“Do you want me to write letters?”
Hindi agad nakapagsalita si Erin. Hindi niya alam kung dala lang ba ng pagkahilo sa sarap, o mali lang siya ng pandinig. “Want you to… what?”
“Write letters.”
Namura siya. “Tangina ka, Daniel. Kung gusto mo palang magsulat, bakit hindi ka na lang kumuha ng papel at ballpen? Bakit kailangan pa akong hubad-hubaran?”
He let out a low, delicious laugh—yung halakhak na parang dumadampi sa balat niya, nakakalibog. “That’s not what I mean.”
“I get it. Gusto mong magsulat. Pero, puta, utang na loob—tapusin mo na lang sinimulan mo!”
Ngumisi ang binata. Hindi basta ngiti, kundi yung tipong nakaka-demonyo ng utak. His lips curved up, giving her that smile—a naughty smile na nagpapa-quiver sa p********e niya.
“Mainit agad ulo mo, babe.”
“Paulit-ulit na nga ak
