"IT'S OKAY. We can visit some other time if you're still not ready to face him," ani Terence habang katabi niya ito sa upuan sa bahaging likod ng kotse.
Nakatigil ang kotseng sinasakyan nila sa gilid ng kalsada, sa tapat mismo ng gate. Lumunok siya at umiling habang pinipisil ang sariling mga kamay dahil sa kaba.
"No. I can do this. We're already here anyway, so there's no backing out," kinakabahan niyang sabi.
Kinuha ni Terence ang kanina pa nanginginig niyang kamay at dinala sa bibig nito para gawaran iyon ng mariin na halik. Ngumiti ito sa kanya.
"Okay. Don't worry I won't let go of your hand. Just tell me when you're ready, take your time."
Marahan siyang tumango at ilang beses huminga ng malalim. "Okay. I'm ready. Let's go."
Gaya nga ng sinabi ni Terence ay hindi nito binatawan
