CHAPTER TWENTY-SEVEN

1116 Words

Victoria's POV Pagkapasok ko sa loob ng silid bumungad kaagad sa akin si Nanay na nakahiga at mulat na nakatingin sa akin. Nangilid agad ang luha niyang makita ako. "Ba't ngayon mo lang ako pinuntahan, 'nak?" Ramdam ko ang sama ng loob, pagdadamdam at pangungulila kaya agad ako lumapit itinatago ang habag ko buhat ng isang pilit na ngiti. Naupo ako sa silyang katabi ng kama niya, si Kairo nasa labas hinayaan kami lang muna ni Nanay ang mag-usap. Mabigat talaga ang dibdib kong hinawakan ang kulubot at maputla na niyang kamay na may nakasaksak na swero at mariin akong pumikit. "Pasensya na ho, Nay... naging busy lang ho ako," rason ko kahit na ang totoo natatakot ako sa magiging reaksyon niya noong una. "Halos isang buwan kang busy? Hindi ka ba niya pinayagan bisitahin man lang ako ka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD