Chapter 14: Wrong Idea
1933 Words
Vanessa
Bwisit na Haines! Ano, nababaliw na rin ba siya sa akin? Aba, kung ganon, hindi niya agad ako makukuha nang ganon-ganon na lamang.
Akala ko, ma-iinsulto na naman ako. We need to be open-minded always. At iyon ang natutunan ko sa mga nagdaang taon. People may say bad things towards you, if it pertains to your behavior towards them or to other people, you should know how to listen to it and reflect of what could be the reason why they have said that. Minsan, iyong mga taong nakapagsalita pa sa atin ng masama, sila pa iyong magpapagising sa atin sa katotohanan at sa ating pagkakamali.
I need a man who would support me with my passion. I hope Haines will. At kung mapatunayan ko, sinisigurado ko na pipikutin ko na talaga siya. Natawa naman ako sa aking isipan.
He is so sweet! Fudge! Napaka-gwapo pa niya kapag nang-susuyo. Ang sarap niyang lamukusin at panggigilan.
Nang makalabas ako ay nabungaran ko kaagad siya roon sa labas ng pintuan. Juskoo! Halos atakehin pa ako sa puso sa gulat pero agad ding nakabawi.
Nang lingunin ko ang mga kasamahan namin sa kwarto ay parang mga kinikiliti. Hindi lang kayo ang kinikilig dahil maging ako ay kinikilig! Pero siyempre, kailangan kong magkunwari na hindi ako kinikilig.
Ayaw ko sanang maging usap-usapan sa kompanya pero mukhang hindi ko mapipigilan ang isang ito na nakahawak na ngayon sa baywang ko habang naglalakad kami.
Nananalangin ako na huwag naming makadaupang-palad ang kaniyang mga magulang dahil hindi pa ako ready sa meet the parents stage! Pero duda ako dahil sigurado akong kakalat ito at aakyat sa higher ups lalo na sa tatay niya.
“You know, what if I have a boyfriend? You are so clingy.” Sinita ko siya nang makarating kami sa elevator na exclusive lamang sa kanila dahil doon din kami dumaan kanina. He told me this is only exclusive to their family. Ang heavy. Baka future husband ko iyan…
Humigpit ang hawak niya sa baywang ko. Kahit dito sa loob, nakahawak siya!
He looked at me like I sinned so much to him. “You have?” Ni hindi bumuka ng malaki ang bibig niya nang isa-tinig iyon.
“Maybe yes, maybe no…”
“I don’t think so. If you have, you won’t kiss and grab my boner on our first encounter after some years,” he confidently said and kissed my ears.
Lumayo naman ako sa kaniya pero ang katawan ay nanatiling nakadikit sa pagkakayakap niya sa baywang ko. “Halik ka rin nang halik! Paano kung ayaw kong hinahalik-halikan mo ako?”
Hinarap niya ako sa kaniya. Nakahawak ako sa dibdib niya dahil gusto niyang magkalapit talaga kami! Kainis! Baka mamaya, hindi ko na makayanan ang kilig ko at himatayin na!
“Ayaw mo?” he asked, voice is so low. Ipinaglapat niya ang noo naming dalawa. He is staring straight to my eyes. I feel so drowned.
Inirapan ko lamang siya. He laughed with my reaction. Napatabon ako sa aking bibig dahil sa pagtawa niya. Oh s**t! Wala pa naman akong boyleg ngayon, baka ang panty ko ay malaglag!
Bakit ang tagal naming bumaba?! Baka sunggaban ko na lang siya!
Umiwas ako ng tingin pero hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko. “I am now giving you the rights to kiss and touch me anytime you want.”
Tinulak ko siya at saka lumayo, nanatili sa kabilang gilid ng lift. “Anong akala mo sa akin… gustong-gusto ang mga halik mo?!”
“I am not saying that. Tinatanong ko lang kung ayaw mo ba…” He is smirking at me! Nakakainis!
“Edi…”
Ang napakaganda niyang tawa ang namayani sa buong lift. Natatawa na rin ako pero pinipigilan ko lamang. Nakakahawa kasi ang tawa niya. Iyong tawa na parang tuwang-tuwa talaga.
