Rae’s POV
Natatawa na lang ako habang nakadungaw sa may malaking bintana ng kwarto ni Mikey. What happened yesterday is actually amazing, hindi ko maiwasang mapangiti at kiligin, lalo na sa mga matatamis na halik niya sa akin. He made me blush every second again kagay nang dati. I admit na gustong gusto ko ang ano mang meron ako ngayon.
After so many years, ito na ako ulit, tinitingnan ang pagsikat ng araw na may ngiti. Ilang ulit ko itong ginagawa no’ng nasa Britain pa kami at ngayon ko lang ulit naramdaman na kompleto na ko; na buo nang muli ang sarili ko. Hinihiling ko na lang na sana sa paglipas ng mga araw ay it won’t take hard for the two of us, kun’di ay smooth and easy lang.
As I look up to the sky again, the sun keeps on smiling at me. Parang pinapahiwatig niyang may ngiti a
