Hermoso Avenue Book I : Second Chances in Love - FINISHED

Chapter 7

“I NEED YOU HERE, ANNIE.”

Rinig niyang sabi ni Didrey james sa intercom ng secretary nito. Pinagmasdan niya ang haagard na mukha ng secretary nito na ahlatang natataranta na naman sa mg autos ng boss nito. Pagpasok na pagpasok pa lang kasi ng binata sa opisina ay masungit na agad ito at mainit na agad ang ulo.

Its been a week simula ng matapos ang party ni Travis ngunit hindi pa din sila nag uusap nito. O mas tamang sabihin na iniiwasan na niya ang binata sa pag usapan ang nangyari sa pagitan nila. Gusto na niyang kalimutan ang halik nito but everytime she closed her eyes para sirang plana na nag rereplay sa utak niya ang eksena nilang dalawa.

Maraming pagkakataon na pinagtangkaan siyang kausapin ng binata but she always refuse and find an excuse. She didn’t want to talk about it now. not ever. Gusto na niyang kalimutan so why bothered to talk about it?

Hindi na naman nagpumlilit ang binata ngunit napapansin niya sa bawat saraw na nagdaan ay sinusungitan siya niti.

She sighed. She promised to herself na si Brent lang ang kailangan niyang isipin at intindihin. Ang kailangan lang niyang gawin ay magtiis ng ilang buwan sa pagiging personal assistant nito ng ilang buwan. Actually, nasa pangalan na din niya ang property nito akya wala na siyang iabgn pinangangambahan.

Napailing na lang siya ng lumabas na namumutla si Annie.

“Pagpasensyahan mo na, Annie. Ganoon talaga kapag tumatandang binata.”

Nginitian lang siya nito ng kimi at umiling iling.

“Boss Didrey is not like that. Maybe may nangyari lang na hindi maganda sa kanya this past few days. Mabait na boss si Sir, Luzzel.”

Pinili nna lang niyang huwag kumibo sa tinuran nito. Mula sa desk niya ay tumayo siya para sadyain ang binatan sa opisina nito. Kailangan niyang mag-out ng maaga. Nagsisimula na din kasi ang construction ng bagong branch niya sa Hermoso at kailangan nilang mag sire visit doon kasama si Brent. Ito kasi ang nagprisintang magdesign at mag supervise ng tinatayong slaon niya. Hindi na naman niya pinigilan ang gusting mangyari ng lalaki.

She knock twice before entering to his offie. Naabutan niya itong subsob sa binabasang papeles habang nakakunot ang noo. Halata din sa ekspresyon sa mukha ng binata ang pagkairita.

Tumikhim muna siya paea kunin ang atensyon nito. Mukha kasing hindi din nito namalkayan ang pagpasok niya sa loob ng opisina.

“Im going home early.”

Sa sinabi niya ay doon lang siya nito binalingan ng tingin. Blangko ang ekspresyon ng mata nito.

“No. we have an important merrting to attend. I need you there.”

Humugot muna siya ng hininga bago sumagot ditto.

“You can use Annie. Total, siya naman talaga ang secretary mo. Look, Didrey. Marami din naman akong dapat na asikasuhin sa business ko. At marami din akong dapat mahalagang gawin bukod sa sinasabi mong important meeting nay an. Im going home early at wala ka bang ibang magagawa.”

Binitiwan nitoa gn binabasang papeles at sumandal sa swivel chair. Nailing siya sa klase ng titig na binibigay nito sa kanya.

“May I know kung anong klaseng importate ang gagawin mo kaya uuwi ka ng maaga?”

“I don’t discuss my personal life in other people.”

Tumayo ito mula sa kinauupuan at lumapit sa kanya. Muntik na siyang mapaatras sa kinatatayuan ng Makita ang madilim na mukha nito.

“You don’t discuss your personal life? Kaya ba iniiwasan mo ako after we shared that kiss?”

