I am losing my will. The unbearable pain is killing my being. The sound of my cries and pleading is nothing compared to the silent scar within me.
Deep and lasting scar that is always with me.
My heart is hurting. My body is hurting.
But, I want my baby to be fine. Kahit ang anak ko na lang. Huwag na ako.
Halos maubusan ako ng ulirat sa ginagawa ni Trina sa akin. Ngunit, nangingibabaw pa rin ang kagustuhan kong makalayo at mailigtas ang anak ko. I prayed and hope that someone will find and help me. Kahit ngayon lang.
"s**t! Olive!"
I heard Atlas screamed. But, I am too tired to even look around. Ni hindi ko na nga halos kayang ibuka ang aking mga mata. Basta't naramdaman ko na lang na natigil na ang pananakit ni Trina sa akin. Marahil napagod na ito? O marahil umalis na ito? Al
