Chapter 55
A mate's range
Suzy
Buong araw akong hindi dinalaw ni Harvey sa silid. Hindi ko alam kung dapat ba akong magdiwang at magsaya doon dahil hindi niya ginawa ang panakot niya sa 'kin o mag-aalala dahil hindi ko alam kung may kasama pa ba ako o wala na.
Iniiwan niya lang kasi ang pagkain malapit sa pinto dahil nandoon naman na ako at nakasalampak sa sahig, nagbabaka sakaling makahanap ng tyempo at makawala na rito sa kung nasaan man ako.
Bukod sa wala akong magawa sa loob ng silid ay wala man lang akong makausap. Bagot na bagot tuloy ako. Hindi na ako mapakali at kulang na lang ay mag-tumbling na ako sa sobrang bored, lalo na sa pag-aalala dahil sa mga taong naghahanap na sa 'kin panigurado.
Kung ano-ano ng paraan ang naisip ko para makatakas pero lahat iyon ay imposible. Kung
