Tinulak kami papasok sa isang lumang kwarto dito sa lumang Building ng Utopia. Nakita ko ang mga kaklase kong nakatape ang bibig at nakatali ang mga kamay at paa, Nadito din si Lira na nakatali rin ang mga paa at kamay. Si Headmaster ay nakahiwalay sa kanila nasa upuan siya nakatali Nakatape ang bibig at puro pasa sa mukha dumudugo ang gilid ng labi niya.
Parang tinutusok tusok ang puso ko na makita ang Ama kong ganun kahit hindi niya ako tinuring na anak para saakin masakit makita ang ama mong nag durusa.
"Pa" Tawag ko kay Headmaster at Lumapit. Dahan dahan niya namang binuksan ang kaniyang mga mata.
"Anak, Kriogi" Tumulo na ang luha ko ng tawagin niya akong anak, masaya at masakit sa pakiramdam.
"Pa, Lumaban ka please" nag mamakaawa kong sabi.
"Wow how sweet naman, Dibale mag kakasa
