Sinundan ko lang sya ng tingin habang naglalakad palabas ng kwarto. May kung anong saya akong naramdaman nang malaman kong binantayan nya ako magdamag habang may sakit ako, hindi sya umalis sa tabi ko. Nakailang beses akong umiling, Irene! Pull yourself together!
Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako ulit, pero mukhang nakatulong iyon dahil umayos na ang pakiramdam ko nang magising akong muli, bumangon ako at humihikab pa habang papalabas ng kwarto, ramdam ko ang pagkalam ng sikmura ko kaya dumeretso ako sa kusina para maghanap ng makakain, pero napahinto ako nang makitang may nakahanda nang mga pagkain sa dining.
Lumapit ako sa lamesa at tiningnan iyon,kunot noo kong dinampot ang isang note.
*I know you’re hungry, eat all of this and go back to rest.*
Napangiti ako nang mabasa ko
