Bago pa man makalapit si Ezekiel sa bed niya ay sinubukan niyang bumangon mula sa pagkakahiga. Parang hindi siya kumportable na makita siyang nasa ganoong sitwasyon ng binata kaya kahit nanghihina ay pinilit niyang maupo.
“Take it easy.”, mabilis na lumapit sa kanya ang binata at inalalayan siyang maupo.
“You're still not feeling well, it's better for you to lie down and rest.”, saad pa nito in a soft and gentle voice. Hindi niya alam kung naghahallucinate na naman siya pero nagulat siya sa mabilis nitong pag-aalay sa kanya.
“Salamat, okay na ako.”, wika niya na habang hinahagilap sa baba ang sapin sa paa. Wala siyang ideya kung bakit naparito ang binata ngunit hanggat maaari ay ayaw niyang magmukhang mahina sa harap nito.
„Where are you going?”, may pag-aalalang turan ni Ezekiel ng
