Chapter 31
“I’m sorry.”
Iyon ang mga salitang huli kong sinambit kay Axel bago ako tuluyang bumaba galing rooftop. Sa kabila ng kaba na nararamdaman ko dahil sa kanya ay kasabay din nito ang matinding paninikip ng aking dibdib. Hindi ako makahinga at mas lalong hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon.
Animo’y nablanko ang utak ko dahil sa mga sinabi niya sa akin. Parang nawala lahat ng mga tumatakbo sa utak ko nang sabihin na niya sa akin ang nararamdaman niya.
“Why are we just friends?”
Minsan na niyang tinanong sa akin iyon at sa totoo lang ay wala rin akong maisagot sa kanya noong mga oras na ‘yon dahil hindi ko rin alam ang sagot niya. Ang sagot pa nga na tumatakbo sa akin noon ay dahil may gusto ako kay Jared kaya dapat ay magkaibigan na rin kaming dalawa. Hindi ko