Napahawak sya sa sintido.

“Look, Didrey. Isn’t that obvious that I don’t want to talk about it? Hindi pa ba malinaw sayo na mas pipiliian ko si Brent? Na mas gugustuhin ko siya kaysa sayo?”

She can see hurt all over his face. Ngunit ilang saglit iyon at pinalitan na naman ng blangkong ekspresyon.

“So, you mean baliwala lang sayo ang nagyari sa atin that night?”tanong ng binata.

Ilang saglit lang mun niya itong tinitigan ng diretso sa mata. Sa ngayon, buo na ang desisyon niyang mag focus na kay Brent.

“Yes, balewala lang sakin ang h-halik na iyon. It was just a mistake. Nadala lang ako sa bilis ng pangyayari.”

“Damn it!”

Napapitlag suya sa lakas ng sigaw nito.

“is that all you can say? Mistake? Carried away? You’re lying, Luzzel.”

Sa narinig mula ditto ay doon humalagpos ang galit niya.

“Ako pa ang sinungaling, Ddirey?”mariing sabi niya habang dinuduro niya ito sa dibdib. “Ako pa ang singungaling? Haven’t you look at yourself? Do you remember what you did to me ten years ago? You cheated on me. Niloko mo at pinaasa. I loved you, you jerk. Minahal kita ng higit pa sa sarili ko. Pero anong ginawa mo? You just used me. You just taken me for granted. Hindi mo baa lam kung anong klaseng pagdurusa ang dinanas ko simula ng lokohin mo ako?”

Pinahid niya agad ang luhang umagos sa pisngi niya. “Umaasa ako, Didrey. Umasa ako na nadarating ang isang araw na pupuntahan mo ako at hihingi ka ng tawad sa ginawa mo. Naghintay ako. But you never came back. Ni wala akong narinig sayo kahit na isang salita kung bakit mo akong nagawang lokohin. Tapos ngayon, ikaw pa ang may karapatang magalit?”

Tinabig niya ang kamay nito na nagtangkang hawakan siya.

“Tapos na kong umasa, Didrey. Tapos na kong umasa na darating ka noon pa. I will never hurt Brent. Hindi ko sasaktan ang taong walang ginawa kundi kabutihan para sakin. Ayokong maranasan ng taong iton ang sakit na naramdamam ko dati. Im sorry.”

Aatras na siya patalikod ditto ng maramdama niya ang marahans na paghablot ng binata sa dalawa niyang braso.

“You cant walk away to me again, Luzzel. Hindi ako papayag. Not in this lifetime.”

Pagkasabbi niyon ay walang anuman na sinakop nito ang labi niya. Mariin at mapagparuha ang paraan ng halik nito.

Nagpumiglas siya sa binata. Nang makawala ay sinampal niya ito.

“I hate you, Didrey. You always make my life miserable.”

Agad niya itong tinalikuran at nagmamadaling lumabas ng office nito. Dumiretso siya sa restroom at nagkkulong sa cubicle. Hindi niya akalain na mag burst out niyang lahat ang gusto niyang sabihin sa binata. Ang mga salitang naipon yata ng maraming taon.

She sighed. Kailangan niyang kumalma. She needed to compose herself. Mamaya kasi ay susunduin siy ni Brent at hindi niya dpat ipahalata kung ano ang emotional state niya ng mga oras na iyon.

Ilang saglit lang ay nakatanggap na siya ng tawag mula sa lalaki na nasa parking lot na iton ng building. Bago siya lumabas ng restroom ay humugot muna siya ng mamalim na hininga. Saka nagtuloy tuloy na pumunta sa parking lot. Kailanga matanggal na niya sa sistemea niya si Didrey. Maybe she need to talk to him na itigil na nila ang kalokohan sa pagiging personal assistant niya.

“Are you Okay, Okay?”agad na tanong sa kanya ni Brent.

Hindi siya sumagot at kiming nginitian lang niya ito. Simula ng malaman nito na nagging personal assistant siya ni Didrey ay wlang patid ang pagsusundo nito sa kanya. She didn’t know why pero hindi naman iyon dating Gawain ni Brent na bantayan ang bawat kilos niya. Masasabi din niyang malaki din na tulong iyon sa ginagawa niyang pag iwas sa binata/

“I have a good news for you. Ang sabi ng contructor natin, they can finish the shop for about a month. Pinadali ko din para maopen mo na agad ang branch mo.”

Noon lang sumilay ang totoong ngit sa labi niya. “Thank you Brent.”

“You’re very much welcome. Luzzel.”

Papasakay na siya sa kotse nito ng may biglang humila sa kanya. Dahil sa gulat ay hindi siya agad nakapag isip ng maayos kung ano ba ang dpat niyang gawin hanggang sa namalayan nalang lamang niyang nasa loob nap ala siya ng sasakyan ng iba.

Saka lang siya bumalik sa huwisyo ng Makita si Didrey.

“What the hell are you doing, Didrey?”galit na sabi niya.

Bago pa niya mahawakan ang handle ng pintuan ay dali dali nitong pinaharurot ang kotse.

“Nababaliw ka na bang talagang? Stop the car!”nagwawalang sabi niya.

Ngunit parang binging hindi siya nito sinunod at mas lalong binilisan ang pagmamaneho. Galit na pinaghahampas niya ito sa braso.

“Ano na naman ang gagawin mo? Akala ko ba malinaw na sayo ang mga sinabi ko kanina?”

“No. hindi malinaw saki ang lahat. At gaya nga ng sinabi ko kanina I will never let you go this time. Hindi ko hahayaang mapunta ka sa Brent nay un..”

“You’re saying non sense! Isaid stop the car now!”

Kahit na anong gawin niyang sigaw, tili at paghampas sa braso ay wala pa din epekto sa binata. Hanggang sa kusa na lang siyang tumigil. Ilang beses na lang siyang huminga ng malalim para payapain ang nagpupuyos niyang kalooban, nhindi na niya namalayan na nakapasok na pala siya sa loob ng Hermoso Avenue. Ipinarada ni Didrey James ang sasakyan sa tapat ng Slicery.

Mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan nilang dalawa.

“Im sorry. Ayokong umabot tayo sa ganito. I just want you to understand me.”

Mapait siyang napangiti. “Don’t expect me to understand you, Didrey.”sabi niya sabay pidot ng unlock button at binirahan niya ito pababa ng sasakyan.

She needed some air. She needed to control her emotion na tanging si Didrey lang ang nakakapaglaro. Agad naman din itong sumunod s akanya marahil sa takot na baka bigla na lang siyang umaliks ng wlaang paalam.

Mula sa kinatatayuan a y pinagmasdan niya ang Slicery na as usual ay maraming customer ng mga oras na iyon.

“Don’t tell me na kinaladkad mo ako para lang kumain ng pizza?”she said in sarcastic tone.

“Yeah. I’ll do everthing just to snatch you away form that man.”

Pagkasabi nito ay mahigpit nitong hinawakan ang kamay niya papasok sa Slicery. Pilit niyang inagaw ang kamay niya mula ditto.

“Let me go. Hindi ako aalis. Payag na kong makipag usapan sayo, Okay? Just freaking let me go.”

Pinagkatitigan lang siya ni Didrey ngunit mas hinigpitan pa nito ang pagkakahawak sa kanya. Pinagmasdan nito ang kamay niya.

“I will never let go of this hand again, Luzzel.”he murmured.

Natigilang siya ng mabasa niya mula ditto ang sinseredad sa mga binibitiwang salita. Namalayan na lang niyang napatinood na lang siya sa gusting mangyari nito.

“I’ll order some pizza.”sabi nito pero hindi pa din tumatayo sa kinauupuan.

“Go. This is a self service restaurant.”ani niya.

Tinitigan lang siya ng binata.

She sighed. “I will not leave. Hindi ako aalis kung iyon ang inaakala mo.”

Maya maya alang au parang nakampante narin ang binata sa sinabi niya at pumunta sa counter para mag order ng food. Naiiling na sinundan na lang niya ng tingin ang binata. Kanina lang ay halos magwala na siya sag alit dahil sa ginawa nito ngunti ano siya ngayon?

Hindi nga bat nangako na siya sa sarili niya na iiwasan na ito? Tulad pa rin ito ng dati na hindi titigil hanggang hindi nakukuha ang gusto nito. Didrey James wouldn’t take no for an answer.

Ilang minute siya ng nagmumuni muni at iginala ang tingin niya sa loob ng SLicery. She was hoping na Makita si Hasmin. Its been a week simula ng huling Makita niya ito. Naging magkaibigan na din kasi sila nito at llagi itong bumibisita sa bahay niya kapag may libreng oras sila. Hindi din naman lingid sa kaalaman niya ang sintang pururot nito kay Paul Cenon. Hindi pa niya nakikita ang lalaki ngunit parang nakilala na din niya ito dahil na tin sa mga kwento ni Hasmin.

“Oh, look who’s here.”

Agad na napukaw ang atensyon niya ng may nagsalita sa harapan niya.

“You’re Luzzel, right? Do you still remember me?”

Awtomatikong napataas ang kilay niya ng mapagsino ang babaeng kaharap niya ngayon.

“No, I don’t remember you. Hindi ko kasi ugaling tumanda ng taong walang personality.”pagtataray niya.

Bakit nga ba niya magagawang kalimutan ang babaeng iti? Ito lang naman ang nagging dahilan kung bakit siya nagawang lokohin dati ni Didrey. Si Myrna.

“So, if you excuse me you can go now. nakakaistorbo ka na.”

Ngunit imbes na maapektuhan sa sinabi niya ay nagawa pa din nitong umupo sa tabi niya at pagmasdan siya ng maigi.

“Alam kong kilala mo pa din ako, Luzzel.”ani nito sabay suri ng tingin sa kanya mula ulo hanggang paa. “In fairness, amalki ang pinagbago mo ngayon. Gumanda ka hindi katulad noon na walang appeal.”

Tinaasan niya ito ng kilay. Mula sa nakikita niya ditto ay mas lalong nagging daring ang personality ng babae.

“I don’t know what you’re talking about. You better get your ass out of here.”

Tinawanan lang siya nito ng mapang uyam.

“I saw you with Didrey James. Don’t tell me until now hindi mo pa din matanggap na nagawa ka niyang lokohin?”mapang asar na sabi pa nito.

Namula ang mukha niya dahil sa pinipigilang pagkainis ditto. Bakit nga ba sa dirami rami ng pwedeng maging customer sa Slicery ay ito pang hitad na babaeng ito?

“Don’t tell me until now hinahabol habol mo pa din si DJ?”

Natawa siya ng pagak ng sa palagay niya ay nasapol niya si Myrna.

“Look at you, don’t you think that youre being pathetic dahil sa paghahabol sa isang lalaking hindi ka naman magawang mahalin? Ten years had passed, girl. Hanggang ngayon may pagsintang pururot ka pa din kay Didrey? Wake up. He will never like you. He will never love you. That guy will never learned to love anyone except himself and his empire. Masyado ng matagal ang pagpapakatanga mo.” Sabi niya.

Napansin niyang nawala ang kulay ng mukha nito. Pero maya maya lang ay biglang bumagsik ang ekspresyon ng mukha nito.

“Luzzel, hindi ba sinabi sayo ni Didrey kung bakit ka niya nagawang lokohin noon?”imbes na mag react sa sinabi niya ay iyon pa ang tanong nito.

“I don’t care.”