“Ediwow!” Inirapan ko siya. Mas lalo pa siyang tumawa at napahawak na sa tiyan.
Kainis! Kinikilig ako, punyeta!
Bumukas ang lift na hindi pa rin siya tumitigil sa pagtawa.
Nakasimangot ako at naunang lumabas. Agad naman siyang humabol sa akin at hinawakan na naman ako sa baywang ko. Pinagbuksan niya rin ako ng pinto.
Natatawa siyang nakatingin sa akin.
“Kainis ka!” sambit ko at hinampas siya sa dibdib.
Mas lalo lang siyang tumawa.
Nanahimik na lang ako sa buong durasyon ng biyahe. Haines seems like he is in a very good mood because he’s been smiling all the time!
“What would you do after this?”
“Wala. Sa bahay lang, hihlata, kakain at manunuod. It depends on my mood. Why?”
Panaka-naka siyang lumilingon sa akin.
“You told me you don’t know how to drive.”
Natawa naman ako sa aking isipan. Of course, I know how to drive! Hindi nga lang magaling pa at kailangan pa ring mag-practice lalo na rito sa Pilipinas na hindi ko kabisado ang mga daan at lugar. Ibang drive kaya ko kahit walang practice.
“So?”
Natigil kami dahil pula na nag ilaw ng trapiko. He placed his hand on my leg.
“I will teach you hangga’t maluwag pa ang schedule ko ngayon,” he sweetly said and caressed my leg.
I looked at him. “Pero…” Hindi ko matuloy ang aking nais sabihin dahil sa sensasyong dala ng kaniyang haplos.
“Pero?” His eyes never leave mine but his hand is still working on my leg. Siguro sa kaniya, wala lang iyon pero ang epekto nito sa akin ay napakalakas.
“Okay. Wala ba iyang bayad?”
“Ha?” His eyes travelled down my lips and get back to my eyes. Napalunok ako pero pinilit maging maayos.
“I mean, your service is for free right?”
He chuckled again. Dumukwang siya at mabilis akong hinalikan sa labi.
“Of course, honey. But you can pay me with your kisses. I am so addicted to it. f**k!”
Ipinatong niya ang siko niya sa manibela habang ang hinlalaki niya ay hinahaplos ang labi niya.
“Andyan ka na naman!”
“What? I am just telling the truth.”
“Ediwow ulit! Mag-drive ka na.”
Hindi niya inalis ang kamay sa ibabaw ng hita ko nang magsimula muling mag-drive.
Honey… Parang gusto kong tumikim ng honey kaka-honey niya!
Nabuntis na agad ako sa kaniyang halik kaya pati ang honey, pinaglilihian ko na agad! Bwisit na Haines ito. I never expected him to be like this! Dati, napaka-aloof pa niya at masungit. Pero alam kong may kabaitan siyang taglay dahil sa respetong ibinigay niya sa akin noon.
He really is a dream guy. Hindi na kita pakakawalan pa. But I want you to fall for me harder as much as I am so into you.
Sa condo building pa rin namin siya tumuloy. “We can practice here.”
“Pero may mga dumadaang sasakyan,” saad ko at sinisilip ang busy road. Cars are passing by and the people are crossing back and forth.
“Ngayon lang iyan kasi lunch pa lang at naglalabasan ang mga tao. Mamaya, mauubusan din iyan. At saka, hindi porket sinabi ko na rito, dito na. We will just take the right side of the road. Marahan lang pati ang pagpapatakbo. O kung gusto mo sa subdivision na lang namin?”
Ang dami kasing dumadaang sasakyan. Kinakabahan ako.
“Malapit lang ba iyon dito? Baka makita ka ng parents mo.”
Lumingon na naman siya sa akin at masama na ang timpla ng kaniyang mukha.
“What’s the problem with that?”
“Wala!” Umirap ako sa ere. Galit agad.
“They are at the company if that’s your problem. Isa pa, hindi naman tayo bababa ng kotse ko. Doon tayo sa malayo sa bahay. Okay na po?”
