Mahigpit ang hawak ko sa kamay ni Blayz habang ginagamot nila ang sugat ko sa braso dahil sa pagsaksak sa akin ng lalake. Napaungol ako sa sakit nang tuluyan na nilang hinugot ang knife at pinigil ang sobrang pagdurugo ng aking braso. Hindi ako tumingin sa aking boyfriend dahil alam kong galit siya sa akin. Ako naman ang may kasalanan ng lahat ng ito. Akala ko kasi hindi nila kami lalapitan at sasaktan dahil nasa public place kami at maraming tao. Sana nakinig na lang ako sa kaibigan ko at tinawagan ko na lang si Blayz, o kaya ang mga police. Ang iniisip ko rin kasi na baka nagkamali lang pala, na nago-overthink lang ako na sila talaga ang magnanakaw.
But I was right at hindi ko matignan si Blayz sa mga mata dahil na rin sa kahihiyan. Pati sa mga kasama niya ay nahihiya na rin ako. Why d
