Dahan-dahan kong minasahe ang mga ngalay kong balikat saka sumandal sa may swivel chair. Habang nagpapahinga ay bigla na lamang sumagi sa isipin ko ang nangyari noong fun run. A complicated look surfaced on my face. Naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko. I quickly took my phone out of my pocket and texted Xian. [ When do you want to go to the gym? ] Seconds later, I received a reply from him saying, [ Okay ako any day, basta 6pm onwards. ] Me: [ Nice. Send ko sayo yung address. May dala ka bang sasakyan? ] Xian: [ Sige thanks. Oo dadalhin ko ‘yong sasakyan ko. ] Pagkatapos kong basahin ang reply nito ay tinignan ko ang oras—5:30 pm. I quickly organized all the documents in front of me and turned the computer off. I grabbed my suit jacket and walked out of my of