Tinaasan niya ito ng kilay.

“You don’t care? Sinoa ang mas pathetic satin dalawa? Alam mo bang pinagsabay niya tayong dalawa? Na ang panliligaw niya sayo was just a deal?”

Para siyng binuhusan ng malamig na tubig sa narinig mula ditto.

“Get out of my sight hanggat nakakapagpigil pa ako sayo.”gigil na sabi niya.

“Sinong mas pathetic satin? Malamang ikaw.”nakangising sabi nito.

Maya maya ay bago pa ito umalis satable niya t bigla na lang siya nitong binuhusan ng malamig na juice sa mukha.

“This is for you, b***h!”

Donn na siya hindi nakapagpigil at tumayo siya para harapin ito. Agad niya pinadapo ang kamay niya sa pisngi nito. Ngunit bago pa ulit makapag react si Myrna ay sinampal niya pa ulit ito ng isa pang beses.

“That’s also for you. Gusto mo dagdagan ko pa?”mapanganib na sabi niya.

Dali dali naman itong umalis sa tabi nia. Gigil na pinunasan niya ang mukha ng tissue. Simula ng bumallik sa buhay niya si Didrey ay muli na naman iyong nagulo.

At isa pa, kung totoo ang sinabi ng babaeng iyon na pinagpustahan lang siya ng barkada nit Didrey ay hinding hindi niya ito mapapatawad.

“Hey, what’s wrong? Bakit basing basa ka?”tanong agad ng binata p-agkabalik sa table nila.

Pupunasan sana nito ng panyo ang mukha niya ngunit tinabig niya ang kamay nito.

Masamang tinignan niya ito. “You know what? I hate you, Didrey. I really really hate you.”

“What are you saying?”

“Our deal is off. I will no longer be your personal assistant. Kung kinakailangang dagdagan ko pa ang bayad walang problema. I don’t want to see you again.”

Nasa labas na siya ng maabutan siya ng binata.

“Ano bang nangyari? I thought na mag uusap na tayo.”

“Ive changed my mind.”

“Luzzel-”

“Just let me be, Okay? Leve me alone. Hanggat kayak o pang Makita ka.”

Pagkasabi niyon at binirahan na niya ito ng alis. Dahil sa sobrang intense ng nararamdaman niya ay hindi niya namalayan na nakarating na pala siya sa bahay nila. Until noe ay narereplay pa din sa isip niya ang mga sinabi ni Myrna. Kung totoo nga ang sinabi nito ibig sabihin pala ay sa umpisa palang ay iniloloko na siya ni DJ?

Mariin siyang napapikit. Feeling niya ay parang sasabog ang ulo niya sa kakaisip. Pagpasok sa bahay ay agad siyang sinalubong ng katulong nila.

“Ma’am, si Alyssa po buong araw ng nakakulong sa kwarto.”

Napahugot siya ng hininga sa sinalubong na balita sa kanya.

“I she sick?”

She knows her sister. Kapag may sakit lang ito nagkukulong sa kwarto. Hindi kasi matahimik ang talampakan nito kakagala.

Dahil nag aalala rin siya sa kalagayan ng kapatid niya ay dali dali din siyang pumunta sa kwarto ni Alyssa. Kinabahan na siya ng ilang minute na siyang kumakatok sa pintuan nito ngunit hindi pa din siya pinagbubuksan. Agad agad na tinawag niya ulit ang katulong para kunin ang duplicate key ng kwarto nito.

“Alyssa!”tawag niya sa kapatid niya habang binubuksan ang pinto.

Nanlaki ang mata niya ng Makita niyang nakahandusay ang kapatid niya. Natatarantanf nilapitan niya ito. Feeling niya ng mga oras na iyon ay nanlalaki ang ulao niya. Sobrang takot at kaba ang naramdaman niya.

“Tumawag kayo ng ambulance!”hiya niya habang niyayakap si Alyssa.