The next day, I was spacing out when I got to work.
Magdamag kasi akong walang tulog. Parang nasa rollercoaster ride ang emosyon ko kagabi dahil hindi mawala sa isipan ko ang halik na pinagsaluhan namin ni Leo. Pero kaakibat ng kilig ay naroon ang kirot kapag naaalala ko si Luna.
Pabirong tanong nga ni Mariel kanina ay kung magkano raw ba ang kilo ng eyebags ngayon. Ito na ang nagprisintang magdrive kanina dahil baka daw kasi maaksidente pa kami. Lalo na’t madulas ngayon ang daan. Nag-umpisang pumatak ang ulan kaninang alas tres ng madaling araw at hindi pa rin iyon tumitila hanggang ngayon.
Tinignan ko ang relong suot ko.
Ilang minuto na lang ay patapos na ang shift ko. Hindi ako mapakali. Na kahit alam kong mali ay excited pa rin sa muling pagkikita namin ni Leo.
I wonder if I'll be