Pero nakakunot pa rin ang mukha niya. Kainis! Ang gwapo niya.
“Okay.”
Nanahimik na lang kami sa loob ng kotse. Ang katahimikan na iyon ay nagbibigay ng kapayapaan sa aming dalawa.
Nagtataka ako nang tumigl siya sa malapit na restaurant. “We have not taken our lunch first.”
Oo nga pala. Pati iyon nalimutan ko na dahil kay Haines. Sa kaniyang ka-gwapuhan pa lang, busog na busog na ako.
“What do you want to eat?”
“I don’t know what they offer here. Ikaw na ang bahala.”
Hindi sa tinatamad akong magbasa ng menu pero gusto kong siya ang pumili ng pagkain para sa akin.
I don’t have allergies with anything kaya wala siyang dapat ipag-alala. Sinabi ko na rin iyon sa kaniya bago siya tumango at um-order.
This is a high end restaurant. Halata naman sa labas pa lamang at sa mga facilities na makikita sa loob.
Bumalik si Haines matapos ang ilang minuto. Hindi siya sa harapn ko umupo kundi ay sa tabi ko. Inilagay niya ang kamay niya sa sandalan ng couch at saka lumapit sa tabi ko.
“You excited?”
Lumingon ako sa kaniya pero agad ding napabalik ang tingin sa harapan dahil sa lapit ng mukha niya sa akin na konting galaw, mahahalikan na niya ako.
Hindi ako conservative pero ako mismo sa sarili ko, nagugulat sa ginagawa niya! Kainis talaga! Pinapa-kilig niya ako to the highest level.
Naging maalaga siya nang kumain kami. He always asks me how was the food, if I want to eat more like that or am I full and what are my favorite foods.
Simple questions but something to be appreciated for. May mas ikala-lambing pa pala siya. He is so clingy! Kung hindi sa likuran o sa baywang, sa hita ko naman!
I never expected this in my entire life. I never really thought this won’t happen in real life and would only stay in my imaginations. Parang kahapon lang, umuwi ako ng Pilipinas tapos ngayon, heto, kasama ko siya na akala mo ay boyfriend ko! Sinong hindi magugulat?
Nang marating namin ang subdivision nila ay itinigil na niya sa tabi.
“Let’s start.”
He told me things that I need to know. May iba na alam ko na at may bago rin akong natutunan ngayon.
He let me sat on the driver’s seat. “Fix the rear view mirror. Kapag nakikita mo na ang likura, okay na iyan.”
Inayos ko naman. Nakikita ko na rin ang nasa likuran.
Alam ko na nag basic sa driving pero nagkukunwari akong walang alam.
“That’s not it. This one…”
Itinuro niya ang dapat ay pinindot ko.
Pero sa totoo lang, nangangapa ako sa kotse niya kasi sobrang high tech! Ang daming pinipindot. Hindi ko makuha! Nanginginiga ng kamay ko kapag gagamitin ko sila.
“Dito ka na rin kaya sa akin. Hindi ko makuha ang iba. I am still confused.”
Kainis naman ang sasakyan niya! Sobrang mahal siguro nito.
He looked at me, forehead slightly creased.
“Are you sure?”
“Why not? You told me you’ll teach me how to drive.”
Nagmura pa siya bago lumipat sa kinauupuan ko. Problema niya?
Inangat ko ang sarili ko at hinintay siyang makaupo. “You good?”
“Yeah…” he breathed out.
Dahan-dahan kong ibinagsak ang sarili ko sa kaniya. Huli na nang ma-realize ko na maling desisyon pala ang ginawa ko.
“Uh-” Humagilap ako ng tamang salita pero hindi ko alam kung paano ko sisimulan.
Bigla akong nakaramdam ng init lalo na nang hawakan niya ang manibela. His arms are slid through the side of my waist that my underboob are resting on it! Dikit na dikit ang aming katawan. Shemay, talong na jutay! Ang tingl* ko tumtibok-t***k na naman!
Wrong idea, Vanessa.
“Let’s start," he said.
- Writer
