Nakakalakad pa naman siya. Iyon ang nasa isip ni Erin habang binubuksan ang pinto ng bahay niya. Ramdam niya ang kabagalan ng katawan niya—ang bawat hakbang ay may halong pagod at init na nanatili mula sa gabing iyon kay Daniel. Pakiramdam niya ay kailangan niyang magpahinga buong araw. Tawagan na lang niya ang salon at sa store na hindi maganda ang pakiramdam niya—mas mabuti kaysa magpaka-excited pa sa mga tanong.
“Saan ka natulog?”
Muntikan nang mapalundag si Erin sa istriktong boses na bumungad sa kanya pagkakatapak pa lang niya sa 100b ng kanyang bahay.
Lumipad ang tingin niya sa lalaking nakaupo sa couch. Ang tingin nito sa kanya ay parang tingin ng isang ama sa anak na late na ng uwi—mahigpit, istrikto, at may halong pang-uusisa. Ngunit iba ang pakiramdam ni Erin ngayon—ngayon lan
