The CEO

Chapter 5: The Aftermath pt.2

Blaire's PoV:

"Thank you for accepting my proposal Mrs. Jimenez." Mr. Kwon said. One of my business partner.

"It's good and I liked it. By the way, I'm not yet a Mrs. I'm still a Miss." May halong diing saad ko. Bakas ang gulat sa kanyang mukha ngunit maya-maya pa ay napangiti rin sya.

"If that so. Well Miss Jimenez, actually mayroon akong anak na lalaki at ka-age mo lang sya. He's a good looking man. You two look good together. Alam mo naman siguro ang tinutukoy ko diba?" He said while mischievously grinning at me.

"I'm sorry Mr. Kwon but to tell you honestly, I'm not interested with your suggestion. Atsaka, wala pa akong time para makipagdate." Sagot ko. Bumagsak ang kanyang balikat na para bang pinagsukluban sya ng langit.

"Ah ganon ba? Okay. I understand. But if ever na nagbago ang desisyon mo, don't hesitate to call me." He bidded his goodbye to me at tuluyan nang umalis.

Napasalampak na lang ako sa aking swivel chair at minasahe ang aking sentido. I accepted Mr. Kwon's proposal dahil alam kong malaki ang makukuha naming benefit. At alam kong pareho kaming tuso pagdating sa negosyo. Mas mabuti na yung nagkakaintindihan kaming dalawa.

I was startled when my phone suddenly rang. Tumatawag si Dad. Agad kong pinindot ang answer button.

"Hello Dad." Bati ko. Monotone lang ang aking boses.

"Hello Blaire, kumusta na? I heard from your cousin na lately ay nagiging mainitin ang ulo mo." He said. Napabuntong-hininga ako. Ang sumbungera talaga ni Ash kahit kelan.

"I'm okay Dad. About that, it's their fault anyways. Ang tatanga. Hindi man lang magampanan ang simpleng trabaho." I said while gritting my teeth in so much annoyance. Nakakapang-init ng dugo.

"Anak chill, kalma. Galit agad? Why don't you take a little vacation at nang marelax-relax ka naman." He said. Ilang beses nya na akong pinipilit na magbakasyon but I always refuse.

"Wag na Dad. No need. I can handle it pa naman." I heard a long pause on the other line at parang alam ko na kung saan ito papunta.

"Anak wala ka pa rin bang nahahanap na partner?" Saad nito. I hissed dahil tama ang hula ko. "Dad napag-usapan na natin ito diba?"

He heaved a sigh. "I know but Blaire, you know that you're not getting younger pati na rin ako. I want to meet your partner in life. If ever man na meron na, gumawa kayo agad ng anak ha. Gusto ko ng magka-apo."

"Dad!" I squinted because of embarrassment. Biglang sumagi sa isipan ko ang nangyari last night. Gosh. Hindi ko maimagine ang sarili ko na nakikipagsex then boom! Bigla na lang nangyari. Expect the unexpected ika nga.

I'm in my unusual state simula pa kaninang umaga. Even if I'm still sore, I decided to leave the stranger I met.

Napailing na lang ako sa kawalan. Alam kong hindi ko gagawin yon kung nasa tamang katinuan ako. But I would be lying kung sinabi kong hindi sya magaling dahil sa totoo lang, she's so good. She's good in bed and I enjoyed it. She was gentle and passionate with me.

Pero may isang bagay ang gumugulo sa isipan ko. Why does she have a... d**k? Alam kong hindi kami gumamit ng strap on o kahit na ano. It's impossible that she's a transgender dahil meron syang dibdib. Idagdag mo pa na maganda rin sya.

Argh! Ayoko na ngang isipin ang babaeng iyon. Mas lalong sumasakit ang ulo ko! Atsaka, I'm confident na hindi na kami magkikita pa. I should forget her na.

I cleared my mind at bumalik na sa pagtatrabaho. Ang daming kailangang pirmahan at basahin. I'm doing this for the past 10 years. Yep, pagkatapos kong makagraduate, diretso na agad ako rito sa company.

I'm busy signing some papers when suddenly, my cousin barged into my cousin.

"Hello Cous! Here's your lunch. Binilhan na kita dahil mabait ako." At tumawa pa ng parang sira-ulo. I rolled my eyes and checked my wristwatch. Oo nga, lunch time na pala. Hindi ko man lang napansin.

"Tss." Ang tangi kong nasabi. Hindi ako sanay magpasalamat sa mga tao.

"Ang tipid mo naman magsalita Cous. Anyways, I'll just pretend na nagthank you ka." At prenteng umupo sa aking couch. Katulad ko ay kumakain na rin sya.

We eat in silence when Ash started to make a conversation.

"So, bukas na pala ang start ng bago nating fund manager. I hope she will do well." Panimula nya. Nanatili lang akong tahimik at nakinig sa kanya.

"I heard that she's also beautiful." Dagdag pa nya. I scoffed.

"Tsk. Baka mamaya ay puro paganda lang ang alam nyan." I said. Ayaw ko pa naman sa lahat ang tatanga-tanga. I hope she doesn't do any trouble in the future.

"Baka hindi naman Cous. Usap-usapan na nga si Kenley kahit nung application day pa lang. Ang dami na agad nagkacrush sa kanya."

Ganon ba kaganda yung babaeng yun? Tss. I'm not bitter. I know na I'm really gorgeous.

"Kenley what?" I asked.

"Kenley Jewel Cohen." She said.

"Wait. Is she related to the Cohen in the business world?" Agad kong tanong. It's better to know so that I can prevent getting an enemy in this world.

"Hmm... I don't think so. Mukhang magka apelyido lang naman sila." I sighed. Pwede nga. May point sya don. Baka magka-apelyido lang. Sa laki ba naman ng mundo eh.

We finished our lunch. Umalis na rin si Ash to continue her work. Ganon rin ang aking ginawa.

While working, hindi maiwasang lumipad ng aking isipan. Kailangan ko na ba talagang humanap ng partner? Am I really lonely in life?