CHAPTER 30

1221 Words

Grabe, ang flirty talaga ni Ligaya sa akin. Buti nalang at hindi ito napapansin ni Rush. Nako, baka kung ano pa ang isipin ng batang ‘yon—hindi pa naman niya maiintindihan ang ganitong klaseng mga laro sa buhay. Well, as I have always said, may prinsipyo at delikadesa naman ako sa buhay kaya never in my life nasagi sa isip kong turuan ng masama si Rush. Na-attach na rin kaya ako sa bata kasi never siya naka-experience paano mamuhay bilang isang bata. But he's lucky though, not to brag, dahil nandito ako for him. Kung wala ako, baka mas lumala pa lalo ang trauma niya. Kung dati sobrang dilim ng buhay niya because of that trauma, ngayon grey na at dahan-dahan ng nagkakaroon ng kilay ang kanyang buhay. Habang nagpapahinga kami, pare-pareho kaming pawisan. Ako, si Rush, at lalo na si Ligaya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD