aming bahay kapag may okasyon. Ramdam ko sa kanila yun, at halata rin nila Kate at Kriz. Nagngingisian na lang kami na di nila nakikita at miski walang mga salitang lumabas sa bibig namin.

Unti unti ay mas nagiging masakit ang mga salita ni mama sa akin. Pero alam kong deserved ko na marinig ang lahat ng sasabihin n'ya.

"Ano; masarap ba? Masarap dahil akala mo maitatago mo yang kagagahan mo na yan?! Ang papa mo narito kanina at alam ang pangyayaring ito. Kinuha n'ya ang cellphone mo at ipapa-cyber n'ya. Kaya ipagdasal mo na yang mga kaibigan mo baka bukas makalawa mabalitaan mo na lang na mga nanlaban yan. Di mo ata kabisado ang papa mo!"

"Hindi ka patutulugin ng konsensya mo. Kung matino ka kasing babae, bakit ang hilig hilig mong pumunta sa mga ganu'ng okasyon, na mga lalake ang kasama mo? Ikaw lang ata nagi-isang babae?!"

"M-may kasama din kami, ma..."

"Well, good for them, mukhang tumubo ng husto ang utak nila, kasi wala sila du'n, kundi ikaw lang ang natira... May nabalitaan kang kasama mo kagabi na pinilahan ng mga kainuman mo? Wala di ba?"

Nanliliit ako sa ginagawang pangi-insulto ni mama. Di ako makabwelo ng iyak dahil totoo naman ang sinasabi n'ya. Naisip ko na sabihing, "Oo... meron! Pero hindi kagabi!"

Gusto kong maging makatwiran laban sa mga insulto ni mama pero, nagkamali ako ng banat.

"So, alam mong pwedeng mangyari din sa iyo yun. Pero sinasamahan mo pa rin sila... Naririnig mo ba'ng sarili mo, Ryza? Hinayaan kitang gawin ang gusto mo, binigyang laya ka namin ng papa mo; dahil may assurance kang sinabi noon, na iingatan mo ang sarili mo. Dios ko! Isang malaking karne ka lang pala na walang utak!"

Kaya ni-log out ko yung account ko na yun, at nag-switch sa ibang account. Samsung ang phone ko, may feature ito na kayang mag-clone ng account sa messenger at sss at iba pang social media platform. Bale, tig dalawa ang account ko sa sss at messenger; isang tunay at tatlong dummy. Yung isang dummy ko, mukhang na-detect na ng A.I technology ng sss na linked ito sa tunay kong account kaya nakita ko sa suggested friends sina Dandred, Estong at Adrian. Siguro dahil na-add ko si Adrian; at in-assume ni sss na dahil same island, and same province kami kaya common friends kami.

Ini-sleep ko na lang yung phone pagkapatay ng data saka ako lumabas ng banyo. Parang gusto kong lumabas ng motel. Yayain ko kaya itong mga 'to? Wag na muna siguro, gusto kong mapag-isa. Naguguluhan ako.

"Lalabas muna 'ko. May bibilhin ako. Gusto n'yo bang sumama? Para ma-explore n'yo rin itong area. Para maka-experience din kayo ng night life."

Parang christmas light na lumiwanag ang mga mukha nila. Mukha nga silang excited miski di nila sabihin.

Ano ba yan, sabi ko sa loob loob ko. Aalis sana ako mag-isa pero nayaya ko bigla sina Kate.

"S-sa'n tayo?", si Kate.

"Punta tayong Adriatico, Malate.", yung may bibilhin lang sana, naging night out.

"S-sa'n 'yun? A-anong meron d'un?", si Kate uli.

"May mga bar. Kainan. Night club. Pero hindi tayo sa night club. Du'n tayo sa paborito kong place."

"Ano 'yan, inuman? 'Di ako umiinom!", si Kate lang ang kahuntahan ko.

"E, di hindi tayo iinom ng alak. Juice lang tapos kain tayo ng ramen, wings... Ganyan."

Maya maya ay nakumbinsi ko naman sila. Sabi ko alis kami na mga naka-pajama lang at t-shirt na maluwag. Nagdala lang kami ng mga wallet at cellphone. Nang makapag-ayos kaming lahat ay lumakad na kami. I-sinurender namin ang mga card keys namin sa counter at nagpaalam na lalabas kami. Bayad na naman in advance ang aming motel room for 3 days stay pero hiningi ang mga I.D namin. Since ako pa lang naman ang enrolled, sabi ko sa front desk attendant, at ang mga kasama ko ay mage-enroll pa lang ay pumayag naman sila na ako lang ang mag-iwan ng I.D.

Nilakad namin hanggang LRT, nadaanan namin ang Isetann Recto at mahahalata mo talaga sa mga pinsan mo ang pagka-culture shock nila dito sa Maynila. Sabi ko sa isip ko, mas lalo pag naroon na kami sa Malate. Parang mga K-Pop ang mga makikita nilang mga Koreano.

Nangingisi man ay sumasagi sagi sa isip ko yung nakaraan habang naglalakad kami papuntang LRT para du'n sumakay ng jeep pa-Mabini/Baclaran.

...

Yun na nga ang kinatatakutan ko, one way or another talagang matutuklasan ito ni papa at hinding hindi pwedeng wala siyang gawin.

"Kaya ikaw, mag-homeschooling ka na lang! Kakausapin ko ang principal n'yo. Dito ka lang sa bahay. Bawas bawasan mo yang kakatihan mo. Tandaan mo habang nasa poder ka namin at kami ang bumubuhay sa 'yo. Wala kang karapatang gawin na lang basta ang gusto mo. Patunayan mo muna ang sarili mo! Naku! Galit ang papa mo. Sige! Kumain ka na, at bumaba ka pagkatapos! Babalik mamaya ang papa mo!"

Si mama, kaya ko pa ang sermon at galit n'ya, pero di ko alam kung paano magalit si papa. Dalawa lang kami ng kuya ko na magkapatid at kailan man wala kaming nadanas na pananakit sa salita o pisikal mula kay papa. Si mama ang diciplinarian sa kanilang dalawa. Noon napapalo kami ni mama; nito lang mga nagdalaga at nagbinata kami ay sermon na lang ang inaabot namin sa kanya.

Ininom ko ang orange juice at kumagat lang ng isa sa club house sandwich. Wala akong masyadong gana kumain. Nararamdaman ko ang dibdib ko na parang nalamutak ng husto parang dama ko pa din yung piga ng mga palad ng mga lalakeng humalay sa akin. Ganu'n din sa pwerta ko. Pakiramdam ko nabanat sa loob. Nagkaroon ako unti unti ng insecurity sa katawan. Feeling ko ang luwag ko na, na parang pinaglumaang gamit. Nu'ng bumangon at magsimula akong maglakad ay andun pa rin yung parang gumagasgas na balat sa loob, hindi kumportable sa pakiramdam. Tinungo ko ang sarili kong C.R sa aking kwarto at naghubo ako ng aking shorts at panloob. May discharge ako na may kasamang dugo. Kaya kumuha ako uli ng panibagong p@nty mula sa closet ko na halos isang buong kwarto na; at nilagyan ko ito ng pasador para hindi tumagos ang discharge ko na may dugo at hindi ito humawa sa tela ng aking panloob.

Umiral pa rin ang kagagahan ko. Sa isip isip ko, sana man lang naramdaman ko yung sandaling yun, habang niyayari ako nila Estong para sulit. Sa totoo lang wala akong guilt, basta wag lang akong mae-eskandalo. Maipangako lang nila at tuparin na isikreto yun ay wala na akong dapat alalahanin. Tsaka tama na rin sigurong mag-home schooling na lang din ako para di ko na muna makita ang mga kaklase at barkada ko.

Simula noong araw na yun ay di na ako pumasok. Sabi ni mama kakausapin daw niya ang principal, adviser at mga teachers ko para sa plano kong paga-aral abroad. Gagawa na lang daw siya ng dahilan. Aatupagin ko daw ang application, at review para sa exams kaya gawan na lang nila ako ng home schooling program.

Later that day nagkaharap nga kami ni papa. Habang nasa kusina ako at kumakain ng ice cream, at nagde-daydreaming at pilit nilalaro sa isip ko ang pangyayari ay pinatawag na lang ako ng kasambahay namin at tunguhin ko daw sa kanyang office si papa. Di ko alam ang mukhang ihaharap kay papa. Tinapos ko nang ubusin ang kinakain ko.

"Amin na yan. Sige na, naga-antay ang papa mo sa taas."

Kinakabahan talaga ako. Ganu'n pa man ay nagawa kong makarating sa harap ng opisina ni papa. Nasa pinakadulo at sulok ng napakalaking bahay namin yun. Pinid ang kwarto na tanging aircon lang ang nagpapapresko ng hangin, at mga bumbilya ang nagiging tanglaw. Walang mga bintana yun dahil pasadyang ammo proof yun. Miski tangke ay di yun kayang gibain. Saka ako kumatok.

Hindi ko narinig mula sa loob kung sinabi na ni papa na; "pasok" o "tuloy!". Basta ko na lang pinihit dahan dahan ang doorknob at itinulak ang pinto. Nang mabuksan ko ito ay sabay ko ring tinungo ang loob at binitawan ko ang pinto pagkapasok at kusa na rin itong marahang sumara.

Kinabahan ako at nanginig ang buong katawan. Tatay ko ang kaharap ko pero narurumihan ako sa kanyang titig sa akin. Gumala ang mga tingin n'ya sa aking mukha at buong katawan... Nangilabot ako at binigyan ko iyon ng malisya kaya napahalukipkip ako ng braso para takpan ang katawan ko. Pakiramdam ko ay hubo't hubad ako sa harapan ng aking ama. Manipis ang suot kong kamisa, at naka-shorts ng maiksi at may kanipisan din. Di ako makatingin kay papa. Pakiramdam ko ay ibang tao s'ya sa sobra kong hiya.

"Alam ko na lahat ng nangyari. Kinuha ko ang cellphone mo at pinabuksan ko sa cybercrime division; madali lang ang pag-crack sa pattern lock ng cellphone. Chineck ko agad ang messenger mo at nabasa ko yung huling message mo. Yun lang, at madali kong naunawaan ang nangyari sa iyo."

Mahinahon na pagtataludtod ni papa. Nakakakaba...

"Ipina-clone ko na ang cellphone mo, at yung clone ang gagamitin ng tauhan ko para ma-silo namin itong si Estong. Malalaman nila kung sino sino ang mga nakialam sa iyo."

Saka siya nagsindi ng kanyang tabako habang may isang baso siya na may laman na alak. Nasa kanyang mesa din ang bote ng alak; Blue Label.

"P-pa, s-sorry talaga. H-hindi ko sinasadya. Tska, pa... Wag mo na lang silang gantihan. Ano na lang, pagsabihan mo na lang. Kawawa naman sila."

Puno man ng kaba ay nilakasan kong pilit ang aking loob na salunghatin ang aking ama.

"Hindi kita masisisi sa ganyang asal mo. Dalaga ka na e. Wala ako sa piling mo habang nagkakaisip ka. Ang mama mo, inaasahan kong magiging mahigpit sa iyo, pero nagtiwala s'ya sa iyo miski alam mong siya ang talagang istrikto sa aming dalawa. Na'ndun na tayo, na-disappoint kami sa ginawa mo. Pero sana piliin mo naman ng maayos ang mga kinakaibigan mo. Nagi-isang anak ka namin na babae, at alam mong may reputasyon ako. Ang pakiramdam ko, ako ang naiputan sa ulo. Hindi ako papayag na ganu'n ang maging implikasyon sa akin nu'n. Ginusto mo yan, suffer the consequences. Ako, kikilos ako batay sa extent ng issue na ito. Malaki ang impact nito sa propesyon ko. Lalabas, anong silbi kong may napakalakas na kapangyarihan at impluwensya, kung ultimo sarili kong pamilya; anak ay hindi ko maipagtanggol. Hindi na natin pinaguusapan ang dangal mo dito kundi dangal ng pamilya natin. Kaya sana maging handa ka sa maaaring mangyari. Mga kaibigan mo ang mga iyon, mga nakasama mo sa mahabang panahon, naging masaya ka... Oo, ikaw; kilala mo sila. Pero, ako ang tingin ko sa kanila, sila ang lumapastangan sa nagi-isang anak ko na babae."

Maingat kong pinakinggan ang lahat ng sinabi ni papa. Bigla akong napatinuhod at salampak sa sahig na nababalutan ng carpet at humikbi ng iyak. Nagsitapon at agos ang mga luha ko at bulwak ng aking sipon sa ilong. Nagdala iyon ng takot sa maaaring mangayari sa mga kaibigan ko sa hinaharap.